Το Παιδικό & Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας επιστρέφει πλήρως προσαρμοσμένο στα δεδομένα της εποχής παρουσιάζοντας online το πρόγραμμά του από τις 14 έως τις 22 Νοεμβρίου. Χώρος φιλοξενίας της φετινής διοργάνωσης είναι το site www.athicff.com στο οποίο μπορούν να παρακολουθήσουν τις ταινίες δωρεάν ακόμα περισσότεροι μικροί και μεγαλύτεροι φίλοι σε Ελλάδα και Κύπρο.

Με μεγαλύτερη ανυπομονησία μικροί και μεγάλοι, φίλοι του φεστιβάλ περιμένουν να απολαύσουν το διευρυμένο του πρόγραμμα για κάθε οικογένεια, εμπλουτισμένο με νέες θεματικές που απευθύνονται σε παιδιά από 2 ετών έως και την εφηβεία, αλλά και σε γονείς που θέλουν να θυμηθούν τη δική τους παιδική ηλικία. Λίγες μέρες πριν την έναρξη μιλήσαμε με τη διευθύντρια του φεστιβάλ Καλλιόπη Χαραλάμπους.

Αυτή είναι η τρίτη χρονιά της διοργάνωσης και θα ήθελα να μου μιλήσετε για την εμπειρία των δυο προηγούμενων, τι ήταν αυτό που είχε μεγαλύτερη επιτυχία στο πρόγραμμα και αυτό που ενθουσίασε το νεαρό κοινό σας;

Αυτό που ενθουσιάζει το κοινό μας, πέρα από τις ταινίες animation που αποτελούν σταθερή επιλογή, είναι οι ταινίες μυθοπλασίας με πρωταγωνιστές συνομήλικους τους από απρόσμενα μέρη του κόσμου. Βλέπουμε να ταυτίζονται και να διασκεδάζουν με τις ιστορίες και περιπέτειες ηρώων που είναι κι αυτά παιδιά, απλώς τυχαίνει να ζουν στη Σουηδία, στη Γαλλία, στην Ιαπωνία ή στο Μεξικό και να μιλάνε μια διαφορετική γλώσσα. Το φετινό μας πρόγραμμα είναι διευρυμένο σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές καθώς έχουμε δώσει ιδιαίτερη έμφαση σε ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ με πρωταγωνιστές παιδιά και νέους από όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Παιδιά που μάχονται για την κλιματική αλλαγή, εκφράζονται και βρίσκουν καταφύγιο μέσα από το χορό ή το ποδόσφαιρο για να αντιμετωπίσουν τις αντιξοότητες της καθημερινότητάς τους, γκρεμίζουν στερεότυπα και διεκδικούν τη ζωή που θέλουν για τα ίδια.

Αυτή τη χρονιά μεταφέρετε το φεστιβάλ σε έναν άλλο μεγάλο χώρο τον ψηφιακό. Προφανώς λόγω των συνθηκών είναι απαραίτητη αυτή η μετάβαση, ωστόσο θα ήθελα να μιλήσουμε για τα θετικά. Ποιες είναι οι νέες δυνατότητες της ψηφιακής παρακολούθησης;

Από τον Μάρτιο και μετά, χρειάστηκε να προσαρμοστούμε όλοι σε μια νέα πραγματικότητα. Μιλώντας για τα θετικά, η μετάβαση στον ψηφιακό χώρο μάς δίνει τη δυνατότητα να διευρύνουμε το κοινό του Φεστιβάλ και πέρα από την Αττική. Μέχρι σήμερα φιλοξενούσαμε παιδιά από την περιφέρεια για να παρακολουθήσουν το Φεστιβάλ ή ταξιδεύαμε εμείς σε άλλες πόλεις για να κάνουμε προβολές και εργαστήρια κινηματογράφου. Αυτά τα ταξίδια φέτος θα γίνουν μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες.  Με τη βοήθεια όμως της τεχνολογίας θα μεταφερθούμε παντού στην Ελλάδα και την Κύπρο από τις 14-22 Νοεμβρίου και θα μας δοθεί έτσι η ευκαιρία να μοιραστούμε το Φεστιβάλ με ακόμα περισσότερα παιδιά και νέους.

Βλέπω πως έχετε ένα μεγάλο πρόγραμμα, μια βεντάλια θεμάτων, θα ήθελα να μου επισημάνετε κάποια από αυτά και να μου εξηγήσετε γιατί τα επιλέξατε.

 Ο αθλητισμός, ο χορός, οι σχέσεις με την οικογένεια, τους δασκάλους και τους συνομήλικους είναι θέματα της καθημερινότητας όλων των παιδιών, ανεξάρτητα από την ηλικία τους.  Αυτά τα θέματα πραγματεύονται οι ταινίες που επιλέγουμε ανεξάρτητα από το αν τοποθετούνται στην Ευρώπη, στην Ασία ή την Αφρική. Μιλούν στη γλώσσα των παιδιών και περνάνε μηνύματα αβίαστα και κυρίως χωρίς διδακτισμό.

Επιλέξαμε επίσης, ταινίες για το περιβάλλον. Για το πώς παιδιά και νέοι σε όλο τον κόσμο υψώνουν τη φωνή τους για την καταστροφή του, αλλά και ταινίες που εκθέτουν το πρόβλημα της περιβαλλοντικής κρίσης με έναν τρόπο εύληπτο για κάθε ηλικία. Θέλουμε να περάσουμε ένα μήνυμα ευαισθητοποίησης και να εμπνεύσουμε τους νεαρούς θεατές να αναλάβουν δράση. Φέτος, παρουσιάζουμε για πρώτη φορά οικογενειακές ταινίες με θέμα ιστορικά γεγονότα του 20ου αιώνα. Ο κινηματογράφος είναι ένας άλλος τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά για την ιστορία. Οπως με την ταινία  «Φρίτζι: Μια Επαναστατική Ιστορία» (Fritzi: A Revolutionary Tale)  που πραγματεύεται την ιστορία ενός κοριτσιού στην ανατολική Γερμανία του 1989 και τη διαδρομή του προς την ελευθερία, πέρα από το Τείχος ή το «Πέρασμα» (The Crossing) που μας ταξιδεύει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ακολουθώντας δυο αδέλφια που βοηθούν δυο εβραιόπουλα  να περάσουν τα σύνορα της Νορβηγίας κάτω από τη μύτη των Ναζί προς την ουδέτερη Σουηδία. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνεται και το  “When Hitler Stole Pink Rabbit”, που μας μεταφέρει στο Βερολίνο του 1933, όπου μια οικογένεια Εβραίων αυτοεξορίζεται κυνηγημένη από τους Ναζί. Η συγκεκριμένη ταινία παρουσιάζεται σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και για Νέους και το Cinedoc Kids, καθώς θέλουμε όλοι μαζί να περάσουμε ένα μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης σε αυτή την ιδιαίτερη χρονική στιγμή.

Βλέπω στο πρόγραμμά σας ότι υπάρχει η ανάδειξη της γυναικείας δραστηριότητας, ο στόχος της ενδυνάμωσης των κοριτσιών, η αντίληψη ότι δεν υπάρχουν ανδρικά και γυναικεία σπορ, όπως για παράδειγμα το σκέιτμπορντ που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν «αγορίστικη υπόθεση». Τι μήνυμα θέλετε να περάσετε μέσα από αυτές τις ταινίες;

Τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις είναι πολύ συχνά η αιτία πίσω από τον κοινωνικό ρατσισμό ή ακόμα και τη ρητορική μίσους. Είναι πολύ δύσκολο να αποτινάξουμε τα στερεότυπα γιατί έχουμε μεγαλώσει με αυτά. Το Φεστιβάλ απευθυνόμενο σε παιδιά, νέους αλλά και τους γονείς τους, επιλέγει ταινίες που παίρνουν θέση κόντρα στα στερεότυπα. Για παράδειγμα, στην ταινία «Η επιστολή» (The Letter) παρακολουθούμε την αληθινή ιστορία του 11χρονου Αντρέ που εμπνέεται από το μπαλέτο και θέλει να ακολουθήσει την καριέρα του κλασικού χορευτή. Τα «Αγρίμια με τα Ροζ» (Gnarly in Pink) είναι η ιστορία τριών 6χρονων κοριτσιών που λατρεύουν το σκέιτ και προπονούνται καθημερινά, παρά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σε σχέση με το φύλο τους. Στην εφηβική ταινία «Μαξ» η πρωταγωνίστρια εργάζεται σε συνεργείο αυτοκινήτων και έρχεται αντιμέτωπη με την προκατάληψη για την επιλογή ενός «ανδρικού» επαγγέλματος… Είναι πολλά τα παραδείγματα που μπορώ να σας αναφέρω. Ελπίζουμε με αφορμή τις ταινίες που έχουμε επιλέξει να ανοίξει μια συζήτηση μέσα στο σπίτι για το θέμα των στερεοτύπων και πόσο ανασταλτικά λειτουργούν στην ανάπτυξη και την ελευθερία των επιλογών των νέων ανθρώπων.

Έχετε πλέον μια μακρά εμπειρία μελετώντας τη ζωή των παιδιών και των εφήβων. Πόσο ελπιδοφόρες είναι αυτές οι γενιές, τι βλέπετε να πιστεύουν περισσότερο από εμάς και τι μέλλον θέλουν, που να αλλάζει αυτό που τους κληροδοτούμε;

Ο νεανικός ακτιβισμός για τα περιβαλλοντικά θέματα είναι πολύ ελπιδοφόρο σημάδι και δεν θεωρώ ότι είναι μόδα. Μέσω της τεχνολογίας, οι νέοι και τα παιδιά ενημερώνονται, συνομιλούν απευθείας με τους συνομήλικους τους σε όλο τον κόσμο για όλα τα θέματα που τους απασχολούν, έχουν δύναμη και άποψη και απευθείας πρόσβαση σε θετικά πρότυπα. Είναι χαρακτηριστικό της νεότητας η ορμή και η διάθεση να αλλάξεις τον κόσμο, αυτό δεν είναι καινούργιο. Αυτό που αλλάζει και διαμορφώνει αυτές τις γενιές είναι τα μέσα, τα οποία έχουν στη διάθεσή τους για να το κάνουν. Και αυτή είναι και η δύναμή τους.

Info:

3ο Παιδικό & Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας | 14 – 22 Νοεμβρίου | www.athicff.com