Από τις 17 μέχρι τις 31 Ιανουαρίου, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης φιλοξενεί την περφόρμανς της Αλεξάνδρας  Μπαχτσετζή. Η Ελληνίδα περφόρμερ και χορογράφος, ευρύτερα γνωστή στην ευρωπαϊκή σκηνή, ζει και εργάζεται σε όλο τον κόσμο με έδρα την Ελβετία.  Το έργο της εκτυλίσσεται στην τομή μεταξύ χορού, περφόρμανς, εικαστικών τεχνών και θεάτρου. Χαρακτηρίζεται από τη συνεργατικότητα, τη μεταβίβαση, ζωντανές εκπομπές βίντεο και μια πολλαπλότητα φωνών και σωμάτων. Έχει εκθέσει έργα της σε ποικίλους χώρους σύγχρονης τέχνης και μουσεία, μεταξύ των οποίων τα Stedelijk Museum (Άμστερνταμ, 2015 και 2013), Jumex Museum (Πόλη του Μεξικού, 2014), Tate Modern (Λονδίνο, 2014) και Kunsthalle Basel (Βασιλεία, 2008), καθώς και σε αρκετές διεθνείς εκθέσεις, όπως η (d)OCUMENTA 13 (Κάσελ, 2012) και η 5η Μπιενάλε του Βερολίνου (Βερολίνο, 2008). Η πιο πρόσφατη δουλειά της στην Ελλάδα παρουσιάστηκε το 2016 στο Radio Athènes με το έργο της “Private: Wear a mask when you talk to me”, μια σπουδή για την επιτελεστικότητα του γυναικείου φύλου, τα ρευστά όρια του εαυτού και τη διαδικασία της απο-προσωποποίησης μέσα από τις διαρκείς μεταμφιέσεις.

Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή

Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή

Στο ΜοΜΑ παρουσιάζει το έργο της «Σφαγή: Παραλλαγές σε ένα θέμα» (Massacre: Variations on a Theme). Το έργο αποτελείται από μια βιντεοεγκατάσταση και μια περφόρμανς που συμπεριλαμβάνει μια χορογραφία για τρεις χορευτές και μια μουσική σύνθεση για δυο πιάνα. H Μπαχτσετζή αποδίδει στην περφόρμανς της την πυρετώδη εναλλαγή μεταξύ της βίαιης φυσικής κίνησης των σωμάτων και της υπερβολικά μηχανικής κίνησης των πιάνων, με ένα εικαστικό και χορογραφικό λεξιλόγιο που προέρχεται από διάφορες πηγές.

Concept Photography: Alexandra Bachzetsis

Concept Photography: Alexandra Bachzetsis

Το έργο της Αλεξάνδρας Μπαχτσετζή φέρνει κοντά αλληγορίες και χειρονομίες του λαϊκού πολιτισμού και των αρχαίων τελετουργικών, με χορογραφικές γλώσσες – ορόσημο στην ιστορία του χορού, όπως αυτή της Τρίσα Μπράουν. Η εμφάνιση ενός «μηχανικού μπαλέτου» παραπέμπει σε ένα από τα αριστουργήματα της πρώιμης πειραματική κινηματογραφίας, το Μηχανικό Μπαλέτο του Φερνάντ Λεζέ του 1924. Στην ταινία αυτή εμπεριέχονται τα περισσότερα υφολογικά στοιχεία του Αφηρημένου κινηματογράφου της δεκαετίας του ’20. Πρόκειται για μια ταινία που διερευνά τη σχέση της φυσικής με την μηχανική κίνηση.

Ballet Mecanique, 1942

Ballet Mecanique, 1942

Το θέμα που απασχολεί την Μπαχτσετζή, είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ της έκφρασης και του ελέγχου, που εδώ εκδηλώνεται από τις μηχανικές και σπασμωδικές κινήσεις μαζί με αναπαραστάσεις του γυναικείου σώματος και των χειρονομιών του, οι οποίες έχουν θεσπιστεί στερεοτυπικά για το γυναικείο φύλο. Μέσα σε ένα πολιτιστικό περιβάλλον στο οποίο κυριαρχούν το looping, εικόνες GIF που τρεμοπαίζουν και avatars και ο ψυχαναγκαστικός εθισμός στα μηχανήματα, το νέο αυτό έργο τοποθετεί το γυναικείο σώμα ως μια τεχνολογική μορφή μεταξύ του ανιμισμού και του αυτοματισμού.

Στο έργο «Σφαγή: Παραλλαγές σε ένα θέμα», το άτομο παρουσιάζεται ως «εξαίσιο πτώμα», ένα σύνθετο των βιολογικών και τεχνολογικών διεργασιών που σχηματίζεται εξίσου από τον ερωτισμό, τη βιομηχανία και τη βία.

Η Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή το 2007 τιμήθηκε με το βραβείο Migros Kulturprozent Jubilee. Την ίδια χρόνια συνίδρυσε με τις Lies Vanborm και Tina Bleuer την καλλιτεχνική κολεκτίβα ‘Company’. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις όπως: η 5th Berlin Biennial for Contemporary Art  (2008), “SHOW” (2008, σε επιμέλεια του Adam Szymczyk στην Kunsthalle Βασιλείας), “Performative Structures. New Existentialism, Part 1” (2010, σε επιμέλεια της Alexandra Blättler στο Alte Fabrik, Rapperswil ). Τιμήθηκε με το βραβείο Migros Kulturprozent Jubilee (2007), το Swiss Art Award (2011) και ήταν υποψήφια για το βραβείο DESTE (2011) στην Αθήνα. Το 2012 κέρδισε το Swiss Performance Prize και η δουλειά της Etude συμπεριλήφθηκε στην dOCUMENTA (13). Το έργο “The Stages of Staging”, 2013 παρουσιάστηκε μεταξύ άλλων στο Stedelijk Museum του Άμστερνταμ, στο Fondation Beyeler, Ριέν και στο Σεράλβ του Πόρτο. Η νέα της δουλειά “From A to B via C”, 2014 ανατέθηκε από την Tate Modern του Λονδίνου, Jumex Museum, Μεξικό and the Biennale of Moving Images στην Γενεύη.