Ένας πέτρινος οικισμός του 16ου αιώνα στην Κένυα, η αρχαία περιτειχισμένη πόλη της Καλχάτ, που βρίσκεται στην ανατολική ακτή του σουλτανάτου στο Ομάν καθώς και η όαση Αλ-Άχσα στη Σαουδική Αραβία, βρίσκονται πλέον στη λίστα των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής κατά τη διάρκεια της 42ης συνεδρίασης της στο Μπαχρέιν.

Ο Thimlich Ohinga στην Κένυα, βορειοδυτικά της πόλης Μιγκόρι, είναι ένας οικισμός από ξηρούς λίθους, ο οποίος κατά τα λεγόμενα της Επιτροπής δείχνει να έχει «χρησιμοποιηθεί ως φρούριο για τις κοινότητες και τα οικόσιτα ζώα τους». Πρόκειται για τον μεγαλύτερο και καλύτερα διατηρημένο από τους παραδοσιακούς αυτούς έγκλειστους οικισμούς. «Είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα της παράδοσης των τεράστιων περιβόλων με περίφραξη ξηρών λίθων, χαρακτηριστικό των πρώτων ποιμαντικών κοινοτήτων στην περιοχή της λίμνης Βικτώριας, που διατηρήθηκε μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα», πρόσθεσε.

Thimlich Ohinga

Thimlich Ohinga

Αναφορικά με την αρχαία πόλη της Καλχάτ στο Ομάν, η Unesco αναφέρει ότι «αναπτύχθηκε ως ένα σημαντικό λιμάνι στην ανατολική ακτή της Αραβίας μεταξύ του 11ου και του 15ου αιώνα μ.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Ορμούζ. Σήμερα αποτελεί μια μοναδική αρχαιολογική μαρτυρία για τους εμπορικούς δεσμούς μεταξύ της ανατολικής ακτής της Αραβίας, της ανατολικής Αφρικής, της Ινδίας, της Κίνας και της νοτιοανατολικής Ασίας».

Το μαυσωλείο Bibi Maryam στην αρχαία πόλη της Καλχάτ, Ομάν

Το μαυσωλείο Bibi Maryam στην αρχαία πόλη της Καλχάτ, Ομάν

Η τρίτη προσθήκη στη λίστα είναι η όαση Αλ-Άχσα, στη Σαουδική Αραβία, η οποία περιγράφεται ως «ένα εξελισσόμενο πολιτιστικό τοπίο στην ανατολική Αραβική χερσόνησο». Πρόκειται για «μια διαδοχική ιδιοκτησία που περιλαμβάνει κήπους, κανάλια, πηγές, πηγάδια και μια λίμνη αποστράγγισης, καθώς επίσης και ιστορικά κτίρια, αστικό ιστό και αρχαιολογικούς χώρους».

Το τέμενος Qasr Ibrahim στην όαση Αλ-Άχσα (Photo: François Cristofoli)

Το τέμενος Qasr Ibrahim στην όαση Αλ-Άχσα (Photo: François Cristofoli)

Κεντρική Φωτογραφία: Rita Willaert