«Όχι ποιοτικό θέατρο για λίγους, όχι λαϊκό για πολλούς. Ένα ποιοτικό θέατρο για όλους». Κάπως έτσι οραματίζεται (και προσδοκά να κάνει πράξη) το μέλλον του Εθνικού Θεάτρου ο καλλιτεχνικός του διευθυντής, Στάθης Λιβαθινός, ο οποίος σήμερα το πρωί μας υποδέχτηκε στο υπό κατασκευή Ισόγειο του Θεάτρου Rex, το νέο σπίτι του Μικρού Εθνικού για τα παιδιά & τους εφήβους, για να μας παρουσιάσει το πρόγραμμα της πρώτης κρατικής σκηνής της χώρας για τη σεζόν 2018-2019, υπό το γενικό σλόγκαν «Φαντάσου».

O Άρης Μπινιάρης σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο «Ξύπνα Βασίλη» του Βασίλη Ψαθά.

O Άρης Μπινιάρης σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο «Ξύπνα Βασίλη» του Βασίλη Ψαθά.

Διανύοντας την τρίτη & τελευταία καλλιτεχνική του θητεία, ο Στάθης Λιβαθινός ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα πολλών ταχυτήτων, που ξεκινά απ’ τα παιδιά και τους εφήβους, τους «μελλοντικούς μας θεατές», όπως τους αποκάλεσε χαρακτηριστικά (Το Μικρό Εθνικό αποκτά νέο σπίτι στο ανακαινισμένο Ισόγειο του Rex με ένα ολοκληρωμένο ρεπερτόριο για νέους κάθε ηλικίας), για να καταλήξει σ’ ένα ενδιαφέρον, μεστό, συγκρατημένο και πολυεπίπεδο ρεπερτόριο, με παραγωγές απροσδόκητες (ο Άρης Μπινιάρης σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο «Ξύπνα Βασίλη» του Βασίλη Ψαθά), διεθνούς εμβέλειας (Ο διακεκριμένος Κινέζος σκηνοθέτης Δρ. Γουάνγκ Ξιάοινγκ διασκευάζει και σκηνοθετεί τον «Ορφανό του Ζάο» του Ζι Ζουν Ζιανγκ στην Κεντρική Σκηνή από τις 18/11, ενώ ο Σ. Λιβαθινός σκηνοθετεί τον «Αγαμέμνωνα» του Αισχύλου στο Εθνικό Θέατρο της Κίνας τον Μάρτιο του 2019, στο πλαίσιο της διμερούς συνεργασίας που εγκαινιάζεται φέτος μεταξύ των δύο κρατικών θεάτρων), σταθερών αξιών (Ο Γιάννης Χουβαρδάς σκηνοθετεί τον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου από τις 10/3 με πρωταγωνιστή τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, ενώ ο Δημήτρης Μαυρίκιος ανεβάζει το «Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε» του Λ. Πιραντέλλο με τη μουσική του βραβευμένου με Όσκαρ Μάνου Χατζιδάκι από τις 11/11), με σύγχρονη ματιά (οι καλλιτεχνικοί σύντροφοι της Νατάσσας Μποφίλιου, ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος και ο Θέμης Καραμουρατίδης, γράφουν ένα ολοκαίνουργιο μιούζικαλ – τσέπης με τίτλο «Απλή Μετάβαση» που θα σκηνοθετήσει ο Μίνως Θεοχάρης από τις 15/2), και έμφαση στον πειραματισμό (Ο Σίμος Κακάλας σκηνοθετεί τον «Καταποντισμό του εγωιστή Γιόχαν Φάτσερ» του Μπρεχτ σε πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Αγγελάκα από τις 30/11, ενώ ο Ακύλλας Καραζήσης παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο πρότζεκτ για τη Θεσσαλονίκη με τίτλο «Selfie: στο βάθος πίσω η πόλη. Αστική, περιπετειώδης αφήγηση» μέσα από τα κείμενα τριών εμβληματικών συγγραφέων της: Βασιλικού, Ιωάννου & Πεντζίκη).

Στάθης Λιβαθινός

Στάθης Λιβαθινός

Σ. Λιβαθινός: «Όχι ποιοτικό θέατρο για λίγους, όχι λαϊκό για πολλούς. Ένα ποιοτικό θέατρο για όλους»

«Για να μη βαρύνουμε άλλο τον φτωχό προϋπολογισμό του Εθνικού, έπρεπε να βρούμε συνοδοιπόρους που να αφουγκράζονται τις επιθυμίες μας, όσο τρελές κι αν είναι. Βρήκαμε, λοιπόν, αρωγούς Ιδρύματα, που γενναιόδωρα και με ευγενή τρόπο βρέθηκαν κοντά μας», τόνισε ο κ. Λιβαθινός, αναφερόμενος στην οικονομική στήριξη που έλαβε από το Ίδρυμα Ωνάση και τα Ελληνικά Πετρέλαια. Όπως επεσήμανε με υπαινικτικό ύφος προς κάθε αρμόδιο, «ένα Εθνικό Θέατρο δεν βγαίνει με 6 εκατομμύρια ευρώ προϋπολογισμό, χρήματα που μετά βίας καλύπτουν τους μισθούς, ούτε μπορεί να κοιτά μόνο το ταμείο». Ευχαριστώντας την πρώην Υπουργό Πολιτισμού κ. Κονιόρδου για την στήριξη της, τόνισε ότι έχει ζητήσει ραντεβού τη νέα Υπουργό, κ. Ζορμπά, ενώ σχετικά με το ζήτημα της επέκτασης ή μη της θητείας του στην διεύθυνση, επεσήμανε πως θα εξετάσει τόσο τις διαθέσεις της πολιτείας όσο και τις δικές του και ανάλογα θα πράξει.

Ο Ανέστης Αζάς και ο Πρόδρομος Τσινικόρης, οι υπεύθυνοι της Πειραματικής Σκηνής

Ο Ανέστης Αζάς και ο Πρόδρομος Τσινικόρης, οι υπεύθυνοι της Πειραματικής Σκηνής

Στα νέα ενδιαφέροντα στοιχεία της φετινής χρονιάς δεν μπορούμε να παραλείψουμε την πολύ ωραία συνεργασία με το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, όπου σύγχρονοι Έλληνες και ξένοι εικαστικοί καλλιτέχνες ανέλαβαν να επιμεληθούν τη νέα καμπάνια προβολής του ρεπερτορίου, φτιάχνοντας εικαστικά έργα για τις νέες παραγωγές που μεταφέρουν το μήνυμα των παραστάσεων πριν ανέβουν στη σκηνή. Με ενδιαφέρον, επίσης, περιμένουμε το νέο Πωλητήριο στο Θέατρο Rex  από τη busybuilding σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Κυριάκο Κέογλου του αρχιτεκτονικού γραφείου WIP, που μεταμόρφωσαν τον χώρο κάτω από τη μαρμάρινη σκάλα του φουαγιέ σε ένα πρωτότυπο concept store.

Σχετικά με τη διαμόρφωση της τιμολογιακής πολιτικής του, πέρα από την μεγάλη προσφορά προπώλησης με εισιτήρια για όλες τις Σκηνές του Θεάτρου μόνο με 10€ από τις 17 έως τις 27 Σεπτεμβρίου 2018 με ηλεκτρονική αγορά ή αγορά μέσω τηλεφώνου με πιστωτική κάρτα, το Εθνικό Θέατρο εγκαινιάζει από φέτος την κάρτα «Φίλοι του Εθνικού», μια νέα κάρτα συνδρομητικού χαρακτήρα, οι κάτοχοι της οποίας θα μπορούν με 190€ να παρακολουθήσουν όλες τις παραστάσεις του ρεπερτορίου σε όλες τις Σκηνές.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ αναλυτικά το πλήρες πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου για τη σεζόν 2018-2019, καθώς και περισσότερες πληροφορίες για τις δράσεις του.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ αναλυτικά το πλήρες πρόγραμμα του Μικρού Εθνικού.

Παρακάτω, ακολουθούν 10 sos του φετινού προγράμματος, που ανυπομονούμε να δούμε επί σκηνής. 

1. 
«Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλλο
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μαυρίκιος

Έναρξη: 11 Νοεμβρίου 2018
Λήξη: 24 Φεβρουαρίου 2019
Στην Κεντρική Σκηνή

Η γραφή του νομπελίστα Λουίτζι Πιραντέλλο σμίγει ξανά με τη μουσική του βραβευμένου με Όσκαρ Μάνου Χατζιδάκι. Αυτή τη φορά, αποκτούν νέα πνοή υπό το πρίσμα του Δημήτρη Μαυρίκιου και υπό την μπαγκέτα του Νίκου Κυπουργού. Ο πολυδιάστατος σκηνοθέτης Δημήτρης Μαυρίκιος, γνώστης σε βάθος της περίπτωσης Πιραντέλλο, φέρνει τον Σικελό δραματουργό στο Εθνικό Θέατρο με μια παράσταση ύμνο στο θέατρο και στους ανθρώπους του.

Ένας θίασος προσπαθεί να διασκευάσει σε θεατρικό έργο το διήγημα του ίδιου του Λουίτζι Πιραντέλλο Αντίο Λεονόρα!. Οι σκηνοθετικές εντολές δημιουργούν ασάφεια για τους ηθοποιούς, οι οποίοι στο μεταξύ ταυτίζονται τόσο πολύ με τους ρόλους τους, ώστε διώχνουν τον σκηνοθέτη, προκειμένου να ζήσουν τις ζωές των χαρακτήρων που υποδύονται! Η δύναμη του δημιουργήματος έναντι του δημιουργού του είναι σχήμα ουσιώδες για την τέχνη, αλλά και για τον Λουίτζι Πιραντέλλο. Το έργο μοιάζει να γεννήθηκε για ν’ αποτυπώσει αυτή την εκρηκτική σχέση. Συμπληρώνει την τριλογία του συγγραφέα υπό τη μορφή «θεάτρου μέσα στο θέατρο» για το πλέον αγαπημένο του θέμα: τη σύγχυση της φαντασίας με την πραγματικότητα.

Ο Λουίτζι Πιραντέλλο, άλλωστε, δεν είναι μόνο ένας καταξιωμένος συγγραφέας, τα έργα του οποίου συνεχίζουν να παίζονται με αμείωτο ενδιαφέρον σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι επίσης ένας σπουδαίος Ευρωπαίος διανοούμενος και εμβριθής πολιτικός στοχαστής.

Ταυτότητα Παράστασης:
Μετάφραση- Δραματουργία-Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μαυρίκιος
Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης
Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Κινησιολογία: Βάλια Παπαχρήστου
Βίντεο: Δημήτρης Μαυρίκιος- Άγγελος Παπαδόπουλος
Πρωτότυπη Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Μουσική- Διασκευή- Προσαρμογή- Ενορχήστρωση: Νίκος Κυπουργός
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Συνεργασία στη σκηνοθεσία: Μανώλης Δούνιας
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Βαρδάκα
Σχεδιασμός Ήχου- Ενορχήστρωση: Στάθης Σκουρόπουλος
Μουσική Διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Διανομή: Κωνσταντίνος Αρνόκουρος, Μαρία Βαρδάκα, Αλέξανδρος Βάρθης, Γιάννης Βογιατζής, Δημήτρης Κακαβούλας, Δημήτρης Μαυρίκιος, Γιώργος Μπένος, Ράνια Οικονομίδου, Εύα Οικονόμου-Βαμβακά, Στέφανος Παπατρέχας, Γιούλικα Σκαφιδά, Νεκτάριος Φαρμάκης, Λυδία Φωτοπούλου. Συμμετέχουν: Μιχάλης Αρτεμησιάδης, Γιάννης Αρτεμησιάδης. Μουσικός επί σκηνής: Νταλανίκα Λιλή.

2. 
«Ο Μισάνθρωπος» του Μολιέρου
Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς

Έναρξη: 10 Μαρτίου 2019
Λήξη: 26 Μαΐου 2019
Στην Κεντρική Σκηνή

Μια ευτυχής συνάντηση επί σκηνής σαν εκρηκτικό, αυθεντικά «μολιερικό», μίγμα. Μια ιδανική συνθήκη για τους λάτρεις των κορυφαίων στιγμών της κλασικής δραματουργίας. Μια παράσταση στην οποία τα πάντα μπορούν να συμβούν με την υπογραφή του σκηνοθέτη Γιάννη Χουβαρδά, πρώην Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου.

Το έργο, ένα από τα καλύτερα του Μολιέρου, γεννά χαρακτήρες που δομούνται αριστοτεχνικά σε μια δηκτική κωμωδία που αποκαλύπτει την υποκρισία κάθε κοινωνίας και κάθε εποχής. Η έξοχη μετάφραση, εκ νέου επεξεργασμένη από τη Χρύσα Προκοπάκη, καθιστά τις λέξεις φονικά όπλα στα στόματα ευγενών υπάρξεων. Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός στον ρόλο του Μισάνθρωπου σε μια διανομή με ιδιαίτερες εκπλήξεις.

Ο Αλσέστ, μέλος της «καλής κοινωνίας», είναι αθεράπευτα ερωτευμένος με τη Σελιμέν. Μισεί, όμως, όλους τους άλλους, καθώς όσοι τον περιστοιχίζουν επιδίδονται ανελέητα στην κολακεία, στον κοινωνικό σχολιασμό και στις ίντριγκες, στην υποκρισία και στο ψεύδος. Όταν ο Αλσέστ δει με τα μάτια του πως, η αγαπημένη του, διάγει ακριβώς αυτή τη ζωή που ο ίδιος απεχθάνεται και πως απορρίπτει τον δρόμο της αληθινής αγάπης, επιλέγει την αναχώρηση και τη μοναξιά.

Ένας αθεράπευτα ειλικρινής ήρωας που απεχθάνεται την υποκρισία κερδίζει τη συμπάθεια και τον θαυμασμό μας. Χάρη στη μαεστρία του κορυφαίου Γάλλου κωμωδιογράφου αναδεικνύεται σε σύμβολο που εκφράζει και δικές μας αγωνίες. Ο Αλσέστ μοιάζει να φέρει βιώματα του συγγραφέα για μια από σκηνής διαμαρτυρία. Εκεί συναντά τη δική μας φωνή.

Ταυτότητα Παράστασης:
Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη
Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Κίνηση: Σταυρούλα Σιάμου
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Φωτισμοί: Σίμος Σαρκετζής
Βοηθός Σκηνοθέτη: Άντα Πουράνη
Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Δήμητρα Μητσάκη
Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιωάννα Πιταούλη
Διανομή: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Γιάννης Βογιατζής, Έμιλυ Κολιανδρή, Χρήστος Λούλης, Λαέρτης Μαλκότσης, Μιχαήλ Μαρμαρινός, Δημήτρης Παπανικολάου, Άλκηστις Πουλοπούλου, Έλενα Τοπαλίδου. Με ζωντανή μουσική επί σκηνής.

Dimosthenis Kokkinidis

3. 
«Ξύπνα Βασίλη» του Δημήτρη Ψαθά
Σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης

Έναρξη: 19 Οκτωβρίου 2018
Λήξη: 03 Φεβρουαρίου 2019
Στη Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος»

Ένα καυστικό κοινωνικοπολιτικό σχόλιο, «ντυμένο» με τον πιο εύθυμο και εύσχημο τρόπο. Μια κωμωδία από τον αξεπέραστό μας συγγραφέα Δημήτρη Ψαθά για το παιχνίδι του χρήματος έναντι κάθε ιδεολογίας. Ο Δημήτρης Ψαθάς, πάντα αγαπητός στο θεατρικό και κινηματογραφικό κοινό του τόπου, σε μια διαχρονικά αποκαλυπτική και οξυδερκή σάτιρα. Η πένα του στηλιτεύει τους καιροσκοπισμούς φανατικών κάθε ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία.

Ο Άρης Μπινιάρης, πιστός στην ιδιόχειρη θεατρική του φόρμα, φέρνει στη σκηνή την ατμόσφαιρα των σίξτις με διάθεση ευρηματική. Εμβαθύνει, βλέπει πέραν της εξιδανικευμένης εγγραφής μιας εποχής στο συλλογικό ασυνείδητο. Με ματιά σύγχρονη αποκρυπτογραφεί το ιδιότυπο ύφος του συγγραφέα που μιλά για τα «σοβαρά» μπλέκοντας το γέλιο με το σφίξιμο στο στομάχι. Φωτίζει μοναδικά τη συνάφεια του έργου με το σήμερα. Παρακολουθούμε με νέα ματιά μια κωμωδία της νεοελληνικής δραματουργίας που λατρεύτηκε στην κινηματογραφική της εκδοχή ως μια από τις πιο διασκεδαστικές.

Βρισκόμαστε στα γραφεία του εκδοτικού οίκου Φαρλάκου. Ο Βασίλης, συντηρητικών πολιτικών φρονημάτων, και ο Μάνος, προοδευτικών, συγκρούονται για τις συνθήκες εργασίας, αλλά και για το περιεχόμενο των βιβλίων που εκδίδονται. Σημείο αιχμής για την πνευματική διαμάχη, ο ποιητής Φανφάρας και η στρατευμένη συντηρητική ποίησή του. Πολύ γρήγορα, όμως, η τύχη τα φέρνει έτσι ώστε οι πολιτικές πεποιθήσεις των δύο συναδέλφων αλλάζουν και οι καταστάσεις που ακολουθούν δοκιμάζουν τους ήρωες. Ποιος από τους δύο θα καταφέρει να προσαρμοστεί στα ήθη και το πνεύμα της νέας εποχής;

Ταυτότητα Παράστασης:
Διασκευή: Θεοδώρα Καπράλου
Σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης
Σκηνικά- Κοστούμια: Πάρις Μέξης
Μουσική: Φώτης Σιώτας
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δώρα Ξαγοράρη
Διανομή: Γιώργος Γάλλος, Ελισσάβετ Κωνσταντινίδου, Ηρώ Μπέζου, Άρης Μπινιάρης, Γιώργος Παπαγεωργίου, Στέφανος Πίττας, Κωνσταντίνος Σεβδαλής, Λυδία Τζανουδάκη, Έλενα Τοπαλίδου, Αινείας Τσαμάτης. Μουσικοί επί σκηνής: Φώτης Σιώτας, Δημήτριος Τσεκούρας

Niki Kanagini

Niki Kanagini

4. 
«Απλή μετάβαση»
των Γεράσιμου Ευαγγελάτου & Θέμη Καραμουρατίδη
Σκηνοθεσία: Μίνως Θεοχάρης

Έναρξη: 15 Φεβρουαρίου 2019
Λήξη: 14 Απριλίου 2019
Στη Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος»

Μια ευκαιρία να αναλογιστούμε το σήμερα, στο σήμερα. Τις αντιξοότητες και τις αγωνίες μας μέσα από την ίδια την αμεσολάβητη εμπειρία τους. Να προσεγγίσουμε το τώρα σε χρόνο ενεστώτα. Η Απλή Μετάβαση είναι ένα πρωτότυπο μιούζικαλ για μια γενιά που μεγάλωσε με την πεποίθηση ότι ο κόσμος τής ανήκει και βρέθηκε εκτεθειμένη σ’ έναν κόσμο που δεν περίμενε. Ένα εγχείρημα ενδοσκόπησης από εκπροσώπους της ίδιας αυτής της γενιάς. Μια προσπάθεια να κατανοήσουμε και να κρίνουμε φαινόμενα καθολικά μέσα από τον αντίκτυπό τους σε βιώματα προσωπικά.

Το κείμενο της παράστασης υπογράφει ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, ένας από τους πιο ανήσυχους σύγχρονους δημιουργούς, ενώ τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο πολυσχιδής Μίνως Θεοχάρης. Συνεργάζονται με τον συνθέτη Θέμη Καραμουρατίδη κι έναν ξεχωριστό μικτό θίασο, ηθοποιών και τραγουδιστών. Μια παράσταση – εισιτήριο με προορισμό την πραγματικότητά μας. Αυτή που για πολλούς μοιάζει να μην έχει επιστροφή.

Κυριακή πρωί, Άνοιξη του 2017, στον Διεθνή Αερολιμένα «Ελευθέριος Βενιζέλος». Λίγο μετά την ενεργοποίηση του Brexit, με τον φόβο των κλειστών συνόρων και την απειλή μιας χαμένης τελευταίας ευκαιρίας για απόδραση. Οκτώ πρόσωπα στην αίθουσα αναμονής του αεροδρομίου, αποφασισμένα να εγκαταλείψουν την Ελλάδα για ένα αβέβαιο μέλλον στην Αγγλία, μοιράζονται τις ιστορίες, τους φόβους και την ανασφάλειά τους. Η πτήση καθυστερεί, και όλοι τους έχουν αρκετό χρόνο για να γνωριστούν, να εξομολογηθούν τις σκέψεις τους, να αναπολήσουν, να επανεξετάσουν την απόφαση τους.

Νέοι άνθρωποι, ανασφαλείς φιγούρες, φοβισμένοι και θυμωμένοι. Ψάχνουν μια νέα επαγγελματική ευκαιρία ή απλώς κυνηγούν την επιβίωση. Ο καθένας τους μια ξεχωριστή ιστορία. Κοινός παρονομαστής η ελπίδα ενός καλύτερου αύριο και η νοσταλγία του χαμένου ονείρου.

Ταυτότητα Παράστασης:
Κείμενο – Στίχοι Τραγουδιών: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Σκηνοθεσία: Μίνως Θεοχάρης
Μουσική Σύνθεση – Ενορχήστρωση: Θέμης Καραμουρατίδης
Ενδυματολόγος: Ηλένια Δουλαδίρη
Κίνηση: Αμάλια Μπένετ
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Επιμέλεια Ορχήστρας: Δημήτρης Σιάμπος
Μουσική Διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Διανομή: Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Χαρά Κεφαλά, Νίκος Λεκάκης, Μαρίζα Ρίζου, Φοίβος Ριμένας, Νάνσυ Σιδέρη

Nikos Tranos

Nikos Tranos

5. 
«Allez viens…»
Σύλληψη – Χορογραφία: Παναγιώτα Καλλιμάνη

Έναρξη: 01 Μαρτίου 2019
Λήξη: 21 Απριλίου 2019
Στην Αίθουσα Εκδηλώσεων – Κτίριο Τσίλλερ

Το ανθρώπινο σώμα σε αναζήτηση των ορίων του. Η μάχη της αντοχής ενάντια στην εξάντληση όταν ο χρόνος θέτει δικά του όρια. Οκτώ καταξιωμένοι Έλληνες ηθοποιοί «κάποιας ηλικίας», οκτώ σώματα που φέρουν το φορτίο του γήρατος, καταβάλλουν προσπάθεια να σταθούν… επί σκηνής. Τέσσερα ζευγάρια καλούνται να χορεύουν ασταμάτητα σ’ έναν μαραθώνιο χορού, όπως συμβαίνει στο κινηματογραφικό έργο του Σίντνεϊ Πόλακ με τίτλο «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» του 1969, μια ταινία για την απάνθρωπη διαδικασία των μαραθωνίων χορού κατά τις δεκαετίες του 1920 και 1930 στις Ηνωμένες Πολιτείες του οικονομικού κραχ. Εξαντλημένα πλάσματα μέσα σε έναν «γαλήνιο» κήπο, όπως τα άλογα μέσα σε περιφραγμένο χώρο. Πηγή έμπνευσης επίσης η ταινία του Μίκαελ Χάνεκε «Αγάπη» του 2012, που βασίζεται στη σχέση ενός αγαπημένου ζευγαριού το οποίο παρακολουθεί την κοινή του ζωή να καταρρέει όσο πλησιάζει ο μεγάλος αποχωρισμός.

Η παράσταση Allez viens… γεννιέται με τη δημιουργική συμμετοχή των ηθοποιών κατά τη διάρκεια των προβών, μέσα από δικούς τους αυτοσχεδιασμούς. Ο λόγος απουσιάζει και πρωταγωνιστεί η κίνηση. Μαζί της ο ήχος, τόσο της μουσικής, όσο κι ο ήχος που παράγεται από τα σώματα που βρίσκονται σε κίνηση. Ο χορός υπό τη σκοπιά της εξάντλησης, της αντοχής, της επανάληψης, καθώς και το πέρασμα του πραγματικού σκηνικού χρόνου που λειτουργεί καθοριστικά, αντικαθιστούν τον λόγο. Ένα βίωμα προσωπικό της χορογράφου Παναγιώτας Καλλιμάνη στρέφει την προσοχή της στην εξάντληση σε επίπεδο συλλογικό. Με μια χορογραφία που δανείζεται στοιχεία ελεύθερα από τις αναφορές της μετατρέπει τη σκηνή και τον αγώνα των σωμάτων σε πρίσμα που θα της επιτρέψει να προσεγγίσει την απελπισία μιας κοινωνίας.

Ταυτότητα Παράστασης:
Χορογραφία – Σκηνικά: Γιώτα Καλλιμάνη
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Διανομή: Αλίκη Αλεξανδράκη, Κώστας Γαλανάκης, Γιώργος Δεγαΐτης, Βασίλης Καραμπούλας, Υβόννη Μαλτέζου, Ράνια Οικονομίδου, Αννέζα Παπαδοπούλου, Γιώργος Συμεωνίδης

Pandelis Chandris

Pandelis Chandris

6. 
«Ο καταποντισμός του εγωιστή Γιόχαν Φάτσερ» του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Σκηνοθεσία: Σίμος Κακάλας

Έναρξη: 30 Νοεμβρίου 2018
Λήξη: 20 Ιανουαρίου 2019
Στην Πειραματική Σκηνή -| Σκηνή «Κατίνα Παξινού»

Κείμενο που ανεβαίνει σπάνια, υπηρέτησε για τον Μπρεχτ μια άσκηση διάρρηξης των ορίων προς το αδύνατο, το ουτοπικό. Γέννημα ιδιόρρυθμο κι εκρηκτικό, μιας γραφής που επιχείρησε να υπονομεύσει κάθε σύμβαση με διάθεση ριζοσπαστική όσο ποτέ άλλοτε στα χρονικά της μπρεχτικής θεατρικής λογοτεχνίας και πράξης. Ακριβώς χάρη στα εγγενή χαρακτηριστικά της ουτοπικής του φύσης αποτελεί μια ελκυστική πρόταση για ένα «άλλο θέατρο». Κείμενο πρόκληση τότε, αλλά και τώρα, όπως σημειώνει η Ελένη Βαροπούλου που υπογράφει τη μετάφραση, εξασφαλίζει τη θέση του στο πεδίο του σύγχρονου πειραματισμού για τη θεατρική εμπειρία σε κάθε της έκφανση.

Ο σκηνοθέτης Σίμος Κακάλας, πιστός στην ανήσυχη ιδιοσυγκρασία του και με την ίδια πάντοτε ανατρεπτική διάθεση, απαντά στην πρόκληση του μπρεχτικού κειμένου με μια παράσταση που αποδεικνύει ότι οι καινοτόμες ιδέες του Γερμανού δραματουργού παραμένουν αφετηρία προς γόνιμες αναζητήσεις. Την πρωτότυπη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Γιάννης Αγγελάκας στην πρώτη του συνεργασία με τον Σίμο Κακάλα και το Εθνικό Θέατρο.

Ο Καταποντισμός του εγωιστή Γιόχαν Φάτσερ είναι ένα πολυσυζητημένο, αλλά και σχεδόν άγνωστο έργο που ο Μπρεχτ έγραψε μεταξύ 1926 και 1931 αφήνοντάς το ημιτελές, αποσπασματικό, ανοιχτό. Αυτό το δραματικό και ποιητικό υλικό ξεδιπλώνεται σε περισσότερες από πεντακόσιες σελίδες. Περιλαμβάνει σκηνές, σημειώσεις, χορικά, λυρικά κομμάτια και κείμενα φιλοσοφικού περιεχομένου. Είναι ένα «λατομείο» ιδεών και μορφών που προσφέρεται για διασκευές, πολιτικό στοχασμό και σκηνικούς πειραματισμούς.

Τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες λιποτακτούν από το Δυτικό Μέτωπο του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου. Ανάμεσά τους, ο Γιόχαν Φάτσερ, πρόσωπο με ιδιαίτερα εγωιστική συμπεριφορά που δημιουργεί προβλήματα στο εσωτερικό της ομάδας. Οι λιποτάκτες κρύβονται στην πόλη Μιλχάιμ και καταποντίζονται καθώς ο ευρηματικός ατομικιστής Γιόχαν Φάτσερ, με την ανεύθυνη συμπεριφορά του, τινάζει την ομάδα, το μικρό «κολλεκτίφ», στον αέρα.

Ταυτότητα Παράστασης:
Μετάφραση – Διασκευή: Ελένη Βαροπούλου
Σκηνοθεσία: Σίμος Κακάλας
Σκηνικά – Κοστούμια: Kenny MacLellan
Μουσική: Γιάννης Αγγελάκας
Φωτισμοί: Παναγιώτης Λαμπής
Επιμέλεια Ήχου: Coti Κ.
Βοηθός Σκηνοθέτης: Δημήτρης Καλακίδης
Μάσκες: Μάρθα Φωκά
Διανομή: Μιχάλης Βαλάσογλου, Νίκος Γιαλελής, Σίμος Κακάλας, Χαρά Κότσαλη, Κωνσταντίνος Μωραΐτης, Μάνος Πετράκης, Φελίς Τόπη

Panos Kokkinias

Panos Kokkinias

7. 
«Selfie: στο βάθος πίσω η πόλη. Αστική, περιπετειώδης αφήγηση»
Σκηνοθεσία: Ακύλλας Καραζήσης

Έναρξη: 29 Μαρτίου 2019
Λήξη: 19 Μαΐου 2019
Στην Πειραματική Σκηνή -| Σκηνή «Κατίνα Παξινού»

Η πόλη, πέρα από τα επίθετα και τις ιδιότητες που, κατά καιρούς, της προσάπτουν, μοιάζει να έχει τη δική της, κρυμμένη, μυθολογική ζωή. Αυτή η ζωή μπορεί χρονολογικά να κατατάσσεται στο παρελθόν, είναι όμως πανταχού παρούσα στο σήμερα, σε ένα διευρυμένο παρόν. Ο πολυπράγμων ηθοποιός και σκηνοθέτης Ακύλλας Καραζήσης περιπλανιέται στην πόλη που μεγάλωσε και ιχνηλατεί την παιδική ηλικία της Θεσσαλονίκης μετά τον πόλεμο, μέσα από τα κείμενα τριών εμβληματικών συγγραφέων της: των Βασιλικού, Ιωάννου και Πεντζίκη. Η παράσταση, το κείμενο, η περιπετειώδης αφήγηση, σαν μια προσπάθεια κατανόησης ή και εφεύρεσης μιας πόλης σε συσκότιση.

Όταν πέφτει η συσκότιση μετά τη δύση στις οδούς Εγνατίας και Αγίου Δημητρίου, στην Καμάρα, στη Λέοντος Σοφού, στον Έσπερο, στο Βακούρα και στα Τιτάνια, στα Χίλια Δέντρα, στην Πολίχνη και στο μέτωπο των μεγάρων της παραλίας, μπορεί κανείς να διακρίνει τις φωτεινές νησίδες: Το τεράστιο Φύλλο που κατασπαράζει μια πολυκατοικία στην Κολόμβου, την Σαρκοφάγο στην Αγγελάκη, στην κρύπτη της οποίας σμίγουν τα παράνομα ζευγάρια, τον υπαίθριο Τεκέ του Τσικρικονάκια στα Εβραϊκά Μνήματα, την πορεία των κίτρινων Άστρων προς τον Σταθμό για το Άουσβιτς, την ηρωική, τέλος, έξοδο της Κυρίας Έρσης έξω από τα τείχη της πόλης με το υπεραστικό προς την εξωτική Σικυώνη μετά από δέκα χρόνια Κατοχής και Εμφυλίου. Ψηφίδες και σπαράγματα δυο ταλαιπωρημένων, μίζερων κι όμως μυθολογικά ολοζώντανων δεκαετιών: 1950 και 1960.

Ταυτότητα Παράστασης:
Δραματουργία – Σκηνοθεσία: Ακύλλας Καραζήσης
Σκηνικά: Μαρία Πανουργιά
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Μιχάλης Σιγανίδης
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Διανομή: Στέλλα Βογιατζάκη, Ευθύμης Θέου, Σύρμω Κεκέ, Γιώργος Κριθάρας, Κατερίνα Παπανδρέου, Γιώργος Σύρμας

Piotr Kowalski

Piotr Kowalski

8. 
«House-made» του Γιώργου Βαλαή
Μια συμπαραγωγή με το Θέατρο Maxim Gorki του Βερολίνου

10 & 11 Νοεμβρίου 2018
Στην Πειραματική Σκηνή -| Σκηνή «Κατίνα Παξινού»

Είναι η έννοια του «έθνους» η τελευταία λειτουργική κατασκευή της νεωτερικότητας ή μια βίαιη ένωση βασισμένη στο συναίσθημα; Δύο ηθοποιοί ανιχνεύουν την επίδρασή της στη ζωή τους∙ το αποτύπωμα μιας γενεαλογίας που δεν επέλεξαν οι ίδιοι.

Η παράσταση House-made, σε σκηνοθεσία του δραστήριου διεθνώς Γιώργου Βαλαή, επιχειρεί να καταγράψει βιωματικά, ως μαρτυρία, τις διεθνείς εξελίξεις και τα φαινόμενα που απαντώνται στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον Κόσμο, στην εποχή ενός ακόμη μετασχηματισμού εν εξελίξει, στο σήμερα. Προσεγγίζει μέσα από το σχήμα ταυτότητας – ετερότητας κρίσιμα ζητήματα και προκλήσεις των σύγχρονων κοινωνιών.

Η νέα παραγωγή αποτελεί τη συμμετοχή της Πειραματικής Σκηνής -1 του Εθνικού Θεάτρου στο Φεστιβάλ “War or Peace – Crossroads of History 1918/2018” που θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2018 στο θέατρο Maxim Gorki στο Βερολίνο.

Ταυτότητα Παράστασης:
Δραματουργία: Γιώργος Βαλαής, Πρόδρομος Τσινικόρης, Tobias Herzberg, Rebecca Ajnwojner
Σκηνοθεσία: Γιώργος Βαλαής
Κοστούμια: Βασιλεία Ροζάνα
Βίντεο – Μουσική επιμέλεια – Δραματουργική συνεργασία: Γιώργος Κωνσταντινίδης
Επιμέλεια φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθός Σκηνοθέτης: Δημήτρης Μπαμπίλης
Διανομή: Γιώργος Βαλαής, Θοδωρής Πεντίδης

Marios Spiliopoulos

9. 
«Ο ορφανός του Ζάο» του Ζι Ζουν Ζιανγκ
Σκηνοθεσία: Wang Xiaoying

Έναρξη: 18 Νοεμβρίου 2018
Λήξη: 02 Δεκεμβρίου 2018
Στην Κεντρική Σκηνή

Εάν η τέχνη λειτουργεί ως δίαυλος επικοινωνίας, ως γέφυρα μεταξύ πολιτισμών… Ως σημείο και αφορμή συνάντησης μεταξύ λαών… Εάν αμβλύνει τις αιχμές που δημιουργεί η ετερότητα… Αν καλλιεργεί την αλληλοκατανόηση σε γλώσσα κοινή, τότε Ο ορφανός του Ζάο είναι μόνον το κάλεσμα και ο κόσμος του Ζι Ζουν Ζιανγκ μονάχα η αφετηρία. Μια διαδρομή αποκαλύπτεται σε διασκευή και σκηνοθεσία του διακεκριμένου Κινέζου σκηνοθέτη Δρ. Γουάνγκ Ξιάοινγκ, στο πλαίσιο διμερούς διακρατικής συμφωνίας των Εθνικών Θεάτρων των δύο χωρών. Οι προσεγγίσεις του αναμειγνύουν ανατολικά και δυτικά στοιχεία, ενώ ποτέ δεν είναι αναμενόμενες! Προορισμός μας; Το σύμπαν της κινεζικής κουλτούρας και όψεις της πολύπλευρης ταυτότητας ενός αρχαίου λαού μέσα από ένα έργο ορόσημο.

Ο ορφανός του Ζάο χαρακτηρίζεται ως ο Άμλετ της κλασικής κινεζικής λογοτεχνίας. Ένα έργο «ζαζού» –μια σκηνική σύνθεση πρόζας και ποίησης, χορού και παντομίμας, με έμφαση στο κωμικό στοιχείο ή στο αίσιο τέλος. Γράφτηκε τον 13ο αιώνα και αποδίδεται στον Ζι Ζουν Ζιανγκ. Μια ιστορία που αγαπήθηκε πολύ σε όλο τον κόσμο και γνώρισε αναρίθμητες αναβιώσεις στο θέατρο, στην όπερα, στον χορό, ακόμη και στον κινηματογράφο. Πρόκειται για το πρώτο δράμα της Κίνας που μεταφράστηκε σε ευρωπαϊκές γλώσσες και ενέπνευσε δεκάδες διασκευές, μεταξύ των οποίων, αυτές του Βολταίρου και του Μεταστάζιο, αλλά και μια ημιτελή εκδοχή από τον Γκαίτε.

Ο Του Αν Γκου σφαγιάζει τον Πρίγκιπα της Δυναστείας των Τζιν και τους ανθρώπους του. Χάρη στην αυτοθυσία ενός γιατρού διασώζεται ο νεογέννητος γιος του πρίγκιπα, ο οποίος, έπειτα από χρόνια, θα εκδικηθεί για την εξόντωση της οικογένειάς του. Το έργο αναδεικνύει αριστοτεχνικά το θέμα ενός οικογενειακού ξεκληρίσματος και της εκδίκησής του, της εξουσίας και της απόδοσης δικαιοσύνης, της απώλειας και της αυτοθυσίας.

Ταυτότητα Παράστασης:
Διασκευή: Ιου Τσινγκ Φενγκ (Yu Qingfeng)
Μετάφραση στα ελληνικά: Λι Τσενγκ Γκούι (Li Chenggui), Σιου Τζινγκ (Xu Jing)
Επιμέλεια μετάφρασης στα ελληνικά: Σοφία Καψούρου
Σκηνοθεσία: Γουάνγκ Ξιάοινγκ (Wang Xiaoying)
Σκηνικά: Liu Kedong
Κοστούμια: Zhao Yan
Σύνθεση Μουσικής & Μουσική επί σκηνής: Ιάκωβος Παυλόπουλος
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός Σκηνοθέτης: Wang Jiannan
Μάσκες – Μακιγιάζ: Shen Miao
Διανομή: Hou Yansong, Yu Fengxia, Θανάσης Ακοκκαλίδης, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Γιώργος Ζυγούρης, Σταύρος Καραγιάννης, Γιασεμή Κηλαϊδόνη, Ελίτα Κουνάδη, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Δαυίδ Μαλτέζε, Κωστής Πατρίκιος, Τζίνη Παπαδοπούλου, Θανάσης Σαράντος, Δήμητρα Χαριτοπούλου, Βαγγέλης Ψωμάς.

George Gyparakis

10. 
«Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Τσαρλς Ντίκενς
Σκηνοθεσία: Γιάννης Μόσχος

Έναρξη: 07 Δεκεμβρίου 2018
Λήξη: 27 Ιανουαρίου 2019
Στο Θέατρο Rex – Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη»

Η μαγεία των Χριστουγέννων αγγίζει το Εθνικό Θέατρο και μεταμορφώνει τη Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» του Θεάτρου Rex σε μια ζεστή αγκαλιά για όλη την οικογένεια. Με ένα συναρπαστικό θέαμα θα μοιραστούμε τη χαρά και τον ενθουσιασμό των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Μόσχος καταπιάνεται για πρώτη φορά με το μιούζικαλ φέρνοντας στη σκηνή τον θρυλικό και σε όλους αγαπημένο Σκρουτζ, τον πιο γνωστό ήρωα του Τσαρλς Ντίκενς. Διασκευάζει τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» και με την πρωτότυπη μουσική του Θοδωρή Οικονόμου μάς προσκαλεί να αφεθούμε στο όνειρο και τη φαντασία. Μας αποκαλύπτει το πραγματικό πνεύμα των Χριστουγέννων!

Τα παθήματα του πιο εμβληματικού τσιγκούνη της σύγχρονης δυτικής κουλτούρας ζωντανεύουν στη σκηνή του Θεάτρου Rex. Ένα μοναδικό θέαμα γιορτής και λάμψης σαγηνεύει τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Κυρίως, όλων εκείνων που έχουν ακόμη τη διάθεση να βλέπουν τον κόσμο με την αθωότητα της παιδικής ψυχής. Και όλα αυτά… σε πείσμα του μίζερου και τσιγκούνη Σκρουτζ.

Ο Εμπενέζερ Σκρουτζ είναι οπαδός της πειθαρχίας και της σκληρής δουλειάς. Νιώθει τουλάχιστον… αμήχανα με τις γιορτές και τις σχόλες. Τη φετινή παραμονή Χριστουγέννων, όμως, αναγκάζεται να αναθεωρήσει όσα πίστευε για τη ζωή του και για τους ανθρώπους γύρω του, εξαιτίας αναπάντεχων επισκέψεων από φαντάσματα που τον παρασύρουν άλλοτε στο παρελθόν και άλλοτε στο μέλλον σε μια πολιορκία μέχρις εσχάτων. Το πνεύμα των Χριστουγέννων θα συγκινήσει άραγε τον σκληρόκαρδο Σκρουτζ; Αν ναι, τότε ποιος από εμάς θα μπορούσε να του αντισταθεί;

Ταυτότητα Παράστασης:
Αρχική Θεατρική Διασκευή: Τζακ Θορν
Μετάφραση Αρχικής Διασκευής: Γιώργος Δεπάστας
Νέα Διασκευή: Γιάννης Μόσχος
Στίχοι Τραγουδιών: Σταύρος Σταύρου
Σκηνοθεσία: Γιάννης Μόσχος
Πρωτότυπη Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Σκηνικά- Κοστούμια: Τίνα Τζόκα
Κίνηση: Ζωή Χατζηαντωνίου
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Εύη Νάκου
Βοηθός Σκηνογράφου: Ειρήνη Κουμπαρούλη
Μουσική Διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Διανομή: Αλίκη Αλεξανδράκη, Στέλλα Αντύπα, Αλέξανδρος Βαμβούκος, Κώστας Βασαρδάνης, Θανάσης Βλαβιανός, Πάρις Θωμόπουλος, Αριάδνη Καβαλιέρου, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Λαέρτης Μαλκότσης, Χριστίνα Μαξούρη, Ελένη Μπούκλη, Ζωή Μυλωνά, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Βασίλης Παπαδημητρίου, Χρήστος Στέργιογλου
Χορωδοί: Πένυ Δεληγιάννη, Νίκος Ζιαζιάρης, Ηλίας Καπάνταης, Σοφία Μάλαμα
Και πέντε μουσικοί επί σκηνής

(Κεντρική Φωτογραφία: Katarina Fritsch)