Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης θα διοργανώσει από 10 Δεκεμβρίου 2020 μέχρι 5 Απριλίου 2021, την έκθεση με τίτλο «Αρχαιολατρεία και Φιλελληνισμός. Συλλογή Θανάση και Μαρίνας Μαρτίνου», στο Μέγαρο Σταθάτου. Πρόκειται για μια σπάνια, πρωτότυπη έκθεση που περιλαμβάνει σημαντικά ευρωπαϊκά έργα (ελαιογραφίες και γλυπτά) του 19ου αιώνα και του ελληνικού Νεοκλασικισμού σε διάλογο με αρχαία αριστουργήματα, υπό την επιμέλεια της Ιστορικού Τέχνης Φανής Μαρίας Τσιγκάκου και του Καθηγητή Ν. Χρ. Σταμπολίδη.

Peter von Hess (1792-1871) Έλληνες μάχονται ανάμεσα σε αρχαία ερείπια, 1829 Ελαιογραφία σε μουσαμά 33 χ 27 εκ. Συλλογή Θανάση και Μαρίνας Μαρτίνου

Τα έργα προέρχονται από τη Συλλογή Θανάση και Μαρίνας Μαρτίνου, μία μοναδική Φιλελληνική Πινακοθήκη καλλιτεχνικών έργων και αριστουργημάτων, τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά στο κοινό. Πρόκειται για ευρωπαϊκές, φιλελληνικές, καλλιτεχνικές δημιουργίες καθώς και έργα Ελλήνων καλλιτεχνών εμπνευσμένα από θέματα της αρχαιότητας, τα οποία παρουσιάζονται δίπλα σε σημαντικές αρχαιότητες που προέρχονται από μεγάλα Μουσεία της Ιταλίας και της Ελλάδας.

Charles-Henri-Joseph Cordier (1827-1905)
Ελληνίδα, 1873
Μπρούντζος επιχρυσωμένος, επαργυρωμένος και επισμαλτωμένος
Yψος 75 εκ., μήκος 45 εκ., διάμετρος βάσης 21 εκ.
Συλλογή Θανάση και Μαρίνας Μαρτίνου

Η έκθεση στοχεύει στην ανάδειξη των αρχαιολατρικών πτυχών του φιλελληνικού κινήματος, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την Επανάσταση του 1821. Η αρχαιολατρεία υπήρξε ο μακροβιότερος σύνδεσμος των Ευρωπαίων με την Ελλάδα. Κατά την Επανάσταση μετασχηματίστηκε σε φιλελληνισμό και αποτυπώθηκε εικαστικά σε ευρωπαϊκά έργα τέχνης. Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους υιοθετήθηκε από τους Έλληνες νεοκλασικούς καλλιτέχνες με στόχο την ανάδειξη της αδιάρρηκτης συνέχειας της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς.

Στην έκθεση, τα αρχαία αριστουργήματα θα συνομιλήσουν με τις νεοκλασικές εκδοχές τους, μέσα σε ένα σκηνογραφημένο περιβάλλον. Ο επισκέπτης θα βιώσει μια θεατρική εμπειρία καθώς το Μέγαρο Σταθάτου, ένα εμβληματικό δείγμα του ελληνικού αρχιτεκτονικού Νεοκλασικισμού, θα μεταμορφωθεί σε εσωτερικό μιας μεγαλοαστικής ευρωπαϊκής κατοικίας του 19ου αιώνα, υπό τη σκηνογραφική επιμέλεια της Χλόης Ομπολένσκυ και του Ανδρέα Γεωργιάδη.