Βομβαρδισμός από πολυσέλιδες ανακοινώσεις ρεπερτορίων, επιλογές συχνά ολιγοπρόσωπων σύγχρονων κλασικών έργων (για παράδειγμα Βρικόλακες, Γυάλινος κόσμος, Δούλες, Παλιοί καιροί, Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;), τσιτάτα και σλόγκαν που διεκδικούν την προσοχή του θεατή, ηθοποιοί και συντελεστές σε κατάσταση πυρετού λίγο πριν την έναρξη της σεζόν.

Το αναστοχαστικό, ουσιώδες, αυτοκριτικό σημείωμα του Θωμά Μοσχόπουλου, ο οποίος υποστήριξε ότι ο θεατρικός πληθωρισμός προδίδει στην πραγματικότητα αμηχανία του θεατρικού κόσμου, ξόδεμα σε πολλά εγχειρήματα και αδυναμία επένδυσης και υποστήριξης μιας καλλιτεχνικής πρότασης, έκανε τη διαφορά. Οι ιστορικοί του μέλλοντος είναι βέβαιο ότι θα αναφέρονται σε αυτό, καθώς θα προσπαθούν να καταγράψουν και να ερμηνεύσουν το θεατρικό τοπίο της χώρας μας την παρούσα στιγμή. Όσοι εμπλεκόμαστε σε αυτό, έχουμε ευθύνη για αυτήν την εικόνα, που ενισχύει τελικά τη διάσπαση προσοχής και δυνάμεων και όχι την πολυφωνία. Έτσι από τις πολλές, πάρα πολλές παραστάσεις, έθεσα στον εαυτό μου ως όριο να διαλέξω δέκα θεατρικές προτάσεις για τη σεζόν 2018-2019, που εκτιμώ ότι θα ξεχωρίσουν. Και δύο μιούζικαλ. Πόσες φορές αλήθεια έχουμε τη δυνατότητα να δούμε μιούζικαλ αξιώσεων στη χώρα μας;

1.

«Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλλο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου

Εθνικό Θέατρο | Από 11.11.2018

Κάθε δουλειά του επιλεκτικού Δημήτρη Μαυρίκιου είναι θεατρικό γεγονός. Γνώστης σε βάθος της περίπτωσης Πιραντέλλο, ο Μαυρίκιος, έχοντας στο πλευρό του μια ζηλευτή ομάδα ηθοποιών και συντελεστών (θα δούμε και τον ίδιο επί σκηνής), διαλέγει ένα έργο-ύμνο στο θέατρο και τους ανθρώπους του. Ένας θίασος προσπαθεί να διασκευάσει σε θεατρικό έργο το διήγημα του ίδιου του Λουίτζι Πιραντέλλο Αντίο Λεονόρα!. Οι σκηνοθετικές εντολές δημιουργούν ασάφεια για τους ηθοποιούς, οι οποίοι στο μεταξύ ταυτίζονται τόσο πολύ με τους ρόλους τους, ώστε διώχνουν τον σκηνοθέτη, προκειμένου να ζήσουν τις ζωές των χαρακτήρων που υποδύονται! Η δύναμη του δημιουργήματος έναντι του δημιουργού του και η σύγχυση της φαντασίας με την πραγματικότητα, δύο αγαπημένα θέματα του Πιραντέλλο, δίνουν την κινητήρια ορμή σε ένα από τα πιο σημαντικά κείμενα του συγγραφέα.

2.

«Η κωμωδία των παρεξηγήσεων» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου

"Η κωμωδία των παρεξηγήσεων" σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου στο Θέατρο Βασιλάκου

“Η κωμωδία των παρεξηγήσεων” σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου στο Θέατρο Βασιλάκου

Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου | Από 9.11.2018

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου καταπιάνεται με ένα διαμάντι του παγκόσμιου ρεπερτορίου, την Κωμωδία των παρεξηγήσεων που ανεβαίνει σε νέα μετάφραση του Διονύση Καψάλη. Δύο ζευγάρια πανομοιότυπων διδύμων, που είχαν χωριστεί στη γέννα, βρίσκονται ξαφνικά στην ίδια πόλη, χωρίς να το γνωρίζουν. Μέσα σε αυτή την αλλόκοτη συνθήκη εκτυλίσσεται μια ιλιγγιώδης φάρσα, στην οποία κυριαρχούν η πλάνη και οι αλλεπάλληλες παρεξηγήσεις. Μέσα από ένα σύστημα κατόπτρων, το όριο μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας σταδιακά θολώνει, κάθε βεβαιότητα καταρρέει και κανένας δεν είναι αυτός που νομίζει ότι είναι. Σε διπλό ρόλο ο Νίκος Κουρής ερμηνεύει τους δύο αδελφούς Αντίφιλους και ο Ορφέας Αυγουστίδης τους δύο δούλους τους.

3.

«Φαρενάιτ 451» του Ραίη Μπράντμπερυ σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου

Μετά τις τρεις επιτυχημένες παραστάσεις του στο Φεστιβάλ Αθηνών, το Φαρενάιτ 451 συνεχίζει το ταξίδι του στο Θέατρο Πόρτα. Πρόκειται για μια ιδανική επιλογή για να συστήσει κανείς την τέχνη του θεάτρου σε έναν άνθρωπο που δεν επιλέγει συνήθως αυτή τη μορφή τέχνης για την ψυχαγωγία του. Είναι, δηλαδή, μια παράσταση που έχει το σπάνιο χάρισμα να μπορεί να διευρύνει τον κύκλο των «μυημένων». Ποια είναι τα στοιχεία που της δίνουν αυτήν την ιδιότητα; Ερεθιστικό θέμα, στέρεη δραματουργία-διασκευή, σπουδαίες ερμηνείες και απουσία κάθε είδους στείρων «-ισμών». Με το Φαρενάιτ 451, ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του 20ού αιώνα, γραμμένο εν μέσω της μακαρθικής περιόδου, ολοκληρώνεται για τον Θωμά Μοσχόπουλο μια τριλογία της δυστοπίας, που ξεκίνησε με την Δίκη του Κ. του Κάφκα και συνέχισε με τον Καντίντ του Βολταίρου. Το έργο αναφέρεται στον ολοκληρωτισμό ενός μέλλοντος σκοτεινού, όπου όλα τα βιβλία είναι βλαβερά και πυροτεχνουργοί εντοπίζουν και καίνε όσα έχουν σωθεί κρυμμένα από αντιφρονούντες. Ο τίτλος του έργου δηλώνει τη θερμοκρασία στην οποία αρχίζει να καίγεται το χαρτί, και αναφέρεται στην πρακτική της καύσης βιβλίων που ταυτίζεται, ιστορικά και συμβολικά, με την καταστολή της ελευθερίας σκέψης και λόγου.

4.

«Παλιοί καιροί» του Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά,

Mια συμπαραγωγή του Θεάτρου Τέχνης και του Θεάτρου του Νέου Κόσμου | Aπό 29.11.2018

Ο Γιάννης Χουβαρδάς αναμετριέται με ένα από τα πιο αινιγματικά και πολυσήμαντα έργα του Πίντερ, έχοντας στο πλάι του τρεις χαρισματικούς ηθοποιούς: τη Μαρία Κεχαγιόγλου, τον Χρήστο Λούλη και τη Μαρία Σκουλά. Πρόθεσή του για τη συγκεκριμένη παράσταση είναι να καθοδηγήσει τους συνεργάτες του «με τέτοια διακριτική ακρίβεια, ώστε το αριστούργημα του Πίντερ να εμφανιστεί σταδιακά από μόνο του σε όλη του την πολυπλοκότητα, όπως μια φωτογραφία που ξεκινάει να αχνοφαίνεται μέσα στο υγρό διάλυμα, στη συνέχεια παίρνει ολοκάθαρη μορφή μπροστά στα μάτια μας, και παρόλα αυτά παρουσιάζεται ακόμα πιο μυστηριώδης από πριν».

5.

«Γιούγκερμαν» του Μ. Καραγάτση σε διασκευή Στρατή Πασχάλη & σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου

Θέατρο Πορεία | Από 28.11.2018

Το πιο εμβληματικό μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση ανεβαίνει σε μια φιλόδοξη για το ελεύθερο θέατρο παραγωγή με 18 ενήλικες ηθοποιούς και 7 παιδιά σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου (εγγονού του Μ.Καραγάτση). Ο Φινλανδός Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν (Γιάννης Στάνκογλου), γόνος πλούσιας οικογένειας, ένας τυχοδιώκτης που παλεύει με τα φαντάσματά του, οδηγείται μετά τη Ρωσική επανάσταση στην Ελλάδα. Το παρελθόν του βαραίνει ένας φόνος, μια γυναίκα που μοιραζόταν μ’ έναν Ανθυπολοχαγό, εμπορία ναρκωτικών, κραιπάλες κάθε είδους, το ποτό, η χαρτοπαιξία, οι εκβιασμοί, οι απάτες. Δαιμόνιος και αδίστακτος, στη νέα του πατρίδα ανέρχεται κοινωνικά, αποκτώντας μια σημαντική θέση στην τράπεζα, πλούτο και γόητρο, ένας «αλήτης αριστοκράτης» που κάτω απ’ τον αδυσώπητο ελληνικό ήλιο θα έρθει αντιμέτωπος με τον εαυτό του, με τον αληθινό έρωτα και με το τραγικό στοιχείο.

6.

«Ξύπνα Βασίλη» του Δημήτρη Ψαθά σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη

Εθνικό Θέατρο | Από 19.10.2018

Αυτή η παράσταση υπόσχεται να είναι η πιο ανατρεπτική εκδοχή έργου του Ψαθά που έχουμε δει (διασκευή Θεοδώρα Καπράλου), καθώς ο σκηνοθέτης Άρης Μπινιάρης έχει το δικό του ιδιαίτερο στίγμα. Το Ξύπνα Βασίλη, μια κωμωδία που αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό και κατοικεί στο συλλογικό μας ασυνείδητο, στηλιτεύει τον καιροσκοπισμό και την κοινωνική υποκρισία και γίνεται ο καμβάς για να στήσει η σκηνοθεσία μια παράσταση που φέρνει στη σκηνή την ατμόσφαιρα των ’60s, με την πρόθεση να μπλέξει το γέλιο με το σφίξιμο στο στομάχι.

7.

«Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;» του Έντουαρντ Άλμπι σε σκηνοθεσία Μαρίας Πανουργιά

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση | Από 12.12.2018

Δύο ζευγάρια ξενυχτούν, καταναλώνοντας άφθονο αλκοόλ. Το πάρτι ξεκινά. Τα συναισθήματα καιροφυλακτούν, έτοιμα να πυρπολήσουν την ιερότητα του ζεύγους, την καρδιά του δυτικού πολιτισμού. Η γνώση χρησιμοποιείται ως όπλο εξουδετέρωσης του άλλου. Στη ζούγκλα του σαλονιού ο ένας στήνει παγίδες στον άλλο, περιμένοντας το θύμα του να πιαστεί. Η Μαρία Πανουργιά σκηνοθετεί το έξοχο αμερικανικό έργο, τοποθετώντας το σε ένα «ταριχευμένο» αστικό σαλόνι και αφήνει το ραδιόφωνο ανοιχτό. Δεν την ενδιαφέρει μόνο η νοσηρότητα των σχέσεων, αλλά συνολικά η εποχή του έργου, την οποία κλείνει εντός του, σαν χρονοκάψουλα, το Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;. Μάρθα, η Λένα Κιτσοπούλου, Τζορτζ, ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης.

8.

«Σωτηρία με λένε» της Σοφίας Αδαμίδου σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χατζηβασιλείου

“Σωτηρία με λένε” σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χατζηβασιλείου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Θέατρο του Νέου Κόσμου σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ | Από 14.12.2018

Μετά τη μεγάλη επιτυχία στο ΚΘΒΕ, η παράσταση Σωτηρία με λένε σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χατζηβασιλείου, έρχεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Βασισμένη στο θεατρικό έργο της Σοφίας Αδαμίδου (την οποία η ίδια η Μπέλλου είχε εξουσιοδοτήσει να γράψει τη βιογραφία της), αφηγείται τη μυθιστορηματική ζωή της μεγάλης λαϊκής ερμηνεύτριας. Λίγες ώρες πριν από τη σοβαρή επέμβαση που είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τη φωνή της, η Μπέλλου δεν σταματά να μιλά για την πολυτάραχη ζωή της: τα πρώτα χρόνια στη Χαλκίδα, η αναχώρηση για την Αθήνα μια μέρα μετά το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου, η συνεργασία με τον Τσιτσάνη. Η σκληρότητα μπερδεύεται με την ευαισθησία, το παρόν με το παρελθόν, η αγάπη με το μίσος, αποκαλύπτοντας μια εκρηκτική προσωπικότητα που δεν χάνει, ούτε μια στιγμή, το χιούμορ και το πάθος της για τη ζωή. Η Έφη Σταμούλη στο ρόλο της Μπέλλου είναι απλώς καθηλωτική.

9.

«Βρικόλακες» του Ερρίκου Ίψεν σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά 

Μια συμπαραγωγή του Θεάτρου Τέχνης και του Θεάτρου του Νέου Κόσμου | Από 22.02.2019

Ο Δημήτρης Καραντζάς επιστρέφει ξανά στον κόσμο του Ίψεν (έχει σκηνοθετήσει στο παρελθόν τον Μικρό Έγιολφ και το Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί) και, με μια εντυπωσιακή διανομή, ανεβάζει ένα κλασικό αριστούργημα υψηλών απαιτήσεων. Στους Βρικόλακες, ο Ίψεν προσπαθεί να διερευνήσει το δικαίωμα του ανθρώπινου όντος στην ευτυχία. Σε μια κοινωνία υποταγμένη σε απαρχαιωμένες ιδέες, η Έλεν Άλβινγκ προσπαθεί να ορθώσει το ανάστημά της και να απαλλαγεί από οτιδήποτε στοιχειώνει τη ζωή της. Σ’ αυτή της την απόπειρα θα έρθει σε σύγκρουση με τις αδιάλλακτες θεωρίες του Πάστορα Μάντερς και με την ίδια της τη ζωή. Οι «Βρικόλακες» του παρελθόντος και του παρόντος κατακλύζουν το σπίτι και οδηγούν στην αναπόφευκτη καταστροφή. Ο Ίψεν εξυφαίνει ένα εντελές αριστούργημα για την αέναη και απελπιστικά επαναληπτική και αναπόδραστη μοίρα του ανθρώπου. Η παράσταση επιχειρεί να φωτίσει αυτό ακριβώς το εγκλωβιστικό σχήμα, σε ένα σύστημα σχέσεων αλληλεξάρτησης και αέναης κίνησης, σε ένα περιβάλλον (ηχητικό και σκηνογραφικό) στοιχειωμένο από παιδικές μνήμες.

10.

«Ο Μισάνθρωπος» του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά

Εθνικό Θέατρο | Από 10.03.2019

Μια ιδανική πρόταση για τους λάτρεις των κορυφαίων στιγμών της κλασικής δραματουργίας. Το έργο είναι μια δηκτική κωμωδία που αποκαλύπτει την υποκρισία κάθε κοινωνίας και κάθε εποχής. Ο Αλσέστ, μέλος της «καλής κοινωνίας», είναι αθεράπευτα ερωτευμένος με τη Σελιμέν. Μισεί, όμως, όλους τους άλλους, καθώς όσοι τον περιστοιχίζουν επιδίδονται ανελέητα στην κολακεία, στον κοινωνικό σχολιασμό και στις ίντριγκες, στην υποκρισία και στο ψεύδος. Όταν ο Αλσέστ δει με τα μάτια του πως, η αγαπημένη του, διάγει ακριβώς αυτή τη ζωή που ο ίδιος απεχθάνεται και πως απορρίπτει το δρόμο της αληθινής αγάπης, επιλέγει την αναχώρηση και τη μοναξιά. Το έργο ανεβαίνει σε εκ νέου επεξεργασμένη μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη και με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό (που επίσης γνωρίζει καλά τον Μολιέρο) στον ρόλο του Μισάνθρωπου.

To μιούζικαλ “Once” έρχεται στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ

+1

“Once” του Έντα Ουόλς σε μουσική και στίχους των Γκλεν Χάνσαρντ & Μαρκέτας Ιργκλόβα, σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση

Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, Από 20.12.2018

Το πολυβραβευμένο μιούζικαλ Once, έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε μια μεγάλη παραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση. Το Once βασίζεται στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τζον Κάρνεϊ και αφηγείται μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε έναν Ιρλανδό μουσικό και μια Τσέχα μετανάστρια στους δρόμους του Δουβλίνου. Μια σύγχρονη ιστορία αγάπης ζωντανεύει επί σκηνής μέσα από υπέροχα τραγούδια, όπως το βραβευμένο με Όσκαρ «Falling Slowly», και με ένα εξαιρετικό καστ ταλαντούχων ηθοποιών-μουσικών-τραγουδιστών της νέας γενιάς, ανάμεσά τους και τη Μαρίνα Σάττι. Ένας ύμνος για την πίστη στα όνειρα και τη δύναμη της μουσικής.

+2

Χριστουγεννιάτικη ιστορία, μιούζικαλ βασισμένο στη νουβέλα του Τσαρλς Ντίκενς σε πρωτότυπη μουσική του Θοδωρή Οικονόμου & σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου

Εθνικό Θέατρο |Από 07.12.2018

Η πολυαγαπημένη Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Ντίκενς ζωντανεύει μέσα από τους όρους του μουσικού θεάτρου τις μέρες των Χριστουγέννων στο Εθνικό Θέατρο. Ο Θοδωρής Οικονόμου και ο Γιάννης Μόσχος αναλαμβάνουν να μας αφηγηθούν τα παθήματα του θρυλικού τσιγκούνη και οπαδού της αυστηρής πειθαρχίας και της σκληρής δουλειάς, Εμπενέζερ Σκρουτζ (Αλέξανδρος Μυλωνάς). Ένα μιούζικαλ για όλη την οικογένεια, που θα επιχειρήσει να μας ταξιδέψει στο μοναδικό σύμπαν του Ντίκενς.

Καλή σεζόν! Με την ευχή οι καλές παραστάσεις να είναι πολλαπλάσιες αυτής της καταγραφής.