22 χρόνια Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους. 19 χρόνια Camera Zizanio. Τα 13 από αυτά είμαι κι εγώ εκεί! Μόλις τα τελευταία χρόνια έρχεται μαζί και η κόρη μου. Όταν τη ρώτησαν φέτος από πότε έρχεται, είπε «Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου». Τι κάνει εμάς τους μεγάλους κι αυτά τα παιδιά να ξαναγυρίζουμε κάθε χρόνο σ’ αυτό το φεστιβάλ και να συνδεόμαστε τόσο πιστά με αυτό; Είναι αυτές οι ταινίες απ’ όλο τον κόσμο, που δεν βρίσκεις να δεις εύκολα αλλού. Είναι οι ταινίες που φέρνουν τα ίδια τα παιδιά. Είναι τα εργαστήρια με τους καλύτερους εκπαιδευτές στον τομέα τους. Είναι που τα παιδιά αντιμετωπίζονται σαν κανονικοί άνθρωποι, με δυνατότητες που είναι ελεύθερα να βγάλουν όπως θέλουν και μπορούν. Είναι η κρίση και η ομαδικότητα που καλλιεργείται από τη συμμετοχή σε κριτικές επιτροπές νέων. Είναι οι ταινίες, τα zizanimation, το Mythos project κι όλα αυτά τα τρελά βιντεάκια που γυρίζονται εκείνες τις μέρες με παιδιά από 19 χώρες φέτος. Βίντεο που μετά προβάλλονται και ξεσηκώνουν χαμό στο κοινό του κινηματογράφου Απόλλωνα. Είναι όλα τα καθημερινά νέα με τη ματιά των παιδιών από το Daily και το Zizanio news.

Έξω από τον κινηματογράφο Απόλλωνα στον Πύργο

Δεν είναι εύφορο το έδαφος της πόλης του Πύργου για να ανθίσουν η τέχνη και η δημιουργία. Κάπου αλλού ίσως αυτό το φεστιβάλ να είχε γνωρίσει πολύ μεγαλύτερες δόξες. Αλλά εκεί είναι η πρόκληση, εκεί είναι το νόημα: Στα δύσκολα, στα δύσβατα ν’ ανοίξεις δρόμο. Είναι παιδιά που έχω γνωρίσει στο φεστιβάλ, που η ζωή τους θα ήταν εντελώς διαφορετική χωρίς αυτό. Που η ζωή τους έχει αλλάξει από αυτό. Μπορεί να μην έχουν μάθει ακόμα ν’ αφηγούνται μια ιστορία, με την ταινία τους, και πιθανόν να μην το μάθουν και τώρα. Αλλά η δική τους η ιστορία προχωρά έτσι κι αλλιώς μπροστά.

Από κινηματογραφική προβολή!

Φέτος, το Φεστιβάλ απλώθηκε, εκτός από τον Πύργο και την Αμαλιάδα, και σε 15 ακόμα πόλεις, όπως σε Αγρίνιο, Αίγιο, Καλαμάτα, Κόρινθο, Μεσολόγγι, Σπάρτη, Δημητσάνα, για πρώτη φορά σε νησιά όπως η Κως, Λέσβος, Σαντορίνη και Ζάκυνθος καθώς και σε δεκάδες χωριά. Διαγωνίστηκαν 86 ταινίες από 59 χώρες στις κατηγορίες Μεγάλου Μήκους μυθοπλασίας, Μικρού Μήκους Μυθοπλασίας, Μικρού Μήκους Animation και Ντοκιμαντέρ Kids & Docs, μικρού και μεγάλου μήκους.

Στο δε Camera Zizanio, την Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας διαγωνίστηκαν 106 ταινίες παιδιών από την Ελλάδα και 133 ταινίες παιδιών απ’ όλο τον κόσμο – μια επιλογή από πάνω από 2.000 ταινίες που υποβλήθηκαν.

Ο σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης στο Φεστιβάλ

Οι θεατές και οι συμμετέχοντες στα εργαστήρια της διοργάνωσης ξεπέρασαν τους 30.000. Τιμώμενο πρόσωπο της διοργάνωσης ήταν φέτος ο σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης που ανέλαβε και 5 σεμινάρια για τα παιδιά:

«Το μόνο που με νοιάζει είναι να προλάβω να μεταδώσω στους νέους αυτά που ξέρω», είπε. «Η μάθηση δεν τελειώνει ποτέ». Εκεί ήταν και ο Νίκος Καβουκίδης που τα τελευταία χρόνια στηρίζει με το βραβείο του τον κινηματογραφικό εξοπλισμό για μια ταινία.

“Οι αδαείς” του Γιάννικ Χάστρουπ

Το 22ο Φεστιβάλ υποδέχθηκε φέτος έναν από τους κορυφαίους διεθνώς Ευρωπαίους δημιουργούς animation, τον Δανό Γιάννικ Χάστρουπ, παλιό και πιστό φίλο του Φεστιβάλ Ολυμπίας. Σε εκείνον ανήκει το επίσημο σποτάκι του Φεστιβάλ με τη μουσική επένδυση του Νίκου Κυπουργού, που ποτέ δεν βαριόμαστε να βλέπουμε και που πάντα φέρνει χειροκρότημα στο σινεμά. Σε πανελλαδική πρεμιέρα προβλήθηκε η νέα του animation ταινία The ignorants (Οι αδαείς) εμπνευσμένη από τη φρίκη του πολέμου και το προσφυγικό, όπως κι ο ίδιος το είδε στη Λέσβο, που βρέθηκε με την οικογένειά του.

Εργαστήρι με παιδιά, εργασία και χαρά!

Για δεύτερη μόλις χρονιά πραγματοποιήθηκε και το πολύ ενδιαφέρον Olympia Creative Ideas Pitching Lab, όπου σκηνοθέτες και σεναριογράφοι παρουσιάζουν τις ιδέες τους για τη δημιουργία ταινίας μικρού μήκους για παιδιά και νέους. Φέτος προσκλήθηκαν 11 από τους 41 δημιουργούς που υπέβαλαν προτάσεις. Επαγγελματίες κινηματογραφιστές, Έλληνες και ξένοι, τους εκπαίδευσαν στις ιδιαιτερότητες του «κινηματογράφου για παιδιά και νέους», με έμφαση στο σενάριο. Από τις αρμόδιες επιτροπές διακρίθηκε η Ερωφίλη Μωραΐτη (για την ιδέα της «Το μυρμηγκάκι») που απέσπασε το βραβείο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, και η Άρτεμις Αναστασιάδου για το πρότζεκτ της «Το Βανκούβερ» που απέσπασε το βραβείο της ΕΡΤ. Τα δυο βραβεία είναι 3.000 ευρώ έκαστο. Οι δύο ταινίες λαμβάνουν επίσης χορηγία τεχνικών υπηρεσιών από τις εταιρείες Authorwave, Stefilm και Νεανικό Πλάνο.

«Η Μπουλμπούλ μπορεί να τραγουδήσει»

Τέσσερις γυναίκες επίσης ήταν που απέσπασαν, για πρώτη φορά στην ιστορία του Φεστιβάλ, τα τέσσερα μεγάλα βραβεία (μεγάλου μήκους μυθοπλασίας, μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσίας και σεναρίου). Bραβείο μεγάλου μήκους μυθοπλασίας πήρε η Ινδή Ρίμα Ντας για την ταινία της «Η Μπουλμπούλ μπορεί να τραγουδήσει». Το βραβείο σκηνοθεσίας απέσπασε η γαλλική ταινία «Ντανιέλ» της Μαριν Ατλάν. Το βραβείο σεναρίου πήγε στην ταινία «Κομμώσεις Ρόμι» (Ολλανδία-Γερμανία) της Μίσα Καμπ, ενώ το βραβείο καλύτερου μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ κέρδισε η Μάγια Νιούελ από την Αυστραλία για την ταινία «Τρέχει στο αίμα μου».

«Κομμώσεις Ρόμι»

Δεν έλειψαν κι ένα σωρό ακόμα παράλληλες δράσεις και εκδηλώσεις, όπως ο μαθητικός διαγωνισμός «Το φύλο σε πρώτο πλάνο», σε συνδιοργάνωση με τη Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων ή το Cine Φως στα κελιά των κρατουμένων για την αναγκαιότητα δράσεων πολιτισμού στα Καταστήματα Κράτησης. Επίσης, υπογράφτηκε σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ του Φεστιβάλ και του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Η φετινή αφίσα του Φεστιβάλ

Εκτός από τα παιδιά, οι τρεις αγαπημένοι μου ήρωες αυτού του φεστιβάλ είναι οι συνιδρυτές του, Δημήτρης Σπύρου, Χρήστος Κωνσταντόπουλος και Νίκος Θεοδοσίου. Κάπως τυχαία γνωριστήκαμε και συνεργαστήκαμε το 2007 και έκτοτε είναι και για μένα λίγο «οικογένεια». Φέτος τους είδα πιο χαμογελαστούς και αισιόδοξους. Ο λόγος ίσως είναι ότι είναι πλέον ορατή, σε βάθος τριετίας βέβαια, η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Νεανικής Ο/Α Δημιουργίας, της νέας στέγης του φεστιβάλ στο χώρο των αποθηκών του ΑΣΟ (Αυτόνομου Σταφιδικού Οργανισμού), ένα συγκρότημα κτηρίων στο κέντρο του Πύργου, το οποίο παραχωρεί για το σκοπό αυτό η Περιφέρεια. Εκεί, εκτός από γραφεία, προβλέπεται να λειτουργούν δυο αίθουσες προβολών, πάνω από 700 θέσεις συνολικά, μουσείο, αλλά και πλήρως εξοπλισμένο κινηματογραφικό πλατό για την παραγωγή ταινιών. Όχι μόνο για τις παραγωγές εξωτερικού, αλλά και γιατί αυτό που όλοι παραδέχονται ότι λείπει, είναι και η δημιουργία παιδικών και νεανικών κινηματογραφικών ταινιών στην Ελλάδα. Φιλοξενούμε υπέροχες ταινίες από το εξωτερικό (και, παρεμπιπτόντως καθόλου «διδακτικές!»), αλλά σπάνια έχουμε να στείλουμε αντίστοιχες ταινίες στα φεστιβάλ έξω.

Δημήτρης Σπύρου και Βασίλης Γιαννόπουλος

Πάντως, ο νέος πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ και Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας Βασίλης Γιαννόπουλος, δήλωσε ικανοποιημένος με το ρυθμό που προχωράει το θέμα του ΑΣΟ. «Τις μέρες που πέρασαν είχα την ευκαιρία να κατανοήσω την αξία αυτού του Φεστιβάλ όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και διεθνώς», είπε στην τελετή λήξης. «Το φεστιβάλ Ολυμπίας είναι ο, τι πιο υγιές έχουμε να παρουσιάσουμε ως τοπική κοινωνία. Έχει αγγίξει κορυφή και πρέπει να το εκτινάξουμε. Σας περιμένω στο 23ο Φεστιβάλ με μια έκπληξη».

Κι επειδή δεν τάζεις σε παιδί και σε άγιο – και πάντως παιδιά είμαστε όλοι και μας αρέσουν κι οι εκπλήξεις – θα περιμένουμε το 23ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας και τι θα μας φέρει!

Οι βραβευμένες ταινίες του 22ου Φεστιβάλ Ολυμπίας και της 19ης Camera Zizanio θα προβληθούν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Μην τις χάσετε!