Ο πολλά υποσχόμενος χορογράφος Χρήστος Παπαδόπουλος παρουσιάζει για πρώτη φορά έργο του στη Στέγη (1-4/2) και εμείς κατευθυνθήκαμε μαζί του στον συναρπαστικό κόσμο του Ιόν. Πρόκειται για μια νέα παράσταση που έχει μαγνητίσει το ενδιαφέρον του χορευτικού κόσμου και αναμένεται να ταξιδέψει σε περισσότερες ευρωπαϊκές σκηνές μετά την πρεμιέρα της στην Αθήνα.

Μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσαν τα προηγούμενα έργα του “Οpus” και “Elvedon” στο θέατρο Πόρτα και τη διεθνή αναγνώριση με την τιμητική επιλογή τους στο φεστιβάλ Aerowaves/Dance Across Europe, ο Χρήστος Παπαδόπουλος μάς ξεναγεί σε ένα μικρο-φυσικό σύμπαν δέκα χορευτικών “Ιόντων”, που πραγματεύονται τη συμπεριφορά τους μέσα σε ένα πλήθος αγνώστων ηλεκτρικών φορτίων.

«Η επαφή μου με τη φυσική δεν είναι τόσο δυνατή, όσο μπορεί να περιμένει κανείς», μας λέει ο Χρήστος, «περισσότερο με γοήτευσαν δύο στοιχεία για τη δημιουργία αυτού του έργου: το πρώτο είναι η τάση των ιόντων να βρίσκονται διαρκώς σε κίνηση και το δεύτερο η ιδιότητά τους να προσεγγίζουν διαρκώς το φαινόμενο του συντονισμού, κάτι που εγώ βρίσκω συγκινητικό». Και μας εξηγεί «για παράδειγμα αν παρατηρήσουμε στη φύση το πέταγμα των πουλιών, διακρίνουμε τη μετακίνησή τους σε σμήνη ακολουθώντας μια κοινή πορεία και αυτό αποτελεί ένα θέαμα που συναρπάζει, χωρίς να υπάρχει σαφής λόγος. Εμείς από κάτω, κοιτάζοντάς το φευγαλέα, διακρίνουμε ένα ακριβές σύστημα συντονισμού, αλλά αν εστιάσουμε πιο προσεκτικά θα δούμε ότι αυτός ο συντονισμός δεν είναι ένας καλοκουρδισμένος συγχρονισμός, όπως σε μια στρατιωτική άσκηση. Αντιθέτως εμπερικλείει πολλά μικρά πισωγυρίσματα από “ναι και όχι” και μια πληθώρα ανεπαίσθητων μετατοπίσεων, που αυτόματα δημιουργούν έναν μαγνητισμό και έναν βαθμό εμπλοκής σε εκείνον που το παρατηρεί. Υπάρχει κάτι πολύτιμο τη στιγμή που κάθε μονάδα κάνει μια κινητική προσαρμογή προκειμένου να βρεθεί ένας κοινός τόπος επικοινωνίας, όπως ακριβώς και στην κοινωνία μας. Αυτή η ασυναίσθητη μετατόπιση μέσα στη ζωή είναι πολύ όμορφη».

Εξερευνώντας το υφολογικό περιβάλλον και την ποιότητα που χαρακτηρίζει το “Ιονιστικό” του σύμπαν, ρωτήσαμε το Χρήστο για τη μινιμαλιστική γλώσσα που διακρίνεται μέσα στο έργο του. «Δεν θεωρώ ότι είμαι μινιμαλιστής, απλά συνειδητοποιώ ολοένα και περισσότερο την αγάπη μου για το “μικρό”. Τώρα αν αυτό αποτελεί ένα μινιμαλιστικό περιβάλλον ή αν συνιστά ένα μικρό πλουραλιστικό, είναι κάτι που δύσκολα μπορώ να διακρίνω. Νιώθω πως μαζί με το μικρό και το επαναλαμβανόμενο προκύπτει μια σταδιακή εξέλιξη, που γίνεται πυρήνας μέσα στον οποίο ο καθένας μπορεί να ανακαλύψει τον εαυτό του και να βρει πολύ μεγάλη ελευθερία».

Με τις εναλλασσόμενες φιγούρες των χορευτών να ταλαντεύονται ανεπαίσθητα, αναδιαπραγματευόμενες διαρκώς τα χωροθετικά τους όρια, ενδιαφέρον παρουσιάζει η ερευνητική διαδικασία που ακολούθησε ο χορογράφος για να προσεγγίσει την κίνηση. «Χρησιμοποιώ τον περιορισμό της κίνησης και μέσα από αυτόν οι χορευτές σταδιακά ανακαλύπτουν το πώς μπορεί να δημιουργηθεί η ανάλογη ελευθερία μέσα από την ακρίβεια και την επιμονή. Δουλεύοντας αρκετά με τους πειραματισμούς του συγχρονισμού και την αυστηρότητα του μετρονόμου, συμπεραίνουμε πως η απόλυτη καθαρότητα και ο συντονισμός της κίνησης τείνει να εξαφανίζει τον άνθρωπο. Έτσι χαλαρώνοντας την κίνηση, επιτρέψαμε την ύπαρξη της επιλογής και συγκροτήσαμε ένα λεξιλόγιο και ένα πλέγμα συμπεριφορών, μέσα στο οποίο ο καθένας μπορεί να φτιάξει το δικό του μονοπάτι. Οι χορευτές εξακολουθούν να έχουν πρωτοβουλία μέσα στον κινητικό κώδικα, χωρίς να παρεκκλίνουν από τη λειτουργία του σμήνους των πουλιών. Το μαζί είναι η δικλίδα ασφαλείας τους για την επιβίωση».

Το φορτισμένο Ιόν του Χρήστου Παπαδόπουλου εξαπλώνει τις δυνάμεις του μέσα σε ένα αέναο κινητικό σύμπαν και αναπαριστά ήσυχα τις κοινωνικές υφές της πραγματικότητας, χωρίς να γίνεται αυτοσκοπός. «Όλοι εμείς τα ιόντα, είμαστε σε μια κατάσταση διαρκούς αναπροσαρμογής για να μπορούμε να βρίσκουμε έναν τρόπο να ζούμε αρμονικά μέσα στο κοινωνικό σύστημα. Δε σκέφτηκα ούτε στιγμή να δημιουργήσω ένα πιστό σύστημα μετρονόμου, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να χτίσω μια ζωντανή πραγματικότητα και να εντοπίσω το υπαρξιακό στοιχείο μέσα σε όλο αυτό».

Info παράστασης:

Ιόν | 1 – 4 Φεβρουαρίου 2018 | Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Η νέα παραγωγή της Στέγης, Ιόν του Χρήστου Παπαδόπουλου σε live streaming