Η γαλλική Le Monde δημοσιεύει αυτό το βίντεο. Το σοκαριστικό είναι ότι η στάση των «υπόπτων» θυμίζει συλλήψεις ολοκληρωτικών καθεστώτων και συλλήψεις του ISIS. Στη Γαλλία του Μακρόν πίσω από τη βιτρίνα της ανάπτυξης και της καλοντυμένης πρώτης κυρίας του, η εικόνα είναι πιο δυσάρεστη από όσο φανταζόμαστε. Η φτώχεια των «προαστίων», το μορφωτικό επίπεδο και η δύσκολη καθημερινότητα κρύβονται επιμελώς.

Το πιο αποκαλυπτικό -εκτός από τη βία που υφίστανται οι έφηβοι- είναι το περιβάλλον, λάσπη, σκουπίδια και πεταμένες πλαστικές καρέκλες, αυτό είναι το σχολείο. Το επόμενο είναι ότι αυτά τα παιδιά μια μέρα ξέροντας ότι δεν έχουν καμία απολύτως ευκαιρία θα πετάξουν κατά τον ποιητή «στη φωτιά τα χαρτιά και τα βιβλία και την τιμή της πατρίδας στα σκουπίδια*». Απλώς γιατί δε θα πιστεύουν πια σε τίποτα από αυτά. Και ο υπάλληλος-αστυνομικός θα τα έχει στο χώμα και ατάραχα θα τσεκάρει το κινητό του. Η ζωή συνεχίζεται…

Από το κείμενο της LE MONDE

Συνολικά 153 άτομα συνελήφθησαν στο Mantes-la-Jolie (Yvelines), την Πέμπτη 6 Δεκέμβρη, σύμφωνα με τον εισαγγελέα των Βερσαλλιών, Vincent Lesclous λόγω των περιστατικών που συνέβησαν κοντά στο Lycée Saint-Exupéry, όπου δύο αυτοκίνητα πυρπολήθηκαν και ξέσπασαν συγκρούσεις με την αστυνομία.

Οι συλληφθέντες, κυρίως μαθητές, είναι ύποπτοι για «συμμετοχή σε ένοπλο πλήθος», δήλωσε ο αρμόδιος, για τις πόλεις, Επίτροπος Arnaud Verhille, τονίζοντας ότι θέλει να «διακόψει μια ανεξέλεγκτη διαδικασία». Στο Yvelines, 189 νέοι, ηλικίας 12 έως 20 ετών, τέθηκαν υπό κράτηση, σύμφωνα με τον εισαγγελέα των Βερσαλλιών.

Οι εικόνες των συλλήψεων, η αυθεντικότητα των οποίων επιβεβαιώθηκε από την Agence France-Presse και τη Le Monde, μεταδόθηκαν σε κοινωνικά δίκτυα. Δείχνουν σειρές δεκάδων μαθητών στα γόνατα, με τα χέρια πίσω από το κεφάλι τους, υπό την επίβλεψη των αστυνομικών, ενώ άλλοι είναι στραμμένοι με το κεφάλι προς τον τοίχο.

Η φράση «στη φωτιά τα χαρτιά και τα βιβλία» προέρχεται από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Μετά την ήττα». Το ποίημα παρατίθεται εδώ:

Ύστερα από την πανωλεθρία των Αθηναίων
στους Αιγός ποταμούς
και λίγο αργότερα
μετά την τελική μας ήττα
Πάνε πια οι ελεύθερες κουβέντες
πάει πια κι η Περίκλεια αίγλη
Ήρθε βαριά σιωπή στην αγορά
κι η ασυδοσία των τριάντα τυράννων

Τα πάντα γίνονταν ερήμην μας
και τα πιο δικά μας
χωρίς την δυνατότητα μιας έστω τυπικής
διαμαρτυρίας
Στη φωτιά τα χαρτιά και τα βιβλία
Κι η τιμή της πατρίδας στα σκουπίδια

Κι αν γινόταν ποτέ να μας επέτρεπαν
να φέρουμε για μάρτυρα
κάποιον παλιό μας φίλο
Αυτός δε θα δεχότανε από φόβο
μήπως και πάθει τα δικά μας
Με το δίκιο του ο άνθρωπος

Γι’ αυτό καλά είναι εδώ
Μπορεί και να αποκτήσουμε
μια νέα επαφή με τη φύση
κοιτώντας πίσω από το σύρμα
ένα κομμάτι θάλασσα
τις πέτρες τα χορτάρια
ή κάποιο σύννεφο στο λιόγερμα
βαθύ βιολετί συγκινημένο

Κι ίσως μια μέρα βρεθεί ένας νέος Κίμωνας
Μυστικά οδηγημένος απ’ τον ήλιο τον αετό
να σκάψει και να βρει
την σιδερένια αιχμή απ’ το δόρυ μας
σκουριασμένη λιωμένη κι αυτή
Και να την κουβαλήσει επίσημα
σε πένθιμη δοξαστική πομπή
με μουσική και στεφάνια στην Αθήνα