Για κάτι που δικαίως μάλλον–καθώς είναι και ιστορικά τεκμηριωμένο- μπορεί να υπερηφανεύεται το ΠΟΡΤΑ είναι η συμβολή του στην θεατρική παιδεία της χώρας.

«Πολύ συχνά συναντούμε πλέον καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργαζόμαστε καθώς και μέλη του κοινού -ανάμεσά τους γονείς που φέρουν τα μικρά παιδιά τους- που μας λένε: “Στο Θέατρο Πόρτα πρωτοείδα θέατρο“», λέει ο σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος.

Αυτό που δε λέει ο ίδιος αλλά αποδεικνύουν οι αριθμοί είναι πως το Θέατρο Πόρτα, μετά από πολλές δοκιμασίες, δοκιμές, πειράματα, αλλαγές και μέσα σε μια κρίση οικονομική, κρίση παραγωγών και κρίση χρηματοδοτήσεων, μέσα σε μια αλλαγή του μοντέλου λειτουργίας του κατάφερε να έχει δώδεκα παραστάσεις για ενηλίκους (σύγχρονο και κλασικό ρεπερτόριο, στην πλειοψηφία τους άπαιχτα στην Ελλάδα έργα, εκ των οποίων τέσσερις πρωτότυπες διασκευές λογοτεχνικών αριστουργημάτων) πέντε για παιδικό, τέσσερις για βρέφη, τέσσερις παραστάσεις χοροθεάτρου, επτά θεατρο-παιδαγωγικές δράσεις, 57 (!) πρωτότυπα προγράμματα συναυλιών (13 μουσικά έργα σε παγκόσμια πρώτη, τρία σε πανελλήνια πρώτη) δύο όπερες και, τέλος, μια μεγάλη σειρά εκπαιδευτικών σεμιναρίων υποκριτικής και σκηνοθεσίας.

Η ανακοίνωση του φετινού ρεπερτορίου συνοδεύεται από ένα κείμενο του Θωμά Μοσχόπουλου, ένα μικρό μανιφέστο ειλικρίνειας για την κατάσταση του ελληνικού θεάτρου, τα ερωτήματα, τα αδιέξοδα και την επιλογή του θεάτρου Πόρτα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.

«Προσωπικά βρέθηκα να είμαι ακριβώς στο κέντρο αυτού του θεατρικού κόσμου που το “κάνω περισσότερα” σήμαινε “καταξίωση”. Ενός κόσμου που υπαινισσόταν πως ένας καλλιτέχνης που μπορείς να δεις το έργο του σε πολλές παραστάσεις την ίδια σεζόν είναι ένας καλλιτέχνης που “τον θέλουν“, όχι ένας αμήχανος ή πλεονέκτης καλλιτέχνης που διασπά το κοινό· ένα θέατρο που κάνει πολλές παραγωγές είναι ένα “καλό” “δημοκρατικό” θέατρο που “προτείνει πολυφωνία” κι όχι ένα θέατρο που είναι αμήχανο απέναντι στην ολοκληρωμένη καλλιτεχνική πρόταση της οποίας και παίρνει την ευθύνη. Ναι, και εγώ προσωπικά τα έκανα όλα αυτά στο παρελθόν και τα υποστήριξα. Άλλοτε επειδή πίστευα δικαίως ή αδίκως ότι ενδυναμώνουν μια ουσιαστική πολυφωνία και άλλοτε γιατί μια τέτοια επιλογή διασκέδαζε κάποιες ανασφάλειες του τύπου “αν δε μου πετύχει το ένα θα μου βγει το άλλο”. Τη συγκεκριμένη όμως στιγμή και με απόλυτη συναίσθηση της αβεβαιότητας έκβασης των αποφάσεων μου γνωρίζω πως δε μπορώ να συνεχίσω προς αυτό το αδιέξοδο.

Νομίζω ότι η διάσπαση δυνάμεων προσωπικών και κοινωνικών είναι βαθιά επιζήμια για όλους τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Έχω ανάγκη τη συγκέντρωση και την αφοσίωση, κι αν αυτό δεν αποτελεί άλλο από μια απόλυτα προσωπική ανάγκη χωρίς εξωτερικό αντίκρισμα, είμαι έτοιμος να πληρώσω τις όποιες συνέπειες. Δε θα ήθελα πλέον ένα θέατρο με το οποίο ταυτίζω το όνομά μου να “σαστίζει” πλέον τον κόσμο με υπερβολική πληροφορία και να γεμίζει την αγορά παραγωγές αστόχαστα. (Ποιος εμπιστεύεται σε ένα εστιατόριο έναν κατάλογο με άπειρες επιλογές; Κάποιο απ’ όλα τα πιάτα δεν θα είναι και τόσο φρέσκο).

Ένα άλλο φαινόμενο που παρατηρήθηκε ως αποτέλεσμα της οικονομικής ένδειας της θεατρικής κι όχι μόνο Ελλάδας– κάτι που αναγκαστήκαμε να υποστούμε και δυστυχώς να επιβάλλουμε προσωρινά και εμείς στο ΠΟΡΤΑ– ήταν φαινόμενα όπως η εμβάθυνση στην arte povera. Παραστάσεις σε άδειες σκηνές με ελάχιστα μέσα, χωρίς κοστούμια ενίοτε, όλα αυτά από ανάγκη, που ως ενός σημείου ίσως ακόνισαν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα όλων μας.

Υπάρχουν, όμως, και τα φαινόμενα της ελάχιστα πληρωμένης εργασίας. Είναι κοινός τόπος πλέον στο ελληνικό θέατρο η “απλήρωτη πρόβα” και οι αμοιβές των συντελεστών “με ποσοστά”. Ενώ κι εμείς σ’ αυτήν τη λύση αναγκαστήκαμε, αρχικά, να στραφούμε, δεν πάψαμε να επιζητούμε λύση σ’ αυτό το άδικο και επιζήμιο για την καλλιτεχνική ποιότητα και αξιοπρέπεια φαινόμενο. Ευτυχώς μέσα από συνεργασίες και συμπαραγωγές με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης και το Φεστιβάλ Αθηνών αφενός, και την επιχορήγηση αφετέρου από το Υπουργείο Πολιτισμού που έλαβε η περσινή μας παράσταση «Καντίντ», μπορέσαμε να δώσουμε μια αρχική λύση σ’ αυτό το ζήτημα πληρώνοντας τους ηθοποιούς των παραστάσεων μας με σταθερούς μισθούς και καλύπτοντας και τις πρόβες τους.

Αυτό αξιώνουμε να είναι και το μέλλον μας: προσεγμένες παραγωγές χωρίς εκπτώσεις και χωρίς απουσία επαγγελματισμού σε κάθε επίπεδο. Θέλουμε ένα θέατρο στο οποίο η αξιοκρατία, η ευγένεια, η διαφάνεια και η αξιοπρέπεια να συμβαδίζουν με την καλλιτεχνική αξιοπιστία. Σε αυτή την καινούρια φάση του ΠΟΡΤΑ, λοιπόν, λέμε να συγκεντρωθούμε στα λίγα και (ελπίζουμε) καλύτερα».

Τι θα δούμε στο θέατρο Πόρτα την σεζόν 2018-19

Φ α ρ ε ν ά ι τ  4 5 1
του Ραίη Μπράντμπερυ

Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Πρεμιέρα: Παρασκευή 9 Νοεμβρίου

Με διαδοχικά sold out στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών τον Ιούλιο 2018, η νέα παράσταση του Θωμά Μοσχόπουλου, το συγκλονιστικό έργο του Ραίη Μπράντμπερυ «Φαρενάιτ 451», θα παρουσιαστεί στο ΠΟΡΤΑ από τις 9 Νοεμβρίου. Σ’ ένα μελλοντικό, ολοκληρωτικό καθεστώς, όπου τα βιβλία καταστρέφονται, ο πρωταγωνιστής του έργου, διώκτης αρχικά των αντιφρονούντων, μεταστρέφεται, όταν έρχεται σ’ επαφή με τον μυστικό κόσμο των βιβλίων. Πώς μπορεί να σπάσει το εφιαλτικό πρόσωπο του ολοκληρωτισμού; Μπορεί η διεκδίκηση της «προσωπικής ανάγνωσης» να προκαλέσει στο σύστημα ρήγματα ελευθερίας;

Το 1953, εν μέσω της Μακαρθικής περιόδου, εμφανίζεται στα αμερικανικά βιβλιοπωλεία ένα βιβλίο που θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα δυστοπικά μυθιστορήματα 20ού αιώνα. Πρόκειται για το «Φαρενάιτ 451» του Ραίη Μπράντμπουρυ. Ο τίτλος δηλώνει τη θερμοκρασία στην οποία αρχίζει να καίγεται το χαρτί και αναφέρεται στην πρακτική της «καύσης βιβλίων», που ταυτίζεται ιστορικά και συμβολικά με την καταστολή της ελευθερίας σκέψης και λόγου. Το 1979, ο ίδιος ο συγγραφέας ξαναγράφει το έργο σε θεατρική μορφή, επεμβαίνοντας σημαντικά στο αρχικό περιεχόμενο του κειμένου και δημιουργώντας έτσι τη βάση για ένα πολύ ενδιαφέρον θεατρικό ανέβασμα. Μια πολυφωνική ανάγνωση που ανατριχιάζει με την επικαιρότητα του έργου.

Συντελεστές

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Πάσχου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης
Βοηθός φωτιστή: Tracey Gibbs
Βοηθός σκηνογράφου: Γεωργία Τσίπουρα
Σχεδιασμός προβολών: Χρυσούλα Κοροβέση, Μάριος Γαμπιεράκης
Κατασκευή κοστουμιών: Olga Evseeva
Σχεδιασμός κομμώσεων: Talkin’ heads

Παίζουν: Αλέξανδρος Λογοθέτης, Άννα Μάσχα, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Κίττυ Παϊταζόγλου, Χάρης Τσιτσάκης, Μάνος Γαλανής, Θάνος Λέκκας, Ξένια Καλογεροπούλου

Μέρες και ώρα παραστάσεων: Παρασκευή – Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 19:30

Τ ο  Σ κ λ α β ί
της Ξένιας Καλογεροπούλου

Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος – Σοφία Πάσχου
Πρεμιέρα: Κυριακή 28 Οκτωβρίου

Από 5 έως 105 χρόνων

18 χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση, το θρυλικό «Σκλαβί» της Ξένιας Καλογεροπούλου, επιστρέφει από τις 28 Οκτωβρίου στο ΠΟΡΤΑ, σε συν-σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και Σοφίας Πάσχου. Όταν το«Σκλαβί», το καινούριο τότε έργο της Ξένιας Καλογεροπούλου για μικρούς και μεγάλους, παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, αποτέλεσε σταθμό όχι μόνο στην ιστορία του ΠΟΡΤΑ, αλλά του θεάτρου εν γένει. Μετά τη μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική του επιτυχία, η φήμη του συνεχίστηκε μέσα από την εκδοτική επιτυχία του κειμένου (το οποίο διδάσκεται έκτοτε σε Ανώτατες Σχολές της χώρας), τις διεθνείς μεταφράσεις του, τις απανωτές βραβεύσεις του, την επιτυχία των τραγουδιών της παράστασης (σε μουσική Νίκου Κυπουργού και στίχους Λίνας Νικολακοπούλου, τα οποία τραγουδήθηκαν ευρέως από πολλούς σημαντικούς ερμηνευτές και σχεδόν αυτονομήθηκαν από την αρχική τους προέλευση), καθώς και από μια μεγάλη σειρά ανεβασμάτων του στην Ελλάδα και την Κύπρο. Ποτέ, όμως, ως τώρα δεν ξαναπαρουσιάστηκε το «Σκλαβί» στο θέατρο απ’ όπου ξεκίνησε το ταξίδι του.

Το «Σκλαβί» φέτος ανεβαίνει στο ΠΟΡΤΑ ως ένα ολότελα καινούριο ξανα-διάβασμα του έργου, κρατώντας, ωστόσο, ανοιχτό τον διάλογο με τη μνήμη της θρυλικής παράστασης και μπολιάζοντας τις παλιές ρίζες με νέους χυμούς και εντελώς φρέσκια ματιά. Εκτός από τους εξαιρετικούς νέους ηθοποιούς που θα προστεθούν στους παλιούς κι έμπειρους, ο Θωμάς Μοσχόπουλος προτείνει το νέο ανέβασμα, συνυπογράφοντας τη σκηνοθεσία με τη στενή συνεργάτιδα του ίδιου και του ΠΟΡΤΑ, Σοφία Πάσχου.

Συντελεστές

Συγγραφέας: Ξένια Καλογεροπούλου
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος – Σοφία Πάσχου
Σκηνικά-Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Μουσική επεξεργασία και διδασκαλία: Νίκος Γαλενιανός
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης
Παίζουν: Ντένης Μακρής, Ηλιάνα Γαϊτάνη, Τζωρτζίνα Λιώση, Βάσια Ζαχαροπούλου, Ελένη Βλάχου, Παντελής Βασιλόπουλος, Αυγουστίνος Κούμουλος, Φοίβος Συμεωνίδης

Μέρα και ώρες παραστάσεων: Κυριακή στις 11:00 & 15.00

X ι ο ν ά ν ο ι

Patari Project/Σκην.: Σοφία Πάσχου
Πρεμιέρα: Σάββατο 13 Οκτωβρίου
Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Από 4 έως 104 χρόνων

Οι αγαπημένοι «Χιονάνοι» των Patari Project επιστρέφουν απ’ τις 13 Οκτωβρίου στο ΠΟΡΤΑ, για να βυθιστούν για 2η χρονιά στο μύθο της Χιονάτης και των Επτά Νάνων. Μέσα από μια νέα, ενθουσιώδη ανάγνωση, το γνωστό σκοτεινό παραμύθι ζωντανεύει με αναπάντεχο τρόπο, με τους ήρωες της αγαπημένης ιστορίας να σκαρφαλώνουν στις δυο- αυτή τη φορά- πλατφόρμες των Patari. Οι Patari Project διασκευάζουν την ιστορία της Χιονάτης, γιατί τα παραμύθια συμπυκνώνουν την ανθρώπινη εμπειρία. Δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά, αλλά και στους μεγάλους, που έχουν την τάση να ξεχνούν, να μην ακούν πια, να νομίζουν πως έμαθαν ο, τι ήταν να μάθουν.

«Αν τολμήσουμε να κοιτάξουμε μέσα στον μαγικό καθρέφτη, τι θα δούμε; Το καλό ή το κακό; Την παρέα ή τη μοναξιά; Τον θαυμασμό ή τη ζήλεια; Στους Χιονάνους, δύο αντίθετοι κόσμοι έρχονται αντιμέτωποι για πρώτη φορά.»

Η παράσταση είναι μια δημιουργία της ομάδας.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου
Συνεργάτες Σκηνοθεσίας: Εριφύλη Στεφανίδου, Γιάννης Γιαννούλης
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Φωτογραφίες, video: Panagiotis Maidis
Παίζουν: Θεοδόσης Κώνστας, Θάνος Λέκκας, Ειρήνη Μακρή, Κατερίνα Μαυρογεώργη, Γιώργος Σύρμας, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος, Αποστόλης Ψυχράμης

Μέρα και ώρα παραστάσεων: Σάββατο στις 17:00

Μ ο υ σ ι κ ή  κ α ι  Φ ί λ ο ι 

Burger Project

Πρεμιέρα: Σάββατο 13 Οκτωβρίου
Από 4 έως 104 χρόνων

Το ΠΟΡΤΑ υποδέχεται για 2η χρονιά τους μοναδικούς Burger Project, φιλοξενώντας από τις 13 Οκτωβρίου την ανανεωμένη διαδραστική τους συναυλιο-παιχνιδο-παράσταση Μουσική και Φίλοι. Ένα χιουμοριστικό, πολυ-πολιτισμικό ταξίδι, που φανερώνει στα παιδιά τον πλούτο της μουσικής και αναδεικνύει τη σημασία της φιλίας, της ομαδικότητας και της συνεργασίας. Με όχημα τα ολοκαίνουργια τραγούδια τους και πολλά μουσικοκινητικά παιχνίδια, μικροί και μεγάλοι θεατές ενεργοποιούν τη φαντασία τους και αλληλεπιδρούν με ρυθμούς και ήχους, καθώς αναζητούν μαζί με τους ήρωες ένα σπάνιο μουσικό όργανο, που ονομάζεται «παρεόφωνο».

Συντελεστές:

Μουσική-Σενάριο-Σκηνοθεσία: The Burger Project
Κείμενα: Θάνος Κοσμίδης
Σκηνοθετική υποστήριξη: Γιάννης Σαρακατσάνης
Κοστούμια: The Burger Project
Σκηνικά- Μάσκες -Κούκλες: Playroom
Φωτισμοί: Θάνος Κοσμίδης
Επιμέλεια ήχου: Αντώνης Νικηφόρος
Φωτογραφίες: Θοδωρής Βρανάς, Nick Zarago

Παίζουν: Αλέξης Ιωάννου (κιθάρα, τραγούδι), Θάνος Κοσμίδης (πλήκτρα, τραγούδι), Έλενα Ιωάννου (τύμπανα, φωνητικά), Αλέκος Γεωργουλόπουλος (ηλεκτρικό μπάσο, φωνητικά)

Μέρα και ώρα παραστάσεων: Σάββατο στις 12:00