Η εφημερίδα Daily Mail ήταν αυτή που επινόησε τον τότε υποτιμητικό χαρακτηρισμό «σουφραζέτες» για τα μέλη του κινήματος υπέρ του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες, που δραστηριοποιήθηκε στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ιστορική σήμερα «Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών» θα έχει την τιμητική της σε μια έκθεση στο Μουσείο του Λονδίνου αφιερωμένη στις ζωές των γυναικών που αγωνίστηκαν με την εκστρατεία τους επί 50 χρόνια για κάτι που σήμερα θεωρείται αυτονόητο: το δικαίωμα ψήφου.

Η Εθνική Ένωση των Εταιρειών για το Δικαίωμα Ψήφου των Γυναικών ιδρύθηκε το 1897 από τις γυναίκες που υποστήριζαν το δικαίωμα ψήφου. Ήταν γυναίκες της μεσαίας τάξης με επισφαλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση που επιθυμούσαν να βελτιώσουν μέσω των δικαιωμάτων τις ζωές τους. Ο αγώνας για κοινωνική αλλαγή, όπως τον είχε εξαγγείλει ο υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών Τζον Στιούαρτ Μιλ, προετοίμασε την εμφάνιση του κινήματος που συσπείρωσε μαζικά τις γυναίκες που διεκδικούσαν το δικαίωμα ψήφου. Δεν ήταν όμως η Βρετανία, αλλά η Νέα Ζηλανδία αυτή που εκχώρησε πρώτη ψήφο στις γυναίκες, όταν το 1893 επιτράπηκε σε όλες τις γυναίκες άνω των 21 να ψηφίσουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές.

Η Έμελιν Πάνκχερστ το 1908

Η θρυλική Μίλισεντ Φόσετ, η Έμελιν Πάνκχερστ, μετέπειτα πρόεδρος της Κοινωνικής και Πολιτικής Ένωσης Γυναικών, οι μαχητικές αυτές προσωπικότητες είχαν να πολεμήσουν την προκατάληψη που ήθελε τις γυναίκες υπερβολικά συναισθηματικές και ανίκανες για ορθολογική σκέψη, σε αντίθεση με τους άντρες, άρα ακατάλληλες για ψήφο. Οι βίαιες και επιθετικές δράσεις του κινήματος επέτειναν αυτή την άποψη. Η δράση τους θεωρείται ακραία ακόμα και σήμερα. Προκειμένου να κερδίσουν την προσοχή, αλυσοδένονταν σε κιγκλιδώματα, έβαζαν φωτιά σε γραμματοκιβώτια, έσπαγαν παράθυρα και σε ορισμένες περιπτώσεις τοποθετούσαν εκρηκτικούς μηχανισμούς.

Ο τότε πρωθυπουργός, Χ. Χ. Άσκουιθ ήταν έτοιμος να υπογράψει ένα νομοσχέδιο που εκχωρούσε δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες άνω των 30, με τον όρο να είναι παντρεμένες με σύζυγο που είχε περιουσιακά στοιχεία ή να έχουν οι ίδιες περιουσιακά στοιχεία. Ωστόσο, υπαναχώρησε την τελευταία στιγμή, ανησυχώντας πως οι γυναίκες θα τον καταψήφιζαν στις επόμενες γενικές εκλογές και θα εμπόδιζαν το κόμμα του (τους Φιλελεύθερους) να μπει στη Βουλή.

Στις αρχές του εικοστού αιώνα ως και τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, περίπου χίλιες Σουφραζέτες ήταν φυλακισμένες στη Βρετανία. Οι συλλήψεις γίνονταν ακόμα και για ασήμαντους λόγους ενώ υπήρχαν κάποιες που είχαν φυλακιστεί και αποφυλακιστεί δεκάδες φορές. Η Έμιλι Ντάβινσον έπεσε νεκρή κάτω από τις οπλές του αλόγου του βασιλιά στις Ιπποδρομίες του Έπσομ, στις 5 Ιουνίου 1913, η Κίτι Μάρσαλ μπήκε στη φυλακή Holloway το 1910,  επειδή πέταξε πατάτες στο παράθυρο του σπιτιού του Winston Churchill, η Έμμελιν Πάνκχερστ και οι κόρες της  Κρίσταμπελ και Σίλβια μπαινόβγαιναν στις φυλακές, ενώ παράλληλα κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου όταν σημειώθηκε έλλειψη ικανών και αρτιμελών αντρών, ανέλαβαν πολλούς παραδοσιακά αντρικούς ρόλους.

Τελικά στις 6 Φεβρουαρίου 1918, πέρασε η Νομοθετική Πράξη της Εκπροσώπησης των Πολιτών, η οποία εκχωρούσε δικαίωμα ψήφου σε γυναίκες άνω των 30 που πληρούσαν τα ελάχιστα κριτήρια περιουσίας. Περί τις 8,4 εκατ. γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου.

Το Νοέμβριο του 1918, πέρασε η Νομοθετική Πράξη της Εκλεξιμότητας των Γυναικών, εκχωρώντας στις γυναίκες το δικαίωμα της εκλογής στη Βουλή. Η Νομοθετική Πράξη Εκπροσώπησης του 1928 επέκτεινε το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες άνω των 21, εξισώνοντας έτσι οριστικά το δικαίωμα ψήφου μεταξύ αντρών και γυναικών.

Η έκθεση στο Μουσείο του Λονδίνου φέρνει στο φως τεκμήρια της εποχής, φωτογραφίες, επιστολές ακόμα και πρόσωπα που δεν έχουν τεκμηριωθεί, γι’ αυτό άλλωστε το μουσείο καλεί τον κόσμο να αναγνωρίσει ενδεχομένως κάποιες γυναίκες για τις οποίες έχει πληροφορίες. Κάποιες φωτογραφίες δείχνουν τις γυναίκες να κακοποιούνται ή να είναι στη φυλακή, σε καθεστώς βίας ή υποχρεωτικής σίτισης όταν έκαναν απεργίες πείνας. Είναι οι φωτογραφίες που τελικά έστρεψαν τη λαϊκή κοινή γνώμη υπέρ των αιτημάτων τους.

Ο κύριος όγκος της συλλογής που διαθέτει το Μουσείο του Λονδίνου και είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, δωρήθηκε στο μουσείο το 1950 από την υποτροφία Suffragette, η οποία ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1920 για να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των γυναικών αυτών. Η Beverley Cook, η επιμελήτρια της συλλογής επιδιώκει με αυτή την έκθεση να φέρει στο φως και τις ιστορίες άγνωστων γυναικών του κινήματος.

Η έκθεση Votes for Women στο Μουσείο του Λονδίνου, θα διαρκέσει από τις 2 Φεβρουαρίου 2018 – 6 Ιανουαρίου 2019.