2 Φεβρουαρίου 1933. Οι αδελφές Κριστίν και Λέα Παπέν, εσωτερικές υπηρέτριες σε ένα εύπορο σπίτι της πόλης Λε Μαν της Γαλλίας, δολοφονούν την κυρία τους -μαζί και την κόρης της – και καταδικάζονται σε φυλάκιση.

Απρίλιος 1947. Ο Ζαν Ζενέ, ο αγαπημένος της γαλλικής διανόησης, νόθος γιος μιας πόρνης κι ενός εργάτη, εκδιδόμενος ομοφυλόφιλος και ακτιβιστής, γράφει τις «Δούλες», επηρεασμένος από το έγκλημα των δύο υπηρετριών που σόκαρε τη Γαλλία, στήνοντας ένα παιχνίδι μεταξύ αλήθειας και ψέματος, σωστού και λάθους, θύτη και θύματος, θέλοντας να λυτρώσει τις «Δούλες» κάθε εποχής. Από το πρώτο ανέβασμα τους στο Theatre de l’ Athenee, το έργο – σταθμός του Ζενέ έχει παρουσιαστεί πολλές φορές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μιας και τα έργα στα οποία οι ήρωες φαντασιώνονται μια άλλη ζωή από αυτή που ζουν, είναι πάντα τα πιο δημοφιλή.

Οκτώβριος 2018, Αθήνα. Ο Τσέζαρις Γκραουζίνις σκηνοθετεί στο Θέατρο του Νέου Κόσμου το έργο του Ζενέ, επιλέγοντας για τους γυναικείους ρόλους τρεις άνδρες ηθοποιούς (Δημήτρης Ήμελλος, Κώστας Μπερικόπουλος, Αργύρης Ξάφης).

Ο Αργύρης Ξάφης, δούλος στον κόσμο του Ζενέ και στον ρόλο της Κλαιρ, κάνει ένα διάλειμμα απ’ τις πρόβες του και γράφει, έπειτα από πρόσκληση του ελc, ένα γράμμα στον συγγραφέα του χαρακτήρα που υποδύεται.

Όσα θα του έλεγε και από κοντά, αν ο Ζενέ δεν ξεκινούσε για το τελευταίο ταξίδι της ζωής του, εκείνο το ήσυχο ανοιξιάτικο πρωινό του 1986 στο Παρίσι…

Μonsieur Genet,

Ποτέ δεν σας είχα σε εκτίμηση μιας και ποτέ δεν σας είχα διαβάσει απλά. Πάντα θεωρούσα ότι έπρεπε να ανέβω σε κάποιο υψίπεδο γνώσης και συνείδησης, που ποτέ δεν θα το πιάσω, άρα θα είμαι πάντα κατώτερός σου.

Πόσο λάθος! Εσύ το μόνο που μου ζητάς είναι να παίξω μαζί σου, να σε νιώσω ως ίσο, εδώ στα χαμηλά και σκοτεινά μας μέρη. Τι πλάκα, τι κλάμα, τι τρέλα, τι χαρά. Αλλά και πώς να πιάσεις τον αέρα; Και φυλακή όμως. Η απόδραση είναι αδύνατη, στιγμές θες να εκραγείς για να ησυχάσεις. 

 Βλέποντάς μας νομίζω θα το ξαναέγραφες! «Οι Δούλες» version X. Ακόμη μια έκδοση από τις τόσες.
Μια έκδοση για αυτόν που υπόμεινε και δεν επαναστάτησε γιατί κατάλαβε τη ματαιότητα και αυτό από μόνο του τον λύγισε.

Και κρυφά άρχισε να ελπίζει σε μια καινούρια μαγική θρησκεία που θα τον συγχωρέσει ούτως ή άλλως και θα τον αγκαλιάσει και μαλώνοντάς τον που υποτάχθηκε θα του προσφέρει το στήριγμα του μπράτσου της για να τον οδηγήσει έξω από αυτή τη φυλακή του καλοδιατηρημένου σαλονιού του. 

Με την λεπτότητα και την σκληρότητα της μάνας και αδερφής, που μόνες προχώρησαν. Είσαι κολλητικός, να το ξέρεις. Και σε ευχαριστούμε γι’ αυτό. Θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό για την μετάδοση της ασθένειας Genet σε όλους αυτούς που ψάχνουν και σε αυτούς που νομίζουν ότι βρήκαν. 

 Με αγάπη,
«Ένα άγιο κορίτσι που υπήρξε στα κρυφά»
 Κλαιρ, Αργύρης, Κλαιρ

Info:

«Οι Δούλες» του Ζαν Ζενέ – Από 11/10/2018 έως 13/1/2019 – Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή)