Μετά το πέρας μίας εκ των χειρότερων απονομών βραβείων Grammy και μετά τις δηλώσεις του προέδρου της Ακαδημίας Grammy περί ανάγκης των γυναικών να «αυξήσουν την ποιότητα των τραγουδιών τους» και όχι περί αναγκαιότητας ισότητας, ο θεσμός των Grammy προσπαθεί να «εξιλεωθεί» με την αύξηση των υποψηφιοτήτων από 5 σε 8 στις βασικές κατηγορίες: «Άλμπουμ της Χρονιάς», «Ηχογράφηση της Χρονιάς», «Τραγούδι της Χρονιάς» και «Καλύτερος Νέος Καλλιτέχνης».

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ακαδημίας, «αυτή η αλλαγή θα αντικατοπτρίζει καλύτερα τον μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων σε αυτές τις κατηγορίες και θα επιτρέψει στους ψηφοφόρους να είναι πιο ευέλικτοι στην επιλογή των καλύτερων ηχογραφήσεων αυτής της χρονιάς».

Ζητούμενο αυτής της αύξησης είναι η ένταξη της διαφορετικότητας στις βασικές κατηγορίες, μετά τα πυρά που δέχτηκε η Ακαδημία των Grammy για τη φετινή κυριαρχία των ανδρών σε υποψηφιότητες και νίκες. Η απάντηση του προέδρου της Ακαδημίας Neil Portnow στις αντιδράσεις των τηλεθεατών και μη που συνοψίστηκαν στο hashtag #GrammysSoMale, προέτρεπε τις γυναίκες «να κυκλοφορήσουν καλύτερη μουσική» για να μπορέσουν να διεκδικήσουν μία νίκη, αγνοώντας την ύπαρξη δυναμικών γυναικείων άλμπουμ που κυκλοφόρησαν εντός του 2017 και στα τέλη του 2016, όπως το «Melodrama» της Lorde, το «Ctrl» της SZA, το «Rainbow» της Kesha (το οποίο θίγει το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης) και το «Joanne» της Lady Gaga.

Ενδεικτικά για το 2018 στην κατηγορία «Ηχογράφηση της Χρονιάς» δεν υπήρχε καμία γυναίκα υποψήφια, στην κατηγορία του «Άλμπουμ της Χρονιάς» η μόνη υποψήφια ήταν η Lorde με το «Melodrama», στο «Τραγούδι της Χρονιάς» υποψήφια ήταν η Julia Michaels με το «Issues», ενώ στην κατηγορία «Καλύτερου Ποπ Τραγουδιού» κέρδισε ο Ed Sheeran, o μόνος άνδρας υποψήφιος με το πολύ κάτω του μετρίου τραγούδι «Shape Of You» από το ακόμα πιο χαμηλής ποιότητας άλμπουμ «÷» (Divide) – που παρεμπιπτόντως κέρδισε στην κατηγορία «Καλύτερο Ποπ Άλμπουμ».

bruno mars

Είναι δεδομένο το γεγονός ότι τα τελευταία τουλάχιστον 5 χρόνια τα βραβεία Grammy δεν βραβεύουν την ποιότητα, αλλά την επιτυχία στα charts του Billboard και του Spotify. Η φαινομενική γυναικεία κυριαρχία στα βραβεία του 2017 ήταν στην πραγματικότητα σύμπτωμα προσωπολατρείας που συνάδει με την εμπορικότητα: η safe επιλογή της Adele ως νικήτριας σε σχεδόν όλες τις βασικές κατηγορίες προσέφερε την safe εικόνα του καλλιτέχνη με τα αναρίθμητα βραβεία στην αγκαλιά, που είναι και το ζητούμενο της Ακαδημίας, μια παράδοση που συνεχίστηκε και φέτος με τον Bruno Mars. Στην πραγματικότητα τα απανωτά βραβεία της Adele το 2017 δεν ήταν η νίκη του φεμινισμού, αλλά της υπενθύμισης ότι μια γυναίκα οφείλει να βγάζει συγκεκριμένου είδους τραγούδια για να θεωρηθεί ποιοτική.

Η αύξηση των υποψηφιοτήτων κάθε άλλο παρά το απαιτούμενο στην εποχή του #MeToo diversity πρόκειται να φέρει: Αντίθετα, εδραιώνει την ιδέα ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν εύκολα «ποιοτική» μουσική και εξαιτίας αυτού πρέπει να αυξηθούν οι υποψηφιότητες «μήπως και μπορέσει κάποια γυναίκα να τα καταφέρει να μπει στην κούρσα των βραβείων», δεδομένης της γενικής τους «δυσκολίας».