Η ομαδική έκθεση «Αποϋλοποίηση» στη Roma Gallery, που παρουσιάζεται από τις 21 Δεκεμβρίου έως τις 18 Ιανουαρίου επιδιώκει να ανοίξει διάλογο με την υλικότητα και την πνευματική διάστασή της στη σύγχρονη τέχνη.

Αποδομώντας τη «σωματικότητα» ενός έργου, μπορούμε να έρθουμε πιο κοντά στην ερμηνεία του; Μπορούμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον δημιουργό του; Μπορούμε να διεισδύσουμε στη φαινομενολογία του;

Για τον Καντ η συμβολική σημασία της ύλης υπερέχει της σωματικότητας της.

Σημειώνει: «Η σωματικότητα της ύλης αποτελεί μίαν από τις αισθητηριακές εποπτείες, οι οποίες συνθέτουν την εμπειρική κατανόηση της, ενώ η συμβολική σημασία της γίνεται ο τελικός δίαυλος με τον οποίο διανοητικά ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα».

Αντίθετα ο Χέγκελ αναφέρεται στη φυσική ύλη, η οποία ακριβώς συνδυάζει το περιεχόμενο και τη μορφή ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται σε αντίθεση με τη νοημοσύνη και το πνεύμα.

Αργότερα ο Μαρξ, μέσα από τον διαλεκτικό υλισμό του, ανατρέπει το δυϊσμό της ύλης και του περιεχομένου της, προσδίδοντας μια πιο ευρεία έννοια στο υλικό που δεν αναφέρεται μόνο στη φυσική ιδιότητα του, αλλά θεωρείται και η αιτία δημιουργίας του φαινομενικού κόσμου, διότι προηγείται του πνεύματος και βρίσκεται σε μια διαλεκτική σχέση με αυτό.

Αλλά ίσως η πιο επίκαιρη παρατήρηση προέρχεται από τον Ερνστ Κασσίρερ, ότι δηλαδή στην εποχή της επιστήμης οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς στη μυστικιστική σκέψη. Εν τέλει το πνεύμα με κάθε τρόπο εκδικείται.