Πόσο δελεαστικό είναι να βλέπεις μια ζωγραφιά από μολύβι που ξέρεις ότι αντλεί την έμπνευσή της από ένα σπουδαίο τραγούδι; Πόσο ακόμα εντυπωσιακότερο είναι να ξέρεις ότι η ζωγραφιά αλλά και το τραγούδι ανήκουν στον Μπομπ Ντίλαν;

Είναι σπάνιο ένας καλλιτέχνης να εμπνέεται από τα αριστουργηματικά του τραγούδια, αυτά τα διαχρονικά έργα τέχνης, για να δημιουργήσει ένα καινούργιο έργο, που μάλιστα πηδάει τα μουσικά σύνορα και πατάει στα εικαστικά.

«Στο ζωτικό κέντρο σχεδόν όλων όσων κάνω βρίσκονται τα τραγούδια μου», έγραφε στην επιστολή του προς τη Σουηδική Ακαδημία το 2016 όταν κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Κι αυτό το πολύ προσωπικό και ευαίσθητο ζωτικό του κέντρο έχει πλημμυρίσει τώρα την Halcyon Gallery στο Λονδίνο εν είδει χειρόγραφων με τους στίχους του και σχεδίων που ζωγράφισε επηρεασμένος από αυτούς.

Για το Hurricane, λόγου χάρη, αποτύπωσε στο χαρτί ένα χέρι που κρατάει ένα όπλο το οποίο έχει μόλις πυροβολήσει αφού βγάζει καπνό. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να φανταστείς κάτι πιο αντιπροσωπευτικό από ένα όπλο, προκειμένου να ζωγραφίσεις το βαθιά αντιρατσιστικό μήνυμα αυτού του εμβληματικού τραγουδιού, που αναφέρεται στην αναίτια φυλάκιση του διάσημου έγχρωμου μπόξερ Rubin Carter τη δεκαετία του ’60, ο οποίος κατηγορήθηκε άδικα για τη δολοφονία τριών λευκών μέσα σε ένα μπαρ στο Νιού Τζέρσεϊ.

Το σκίτσο του Μπομπ Ντίλαν για το «Hurricane»

Το σκίτσο του Μπομπ Ντίλαν για το «Hurricane»

Άλλωστε, όπως δήλωσε και ο ίδιος μιλώντας για την έκθεση, οι εικόνες «έρχονται κατευθείαν από τα τραγούδια». Η εικόνα ενός τανκ έτοιμο για επίθεση έρχεται εύστοχα μέσα από το νόημα του “Masters of War”, του αντιπολεμικού κομματιού του ’63, στο οποίο ο Ντίλαν τα βάζει με τον Ψυχρό Πόλεμο και την κατασκευή όπλων μαζικής εξόντωσης.

Φυσικά, δεν είναι μόνο το άγνωστο εικαστικό ταλέντο του που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια σου, αυτό που κάνει την έκθεση μοναδική. Είναι και το ότι ο ιδιοφυής Ντίλαν, είπε να αλλάξει λίγο τη μορφή κάποιων τραγουδιών του, διορθώνοντας ορισμένους στίχους ή κάνοντας προσθήκες σε άλλους.

Το “Gotta Serve Somebody” (1979), το “If You See It, Say Hello” (1975) και το “When I Paint My Masterpiece” (1971), είναι μερικά μόνο από αυτά που έχει «πειράξει», δίνοντας τους νέα ζωή. Όπως και το “Tangled Up in Blue” (1975), στο οποίο αντί για το “used a little too much force,” ο Ντίλαν τώρα γράφει “let the law take its course”.

Tangled Up in Blue

Tangled Up in Blue

Ο «εικαστικός Ντίλαν», αυτή η άγνωστη πλευρά του θρυλικού 77χρονου καλλιτέχνη, δεν σταματά στη ζωγραφική. Επεκτείνεται και στη γλυπτική. Η αλήθεια είναι πως τα γλυπτά του δεν έχουν την «ήρεμη δύναμη» και την ευαίσθητη απλότητα των τραγουδιών του. Έχουν μάλλον έναν πιο «γκροτέσκο» χαρακτήρα, αποτελούμενα από γρανάζια, χοντρές αλυσίδες, κάτι τεράστια γαλλικά κλειδιά, πένσες και σφυριά.

Μια σωστή εργαλειοθήκη, δηλαδή, η οποία μάλλον φασαρία προκαλεί και καταλήγει να περνά απαρατήρητη. Απ’ την άλλη, ίσως να φωτίζει και το «περίπλοκο» στοιχείο ενός ειδώλου, όπως ο Ντίλαν. Ο ίδιος άνθρωπος, δηλαδή, είναι ικανός να φλερτάρει με την απόλυτη τελειότητα και με το αντίθετό της την ίδια στιγμή. Τι πιο εντυπωσιακό;

Info:

H έκθεση Mondo Scripto θα διαρκέσει μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου 2018 στην Halcyon Gallery του Λονδίνου