«Εκείνα που είδανε τόσες στεριές
Μα ακόμα δεν βρήκανε μια πατρίδα
Εκείνα τα πλοία πήγαινέ με να δω 
Να μπαίνουν ξανά μέσα στην καταιγίδα…»
– Άγγελος Ξένος, Εκμέκ

Ο «Άγγελος Ξένος» ήταν το τραγούδι που μου σύστησε τους ΕΚΜΕΚ, το θεσσαλονικιώτικο συγκρότημα με τους ταξιδιάρικους στίχους, που έκανε την είσοδό του στη μουσική σκηνή τον Σεπτέμβρη του 2009. Έθνικ μελωδίες και στοιχεία από την ελληνική τραγουδοποιία δημιουργούν ένα κράμα ισπανικού αέρα με τις ανησυχίες της Ελλάδας του σήμερα. Με ειλικρινές ύφος, τα τραγούδια τους συνδυάζουν τη δυναμική και την ενέργεια της νέας γενιάς μουσικών με την κριτική ματιά και το σχόλιο πάνω στα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Λίγες ημέρες πριν τη συναυλία τους, ο τραγουδιστής τους, Άλκης Κανίδης, μας ξανασυστήνει τους Εκμέκ από μια διαφορετική σκοπιά.

Όταν κυκλοφορήσατε τον «Φυγά», τον είχατε αφιερώσει μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook  σε όσους «επέλεξαν ή επιλέγουν ακόμη να φύγουν». Νομίζω ότι το τραγούδι αυτό είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ποιες ήταν οι σκέψεις σας όταν το δημιουργούσατε;
Το τραγούδι μιλάει για τη φυγή από το οικείο και το άνοιγμα προς το άγνωστο. Αν και ζούμε σε μια εποχή που η φυγή για πολλούς δεν είναι επιλογή, αλλά ανάγκη που επιβάλλεται από τις συνθήκες, στο τέλος είναι το ίδιο. Είτε επιλογή, είτε συνθήκη, το ζητούμενο είναι να νικήσεις το φόβο σου.

Πολλά συγκροτήματα της ελληνικής σκηνής στρέφονται όλο και περισσότερο σε διασκευές γνώριμων τραγουδιών. Τι πιστεύετε ότι υπάρχει πίσω από αυτό και το προτιμούν από την πρωτότυπη δημιουργία;
Φαντάζομαι πως είναι η σιγουριά που σου δίνει το να προτείνεις δισκογραφικά στο κοινό κάτι που ήδη γνωρίζει. Είναι πιο εύκολο. Ταυτόχρονα όμως, είναι και θλιβερό, ενώ έχεις μέσα σου μια φωνή που ζητά να ακουστεί, να προτιμήσεις για λόγους εμπορικούς να δανειστείς τη φωνή κάποιου άλλου.

Ποια τραγούδια ή καλλιτέχνες αποτέλεσαν ένα μεγάλο σχολείο για τη μουσική σας, όπως έχει διαμορφωθεί;
Εδώ μπορώ να απαντήσω μόνο προσωπικά γιατί καθένας στο συγκρότημα ήρθε από διαφορετική μουσική διαδρομή στους Εκμέκ. Όλοι οι άνθρωποι που έγραψαν σπουδαία τραγούδια στα ελληνικά με έχουν επηρεάσει. Ο Σαββόπουλος, ο Αγγελάκας, ο Παυλίδης, ο Θηβαίος. Ταυτόχρονα στην ηχητική μας ταυτότητα υπάρχει σίγουρα η ισπανική μουσική και ο ρυθμός της.

Εκμέκ

Τι είναι αυτό που αγαπάτε περισσότερο στον κόσμο της μουσικής και τι είναι αυτό που αντίστοιχα σας ιντριγκάρει λιγότερο;
Την συνάντηση με τα βαθιά νερά της δημιουργίας, τις πρόβες, τις ζωντανές εμφανίσεις, αυτά αγαπάμε περισσότερο. Αντιθέτως δεν μας ιντριγκάρει καθόλου η προβολή της εικόνας μας και η επικοινωνία που χρειάζεται όλο αυτό. Αν και καταλαβαίνουμε πως είναι πράγματα απαραίτητα, είναι πολύ μακριά από τις ανάγκες μας.

Η δημιουργία ποιανού από τα τραγούδια σας σάς έχει μείνει περισσότερο στη μνήμη και γιατί;
Ο «Άγγελος ξένος» ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή γιατί απάντησε στο ερώτημα ποιοι είμαστε μουσικά, ποιο είναι το δικό μας ηχητικό τοπίο.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι που έχετε βαρεθεί πια να παίζετε στις συναυλίες και λέτε «όχι πάλι»;
Ναι, αλλά μόλις συμβεί κάτι τέτοιο βγαίνει από τις εμφανίσεις μας. Φέτος ξεκινάμε με ανανεωμένο setlist και αυτό έγινε πρώτα και κύρια γιατί εμείς ζητούσαμε αυτή την ανανέωση. Αργά η γρήγορα καταλαβαίνεις πως σ’ όλη αυτή την υπόθεση, λίγα πράγματα έχουν τόσο μεγάλη σημασία όσο το να απολαμβάνεις πραγματικά την στιγμή που παίζεις μουσική.

Αν μπορούσατε να μπείτε σε μια χρονομηχανή, σε ποια εποχή θα θέλατε να μεταφερθείτε και για ποια θέματα πιστεύετε ότι θα μιλούσατε τότε στα τραγούδια σας;
Πολύ ωραία ερώτηση. Εγώ δεν θα πήγαινα πολύ μακριά. Πάντα είχα μια ανεξήγητη νοσταλγία για την δεκαετία του ’80. Τα θέματα των τραγουδιών θα ήτανε πιθανότατα τα ίδια, αλλά αντί για κλασικές κιθάρες και τρομπέτες, θα είχαμε συνθεσάιζερς και computers.

Εκμέκ

Υπάρχει κάποιο κομμάτι (ελληνικό ή ξένο) που όταν το πρωτοακούσατε σκεφτήκατε «μακάρι να ήταν δικό μας»;
Και πάλι προσωπικά θα σου απαντήσω. Τραγούδια όπως το «Όπως ξυπνούν οι εραστές» του Αγγελάκα ή το «Θέλω να πιω μαζί σου ένα τσιγάρο» του Θηβαίου τα έχω βάλει στο repeat ανά περιόδους. Άρα μάλλον τα έχω θαυμάσει και ζηλέψει.

Τι βαριέστε περισσότερο στις συνεντεύξεις;
Την ερώτηση «πώς σκεφτήκατε το όνομα Εκμέκ» καθώς και τα λογοπαίγνια με το ίδιο θέμα. Σε ευχαριστώ που δεν έκανες κανένα από τα δύο.