Η σειρά πορτραίτων του Άγγελου Γαβριά, νέου ελληνογερμανού δημιουργού, με τίτλο « Η σπηλιά του Πλάτωνα», αποτελεί ένα είδος φόρου τιμής στο έργο ζωής του σημαντικού φωτογράφου August Sander που μέσα από μια εκτεταμένη σειρά πορτραίτων το πρώτο μισό του 20ού αιώνα αποπειράθηκε να σκιαγραφήσει τα χαρακτηριστικά και την ιεραρχική δομή της γερμανικής κοινωνίας.

Ο Γαβριάς κρατά σε πιο ελεύθερη μορφή το βασικό τυπολογικό σχήμα του Sander δημιουργώντας μετωπικά πορτραίτα στα οποία ο τίτλος προσδιορίζει το επάγγελμα κάθε εικονιζόμενου. Τα μοντέλα του όμως ανήκουν σε μια πιο εντοπισμένη ομάδα της σύγχρονης γερμανικής κοινωνίας: είναι όλα έλληνες μετανάστες, μέλη της ομογενειακής κοινότητας. Οι έγχρωμες φωτογραφίες του είναι τραβηγμένες συνήθως στους επαγγελματικούς χώρους των εικονισμένων δίνοντας μια αίσθηση του προσωπικού τους γούστου και μετατρέποντας τα έργα σε περιβαλλοντικά πορτραίτα.

Ένα συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι αυτό της πλήρους ένταξης της ομογένειας στον ιστό της γερμανικής κοινωνίας. Η εργασία του Γαβριά όμως δεν σταματά εκεί, καθώς επιβεβαιώνει με ενδιαφέροντα τρόπο την υποχρέωση των μεταναστών να μετεωρίζονται ανάμεσα σε δυο πατρίδες: η καλλιτεχνική του μέθοδος έχει αναπτυχθεί στη Γερμανία, το θέμα που πραγματεύεται, ωστόσο, αφορά στην ελληνικές ρίζες του ίδιου του δημιουργού. Έτσι, η συγκεκριμένη σειρά πορτραίτων αποτελεί παράλληλα έναν ευφυή τρόπο έμμεσης επαναδιαπραγμάτευσης της δικής του ταυτότητας.