Με περισσότερες από 200 φωτογραφίες, η έκθεση παρουσιάζει στο κοινό έναν καλλιτέχνη καταξιωμένο και γνωστό στην εποχή του, άγνωστο όμως στο σημερινό κοινό της ελληνικής φωτογραφίας. Μέσα από ένα υλικό που χρονικά καλύπτει τέσσερις δεκαετίες και γεωγραφικά τη λεκάνη της Μεσογείου, με έμφαση στην Αίγυπτο και την Ελλάδα, η έκθεση καλεί σε μια προσεκτική εκ νέου ανάγνωση του έργου του Παπαδήμου, που έχει σαν βασικό του άξονα τον άνθρωπο και τα έργα του.

Η έκθεση αντικατοπτρίζει την έκταση και την ποικιλία του πλούσιου αρχείου του φωτογράφου. Τοπία και άνθρωποι από την έρημο, τον Νείλο, το Σινά, την Γκάνα, την Κύπρο, την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα. Η περίοδος του πολέμου αποτυπώνεται από τον φακό του Παπαδήμου με σκηνές από τη Μέση Ανατολή, το Ρίμινι και τα Δεκεμβριανά. Ιδιαίτερη ενότητα της έκθεσης συνιστούν τα πορτραίτα ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών και συγγραφέων, όπως των Μίνου Αργυράκη, Γιάννη Τσαρούχη, Ναταλίας Μελά, Έλλης Λαμπέτη, Γιώργου Σεφέρη, Λώρενς Ντάρρελ, Ζάν Κοκτώ και πολλών άλλων.

Το σύνολο του έργου του απόκειται ως αρχείο Δημήτρη Παπαδήμου στο Φωτογραφικό Αρχείο του ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ και αριθμεί περίπου 65.000 αρνητικά και τα αντίστοιχά τους κοντάκτ. Η γενναιόδωρη κατάθεση του υλικού έγινε τμηματικά: ξεκίνησε τα έτη 1992 και 1993 από τον ίδιο και συνεχίστηκε μετά το θάνατό του το 1994, με δωρεές της χήρας του Λιάνας Παπαδήμου και του γιου του Γιάννη.

Την έκθεση συνοδεύει εκτενές φωτογραφικό λεύκωμα με 504 φωτογραφίες και κείμενα του Κωστή Λιόντη, της Ματθίλδης Πυρλή, της Βασιλικής Χατζηγεωργίου και της Heba Farid.