Η πρώτη μεγάλης κλίμακας συνεργασία του Μουσείου Ορσέ και του Μουσείου Πικάσο στο Παρίσι είναι αφιερωμένη στη γαλάζια και τη ροζ περίοδο του Πικάσο. Στοχεύοντας σε μια αναθεωρημένη ερμηνεία αυτής της περιόδου, η οποία περιλαμβάνει μερικά από τα πιο δημοφιλή έργα του θρυλικού ζωγράφου.

Τα δυο μουσεία κάνουν την επισκόπηση μιας κρίσιμης περιόδου της πρώιμης καριέρας του και την επίδραση που είχε αυτή η μεταβατική στιγμή του αιώνα και της προσωπικής του ζωής στη δουλειά του. Η έκθεση ξεκινά στις 18 Σεπτεμβρίου και θα διαρκέσει έως τον Ιανουάριο του 2019 στο Μουσείο Ορσέ.

Το 1900, ο 19χρονος Πάμπλο Πικάσο και ο 20χρονος ζωγράφος και ποιητής Κάρλος Κασαχέμας φτάνουν από τη Βαρκελώνη στη Μονμάρτρη. Η φιλία τους χρονολογείται από την πρώτη συνάντησή τους στη Βαρκελώνη, στο καφέ Els Quatre Gats. Οι δυο φίλοι εξερευνούν μαζί την Μονμάρτρη και τη Γαλλία των αρχών του αιώνα ζώντας ευτυχισμένες και δύσκολες στιγμές.

Ο Κασαχέμας ερωτεύεται την Ζερμέν Πισό, ένα από τα μοντέλα που αργότερα πόζαραν για τον Πικάσο για το έργο Les Demoiselles d’Avignon. Ο απελπισμένος του έρωτας τον οδηγεί στην αυτοκτονία στις 17 Φεβρουαρίου 1901. Ο Πικάσο τον ζωγραφίζει νεκρό. Το πένθος για το φίλο και συνοδοιπόρο του αποτυπώνεται μέσα σε μια περίοδο ανάμεσα στα 1901-1904, τη Γαλάζια περίοδο, μέσα στην οποία δημιουργεί έναν ολόκληρο κόσμο αποκλειστικά στις αποχρώσεις του ψυχρού γαλάζιου.

Η προσωπική του απελπισία για το θάνατο του φίλου του μεταφέρεται στα θέματα με τα οποία ασχολείται. Είναι οι απόκληροι ενός θλιβερού και απελπισμένου κόσμου, ένας κόσμος ηρώων του περιθωρίου, επαίτες, μοναχικές γυναίκες, τυφλοί. Αυτό το μοτίβο γίνεται η αφορμή να εκφράσει τη δική του προσωπική κατάσταση και να αναπτύξει το προσωπικό του ιδίωμα πολύ αλλιώτικο από αυτό που επιτάσσουν οι τάσεις των αρχών του 20ού αιώνα.

Δημιουργεί μερικά από τα πιο αινιγματικά και στη συνέχεια διάσημα έργα του, μοναδικά και σχεδόν εξωπραγματικά. Η πρώιμη αυτοπροσωπογραφία του, αυτής της περιόδου δείχνει ένα νέο άντρα λεπτό και απόμακρο, λυπημένο. Η μονοχρωμία των έργων αντικατοπτρίζεται στην όψη του, οι δημιουργίες του είναι αυτοαναφορικές, στοχαστικές και συνθέτουν έναν κόσμο αξεπέραστου συμβολισμού.

Self-Portrait, Pablo Picasso, 1901 Public Domain

L’Etreinte (1903), Pablo Picasso. Photo © RMN-Grand Palais (Musée d’Orsay)/Hervé Lewandowski © Succession Picasso 2018

The Greedy, Pablo Picasso, 1901, Public Domain

La Buveuse d’absinthe (1901), Pablo Picasso. Photo © Musée d’Orsay, Dist. RMN-Grand Palais/Patrice Schmidt © Succession Picasso 2018

La Mort de Casagemas (1901), Pablo Picasso. Photo © RMN-Grand Palais (Musée national Picasso-Paris)/Mathieu Rabeau © Succession Picasso 2018

Το 1904 ο Πικάσο γνωρίζει την Φερνάντ Ολιβιέ και μοιράζεται μαζί της το ατελιέ του Bateau-Lavoir. Το νέο χρώμα που εμφανίζεται στους πίνακές του είναι το ροζ, οι αποχρώσεις στο έργο του αρχίζουν να γίνονται πιο θερμές. Η προσωπική του αισιοδοξία και ορμή αποτυπώνεται σε μια σειρά έργων με πρωταγωνιστές τον κόσμο  των σαλτιμπάγκων και των ακροβατών.

Ελπιδοφόροι έφηβοι, νέοι που αναζητούν ελευθερία, πίνακες με φόντο την ύπαιθρο δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον των έργων του. Αν και η ροζ περίοδος κράτησε μόνο για δυο χρόνια είναι αυτά στη διάρκεια των οποίων γνωρίζει τον έμπορο τέχνης Ambroise Vollard, ο οποίος αρχίζει να τον υποστηρίζει, αλλάζοντας την οικονομική κατάσταση του ζωγράφου.

Ο 23χρονος Πικάσο είναι έτοιμος για την επόμενη περίοδο της ζωής και της τέχνης του, ξεκινά τη μεταμόρφωσή του σε ένα μεγάλο καλλιτέχνη που δε σταματά να πειραματίζεται και να τολμά με μια εικαστική παραγωγή που θα αμφισβητηθεί αλλά και θα αλλάξει την τέχνη στον 20ό αιώνα.

Arlequin assis au fond rouge (1905), Pablo Picasso. © bpk/Nationalgalerie, SMB, Museum Berggruen/Jens Ziehe © Succession Picasso 2018

At “Lapin Agile” (Harlequin with Glass), Pablo Picasso, 1905

Le Fou (1905), Pablo Picasso. Photo © RMN-Grand Palais (Musée national Picasso-Paris)/Adrien Didierjean © Succession Picasso 2018

Info έκθεσης:

Picasso. Blue and Rose | 18  Σεπτεμβρίου 2018 – 6 Ιανουαρίου 2019