Μια ομάδα ηθοποιών –ακτιβιστών χρησιμοποιούν το θέατρο ως μέσο για να στέλνουν τα πολιτικά μηνύματά τους εναντίον των πλουσίων, των μικροαστών, των σεμνότυφων και των ακροδεξιών. Παρανοϊκοί show-men, με μια διεστραμμένη αντίληψη για την έννοια του θεάματος, παρουσιάζουν τα ανερμάτιστα νούμερά τους ακροβατώντας μεταξύ απειλής και γελοιότητας. Μια απρόβλεπτη, νταντά compact επιθεώρηση βασισμένη σε κείμενα των Ουίλλιαμ Μπάροουζ, Αλεν Γκίνσμπεργκ, Χάρολντ Πίντερ, Τομ Στόπαρντ, Πέντρο Πιέτρι, Μπρετ Ιστον Ελλις κ.α.

Εμπνευσμένη από την εποχή των νταντά χάπενινγκς στο Café Voltaire της Ζυρίχης που προκαλούσαν την απορία των θεατών με τα ακατανόητα, ασύνδετα ποιητικά δρώμενά τους αλλά και από τα ατίθασα νεαρά αγόρια με αντι-εξουσιαστικές εμμονές του Μπάροουζ που καταφεύγουν σε πάσης φύσεως μεταμφιέσεις προκειμένου να επιτύχουν τα τρομοκρατικά χτυπήματά τους, η παράσταση φιλοδοξεί να σατιρίσει την τρέχουσα πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, τη φούσκα του πλουτισμού, τις Πρέσβειρες Καλής Θελήσεως, την ακροδεξιά έκρηξη, την αριστερή αγκύλωση, τη μαζική κουλτούρα καθώς και τον εξουθένωση των συνειδήσεων που προκαλεί η χαοτική, αποσπασματική, θρυμματισμένη πραγματικότητα της σύγχρονης εποχής. « Ένα είδος ικανότητας για συνδυαστικό παιχνίδι» αποκαλεί ο Εντουαρντ Σαίντ την νέα, ζωτική έννοια της πρωτοτυπίας. Σε αυτό το συνδυαστικό παιχνίδι επιδίδονται τα πέντε Άγρια Αγόρια ως δαιμόνιοι περφόρμερ που παίζουν, τραγουδούν, χορεύουν και απαγγέλουν ποίηση μέσα σε έναν στρόβιλο ρόλων και μεταμφιέσεων.