Στις 20 Ιουλίου 1969 πάτησε για πρώτη φορά ανθρώπινο πόδι του στη Σελήνη. Ήταν οι αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ και Έντουιν «Μπαζ» Όλντριν,  μέλη της αμερικανικής διαστημικής αποστολής «Απόλλων 11».

Γνωρίζουμε, λοιπόν, πότε ο άνθρωπος αφήνει το ίχνος του σε έναν άλλο πλανήτη, αλλά αναζητούμε ακόμη, αφενός τη δική μας καταγωγή, αφετέρου το δικό μας ίχνος επάνω στον πλανήτη που κατοικούμε εδώ και εκατομμύρια χρόνια, τη γη. Κι ενώ έχει επικρατήσει η άποψη ότι τα προγονικά μας είδη μάλλον ανήκουν στο ζωικό βασίλειο και ότι εμφανιζόμαστε για πρώτη φορά στην Αφρική, μια τυχαία ανακάλυψη στην Κρήτη ανατρέπει όλα τα δεδομένα…

Το 2002 ο Πολωνός Γεωλόγος Gerard Gierlinski κάνοντας διακοπές στην Κρήτη, βρήκε στην περιοχή Καστελίου Χανίων, ίχνη δίποδης βάδισης.  Το 2010 ο μαθητής του Grzegorz Niedzwiedzki  άρχισε να μελετά συστηματικά τα απολιθωμένα αποτυπώματα διαπιστώνοντας ότι προκύπτουν μοναδικά στοιχεία. Στη συνέχεια συστήνεται διεθνής ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα της Σουηδίας στην οποία συμμετέχουν και δύο Έλληνες ειδικοί επιστήμονες. Τα αποτελέσματα των μελετητών, που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στα Πρακτικά του Συλλόγου Γεωλόγων (Proceedings of the Geologists’ Association) καταλήγουν ότι πρόκειται για τα ίχνη πέλματος ενός προγονικού είδους του ανθρώπου, με μακριά πέλματα και πέντε δάκτυλα, που χρονολογούνται πριν από 5,7 εκατομμύρια χρόνια!  Πρόκειται για τα παλαιότερα που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα και ανατρέπουν την διαμορφωμένη έως τώρα αντίληψη μας για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους και την εμφάνιση του για πρώτη φορά στην αφρικανική ήπειρο.

Φαίνεται ότι στην ίδια κατηγορία ανήκουν ανάλογα που έχουν βρεθεί στη Βόρεια Ελλάδα και στη Βουλγαρία και αποδεικνύουν ότι οι πρόγονοι μας δεν συνδέονται με τους πιθήκους, αλλά υπήρξε ένα άγνωστο έως τώρα ανθρώπινο πλάσμα που περπάτησε τη Γη πολύ πριν από την εποχή που θεωρούσαμε ότι ξεκίνησε η όρθια βάδιση.

Οι επιστήμες που μελετούν το παρελθόν είναι πάντοτε καταδικασμένες στην ανατροπή. Αυτό που επιβεβαιώνεται κάθε φορά είναι το ότι δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτε και τα ίχνη μας στη γη θα τα αναζητούμε πάντοτε κι αυτά θα μας οδηγούν κάθε φορά σε νέους τόπους, παραμένοντας διαρκώς άπιαστα και αχαρτογράφητα…