Μια χειρόγραφη επιστολή, μαζί με μια αγγλική μετάφραση, ανέβασε ο Μπάνκσι στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram γράφοντας: «Έλαβα μια επιστολή από την Zehra Dogan που είναι στη φυλακή Ντιγιαρμπακίρ της Τουρκίας».  

Zehra Dogan, Turkish artist

A post shared by Banksy (@banksy) on

Η καλλιτέχνις και δημοσιογράφος Zehra Dogan, τουρκικής και κουρδικής καταγωγής, αποφάσισε να στείλει ένα γράμμα στον Μπάνκσι, ως ένδειξη ευχαριστίας για μια τοιχογραφία του, την οποία ο γνωστός καλλιτέχνης του δρόμου έκανε τον περασμένο Μάρτιο στη Νέα Υόρκη, διαμαρτυρόμενος για τη σύλληψή της.

Η Dogan ξεκινά περιγράφοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες, λέγοντας πως είναι «σε ένα μπουντρούμι που έχει ιστορία αιματηρών βασανιστηρίων, σε μια πόλη με πολλές απαγορεύσεις, σε μια άρρητη χώρα». «Γράφω και παραδίδω αυτή την επιστολή με κρυφό τρόπο», λέει, εξηγώντας ότι η επιστολή είναι παράνομη, αφού της έχει επιβληθεί απαγόρευση επικοινωνίας που δεν της επιτρέπει να έχει καμία τηλεφωνική ή γραπτή επαφή με κανέναν.

Τον Μάρτιο του 2017, η καλλιτέχνης καταδικάστηκε σε δύο χρόνια και δέκα φυλάκιση για μια ανάρτηση που έκανε στα social media. Η ίδια, ανέβασε ένα έργο ζωγραφικής με τα ερείπια της κουρδικής πόλης Nusaybin, έπειτα από την καταστροφή της από τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας. 

. I got a letter from Zehra Doğan in Diyarbakır Prison, Turkey

A post shared by Banksy (@banksy) on

Ένα χρόνο αργότερα, ο Μπάνκσι, σε συνεργασία με τον καλλιτέχνη γκράφιτι Borf, αποκάλυψε μια τοιχογραφία σε τοίχο του Houston Bowery. Το έργο περιλαμβάνει ένα πορτρέτο της Dogan, πίσω από κάγκελα φυλακής, με το ένα από αυτά να εμφανίζεται ως μολύβι.

Στην επιστολή της, η Dogan αφηγείται πως οι κρατούμενοι μπορούν να ακούσουν τους «τρομερούς ήχους δεκάδων μαχητικών αεροπλάνων που αναχωρούν για να βομβαρδίσουν τα όμορφα εδάφη, τα βουνά και τις πόλεις μας».

«Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω την αίσθηση του να διαβάζεις σε εφημερίδες ότι κάποιος που γνωρίζεις σκοτώνεται σχεδόν καθημερινά. Η αυτοκτονία δεν είναι κάτι ασυνήθιστο στη φυλακή», λέει παρακάτω, εκφράζοντας την ευτυχία που ένιωσε η ίδια και οι συντρόφισσες της όταν διάβασαν στις εφημερίδες για τη διαμαρτυρία του Μπάνκσι και το έργο στη Νέα Υόρκη.

«Με την υποστήριξή σας, η ζωγραφική μου έχει πλέον επιτελέσει την αποστολή της να δείξει τις φρικαλεότητες. Δεν έχω τρόπο να ευχαριστήσω τόσο εσένα, όσο και τον Borf. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι η ζωγραφική μου θα προβληθεί σε μια πόλη όπως η Νέα Υόρκη».

Η Dogan δεν έχει πρόσβαση σε καμβά και χρώματα στη φυλακή, οπότε δημιουργεί έργα σε απομεινάρια από χαρτί και χρησιμοποιεί τρόφιμα, ποτά μέχρι και το δικό της αίμα για να τα χρωματίσει.