Γράφει η Έλενα Γαλανοπούλου

Έχοντας αφομοιώσει το κινητικό λεξιλόγιο και τη μέθοδο εργασίας των Complicite, η Κατερίνα Δαμβόγλου μαζί με τους συνεργάτες της ομάδας της Killing the Fly, παρουσιάζει την πρώτη της δουλειά στην Αθήνα και μάλιστα με ένα θέμα που ανατρέχει στις μικρασιατικές ρίζες της. Πρόκειται για την «Αγγελική» που κάνει πρεμιέρα την προσεχή Παρασκευή στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

«Καμιά φορά ίσως χρειαστεί να ταξιδέψεις και να περιπλανηθείς πολύ για να καταλάβεις την ταυτότητά σου». Χειμαρρώδης από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, η νεαρή ηθοποιός που εδώ και τέσσερα χρόνια αποτελεί μόνιμο μέλος της διεθνούς φήμης ομάδας σωματικού θεάτρου, μας εξηγεί την περίεργη διαδρομή που προηγήθηκε της δημιουργίας της νέας της παράστασης.

Το 2013 κι έχοντας ήδη ζήσει αρκετά χρόνια στο πολυπολιτισμικό Λονδίνο, η ηθοποιός ένιωσε την ανάγκη να ψάξει λίγο περισσότερο τις μικρασιάτικες, από τη μεριά του πατέρα της, ρίζες της. «Ο πατέρας μου δεν μου έδωσε καμιά απολύτως πληροφορία. Η θεία μου, που μάλιστα είναι οργανωμένη σε Μικρασιατικούς Συλλόγους ήταν κι εκείνη φειδωλή». Και έτσι στράφηκε στα γραπτά.

KYN_8969a

Διαβάζοντας διάφορες αληθινές, καταγεγραμμένες μαρτυρίες, την προσοχή της τράβηξε εκείνη της Αγγελικής Ματθαίου, η οποία μάλιστα αφού υπέστη ορισμένες διορθώσεις, δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο. Η ιστορία ξεκινά από το 1922 όταν, η εξάχρονη τότε προσφυγοπούλα από τις Νέες Φώκαιες της Σμύρνης, αιχμαλωτίζεται από την τουρκική στρατοχωροφυλακή (τσανταρμάδες). Το πολύχρονο οδοιπορικό της τη φέρνει στα ενδότερα της Τουρκίας, όπου και χάνει όλα τα μέλη της οικογένειάς της, προτού φτάσει στη Αθήνα και τελικά στο Ρέθυμνο.

«Όταν διηγήθηκα στον πατέρα μου την ιστορία της που τόσο με γοήτευσε, εκείνος μου αποκάλυψε πως τη γνώριζε την Αγγελική. Έμενε πολύ κοντά στο σπίτι του και ήταν φίλες με την μητέρα του, τη γιαγιά μου δηλαδή»

Αυτό ήταν! Η Αγγελική έπρεπε να «ξαναζωντανέψει». Οι απίστευτες κι όμως αληθινές ιστορίες της έπρεπε να ακουστούν και πάλι. Να τις ακούσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Ειδικά σήμερα.

KYN_8939a

Η ίδια κατέγραψε τα όσα έζησε σε πολύ μεγάλη ηλικία, έπειτα από προτροπή των εγγονιών της. Η τόσο σκληρή, γεμάτη πόνο και απίστευτη σε εμάς ιστορία της ζωής της, όχι μόνο τα είχε μεγαλώσει, αλλά ήταν και το αγαπημένο τους αφήγημα. «Γιαγιά πες μας μια ιστορία!» ζητούσαν για να φάνε ή να κοιμηθούν.

Απευθυνόμενη στον κληρονόμο της, η Κατερίνα Δαμβόγλου είχε την ευκαιρία μαζί με τα δικαιώματα να πάρει στα χέρια της γνήσιο αντίγραφο του πρωτότυπου ανορθόγραφου κειμένου, που πολύ συχνά είναι ποτισμένο με τα ίδια τα δάκρυα της συγγραφέως. Το στοίχημα μόλις ξεκινούσε και ήταν μεγάλο.

«Δεν χρειάζεσαι πολλά για να έχεις μια καλή ζωή, ακόμα κι αν σου έχουν συμβεί τραγικά πράγματα»

Με δυο συμμάχους επί σκηνής, τον Robin Beer (με τον οποίο γνωρίστηκαν στους Complicite και μαζί συνέστησαν τους Killing the fly) και τον Γιάννη Κουκουράκη, εμπλούτισε την αφήγησή της με στοιχεία κουκλοπαικτικής, μιμικής και φυσικά του σωματικού θεάτρου πάνω στις θεατρικές αρχές του Jacques Lecoq. Σε μια εφαρμογή άσκησης του τελευταίου οφείλεται το παιχνιδιάρικο όνομα της ομάδας, που πριν την Αθήνα, παρουσίασε ήδη μια δουλειά το Μάιο του 2014 στα Χανιά.

img62973_a6db150f2101d8884ed920846f77a55a_1980x820c

Η ιστορία της Αγγελικής απέκτησε στις μέρες μας τραγική επικαιρότητα. Ποιος είναι πλέον ο στόχος της ζωντανεύοντας αυτή την ιστορία;

«Υπάρχουν δύο απαντήσεις σε αυτό» μας εξηγεί. «Όταν ολοκληρώσαμε το έργο και πριν γίνει αυτό το τεράστιο «μπαμ» με το προσφυγικό, ο λόγος για τον οποίο ήθελα να ανεβάσω την Αγγελική, ήταν γιατί μας μαθαίνει ότι τελικά είναι στάση ζωής το αν τελικά θα είσαι ευτυχής ή δυστυχής. Δεν χρειάζεσαι πολλά για να έχεις μια καλή ζωή, ακόμα κι αν σου έχουν συμβεί τραγικά πράγματα. Δεν είναι τελικά η δύναμη αυτό που χρειάζεσαι, αλλά η αγάπη. Σήμερα, με αυτή την επικαιρότητα, η ελληνική κοινωνία έχει μετατοπιστεί από την ξενοφοβία και πέρασε στην φροντίδα προς το συνάνθρωπο. Το θέμα είναι να μη βοηθάει κανείς από οίκτο ή λύπηση, αλλά γιατί έτσι είναι το σωστό. Μόνο η ομαδική δουλειά και η συνεργασία βγάζει αποτελέσματα» μας εξηγεί.

Αυτό το τελευταίο είναι και το μεγαλύτερο μάθημα που πήρε πλάι στους Complicite. «Όταν ο σκηνοθέτης είναι ανθρώπινος και όχι τυραννικός, όταν υπάρχει ισότητα και λειτουργείς με σεβασμό, το αποτέλεσμα είναι ασυγκρίτως καλύτερο από το να κρατάς εγωισμούς και θυμούς. Έμαθα, για να το πω πιο συνοπτικά πως.. αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι και πως με το μέλι σίγουρα θα καταφέρεις πιο πολλά από το ξύδι. Και κάτι ακόμα: Το πρωτεύον είναι η ιστορία. Όχι η ψυχολογία του ήρωα!».

Φωτογραφίες άρθρου: Κύνθια Κινδελή

Info παράστασης: «Αγγελική» σε σκηνοθεσία Κατερίνας Δαμβόγλου | 11 Νοεμβρίου 2016 – 15 Ιανουαρίου 2017 |  Παρασκευή, Σάββατο στις 21.15 &
Κυριακή στις 19.00 | Είσοδος 8 – 10€ | Θέατρο του Νέου Κόσμου