Η ερωτική σχέση του Ζαν Πολ Σαρτρ και της Σιμόν ντε Μποβουάρ έχει περάσει στην ιστορία. Ο μύθος που δημιουργήθηκε γύρω από αυτήν είναι σχεδόν ακατάβλητος μέσα στα χρόνια και οι κατά καιρούς αποκαλύψεις τρίτων προσώπων δεν μπόρεσαν να τη σκιάσουν. Ούτε καν οι δηλώσεις και ο σφοδρός πόλεμος που ξέσπασε ανάμεσα στη Σιμόν ντε Μποβουάρ και την υιοθετημένη κόρη του Σαρτρ Αρλέτ Ελκάιμ Σαρτρ, μετά το θάνατό του το 1980 από πνευμονικό οίδημα. Η κόρη του τότε σε μια επιστολή της προς την Μποβουάρ, δημοσιευμένη στην «Liberation», την κατηγορούσε ότι καπηλεύτηκε βάναυσα τον θάνατό του, ότι ποδοπάτησε τα πρόσωπα που αγάπησε ο Σαρτρ, ότι από πολύ καιρό πριν του φερόταν σαν να είναι ήδη νεκρός. Η Μποβουάρ δεν απάντησε, αλλά ύστερα από δυο χρόνια έδωσε στη δημοσιότητα τις επιστολές του Σαρτρ προς αυτή, θέλοντας να αποδείξει πόσο πολύτιμη του ήταν και πόσο του είχε σταθεί.

Simone de Beauvoir and Jean-Paul Sartre crossing Place Saint-Germain-des-Prés, Paris, mid 1950s. Photo: René Saint Paul.

Simone de Beauvoir and Jean-Paul Sartre crossing Place Saint-Germain-des-Prés, Paris, mid 1950s. Photo: René Saint Paul

Η συγγραφέας, διανοούμενη, φεμινίστρια, ακτιβίστρια, μούσα ζωής του υπαρξιστή φιλοσόφου Ζαν Πολ Σαρτρ, που συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες μορφές του 20ού αιώνα, υπήρξε και μια εκθαμβωτικής ομορφιάς γυναίκα. Η υιοθετημένη κόρη της Σιλβί Λε Μπον έδωσε τα δικαιώματα της έκδοσης στο γαλλικό εκδοτικό οίκο «Γκαλιμάρ», της ερωτικής αλληλογραφίας της μητέρας της με τους συγγραφείς Νέλσον Αλγκρεν και Ζακ-Λοράν Μποστ, δύο από τους εραστές της. Βάσει της γαλλικής νομοθεσίας, τα γράμματα που είχε ανταλλάξει η Μποβουάρ με όποιον από τους εραστές της ανήκουν σε εκείνη και όχι στον αποδέκτη των επιστολών, πράγμα που θύμωσε πολύ τον σκηνοθέτη Κλοντ Λανζμάν («Shoa»), ο οποίος στα 92 του χρόνια, αποφάσισε προκειμένου να μη χαθούν οι επιστολές να τις πουλήσει μέσω δημοπρασίας του οίκου Κρίστι, στο πανεπιστήμιο του Γέιλ.

Οι 112 επιστολές ανταλλάχθηκαν το διάστημα  της εφτάχρονης σχέσης τους από το 1952 έως το 1959. Ο Λανζμάν δήλωσε πως «Στο εξής, λάιτ μοτίβ της ζωής μου θα είναι το “πολύ αργά”. Γι’ αυτό και αναδύεται σε πρώτο πλάνο η ανησυχία και η αγωνία μου για την τύχη των γραμμάτων της Σιμόν ντε Μποβουάρ, από τότε που μου έγραψε για πρώτη φορά, το 1953, από ένα μικρό ξενοδοχείο του Άμστερνταμ». Μποβουάρ και Λανζμάν ερωτεύθηκαν και σχετίστηκαν όταν εκείνη ήταν 44 ετών και εκείνος 27. Ο Λανζμάν υπήρξε γραμματέας του Σαρτρ και ενώ συγκατοικούσε με τη Μποβουάρ η περίφημη «ανοιχτή» σχέση της με τον Σαρτρ δεν διαταράχθηκε καθόλου. Χώρισαν επτά χρόνια αργότερα, αλλά παρέμειναν στενοί φίλοι μέχρι τον θάνατο της Μποβουάρ, το 1986.

«Είμαι η γυναίκα σου για πάντα», γράφει σε μια επιστολή της στο Λανζμάν, ενώ στην επιστολή της από το Άμστερνταμ που δημοσίευσε η Le Monde,γράφει: «Είσαι η πρώτη απόλυτη αγάπη μου, αυτή που συμβαίνει μόνο μια φορά (στη ζωή) ή ίσως ποτέ. Νομίζω ότι δεν θα έλεγα ποτέ τα λόγια που τώρα έρχονται φυσικά σε μένα όταν σε βλέπω – σε λατρεύω. Σας λατρεύω με όλο μου το σώμα και την ψυχή … Είστε η μοίρα μου, η αιωνιότητά μου, η ζωή μου».

Ο Λανζμάν δήλωσε ότι η ιστορία αγάπης του με την Μποβουάρ έμεινε στο σκοτάδι εξαιτίας της σύγκρουσης με την Σιλβί λε Μπον Μποβουάρ (την οποία έχει μάλιστα βαφτίσει), η οποία θέλει τον απόλυτο έλεγχο στο έργο της μητέρας της και υποστήριξε ότι πούλησε τις επιστολές ώστε οι ιστορικοί να έχουν πρόσβαση σε αυτές, αφού κατάλαβε ότι η Λε Μπον θα εξέδιδε όλη την αλληλογραφία της μητέρας της, εκτός από τα δικά τους γράμματα.

Στις επιστολές έχουν σήμερα πρόσβαση μόνο οι ερευνητές, ενώ κανένας δεν γνωρίζει ακόμα αν το Γέιλ θα τις εκδώσει.