starΜε τη συμμετοχή της Κατερίνας Ντούσκα στη Eurovision 2019 σημειώνεται η 40ή αποστολή της Ελλάδας στον μουσικό διαγωνισμό, που πραγματοποιείται φέτος για 64η χρονιά.

Όχι, καμία καλή θέση εδώ. Πήραμε πολύ στα σοβαρά την μπεκετική φράση «Πάντα προσπάθεια. Πάντα αποτυχία. Δεν πειράζει. Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα» και μας γύρισε σε κάτι καλό δέκα-φεύγα χρόνια μετά το 1988.

Όσες προσευχές κι αν είπαμε, όσο κι αν αυτοπροβληθήκαμε ως λαός της Άνοιξης που δεν φοβάται τον Χειμώνα, το κρύο του παγωμένου πυθμένα της κατάταξης ήταν βαρύ κι ασήκωτο.

[11]

1988 | Δουβλίνο, Ιρλανδία

Αφροδίτη Φρυδά | «Κλόουν»

Πάρε το “Dschinghis Khan” που κατέκτησε την 4η θέση στη Eurovision του 1979, τον «Τσάρλυ Τσάπλιν» της Τσανακλίδου (1978, 8η θέση) και μείωσε την έμπνευση στο 25%. Η συνταγή που ακολουθήσαμε το 1988 μας απέφερε 10 συνολικά βαθμούς από δύο μόνο χώρες. Δυστυχώς, δεν πρόκειται για πάθημα που έγινε άμεσα μάθημα.

◊ Θέση: 17η από τις 21, με 10 βαθμούς. Κέρδισε η Céline Dion με το “Ne partez pas sans moi” (Ελβετία).

[12]

1989 | Λωζάνη, Ελβετία

Μαριάννα Ευστρατίου | «Το δικό σου αστέρι»

Το «Δικό σου Αστέρι» δεν είναι φτιαγμένο για να κερδίσει σε διαγωνισμό Eurovision, αλλά για να κρατηθεί σε μια καλή θέση που θα «ξεπλύνει» την όποια πρότερη αμαρτία (βλέπε τον «Κλόουν»). Και το κατάφερε: Η Μαριάννα Ευστρατίου, που θα κάνει το λάθος να μας εκπροσωπήσει ξανά το 1996, φτάνει στην 9η θέση και κανείς δεν μένει παραπονεμένος: Δύσκολο να μπορούσε να πάει και πιο πάνω με αυτό το τραγούδι.

◊ Θέση:  από τις 22, με 56 βαθμούς. Κέρδισαν οι Riva με το “Rock Me” (Γιουγκοσλαβία).

[13]

1990 | Ζάγκρεμπ, Γιουγκοσλαβία

Χρήστος Κάλλοου | «Χωρίς σκοπό»

Τέτοιες στιγμές, αναδύεται στο μυαλό της γραφούσας η εξής ερώτηση: Γιατί όταν μιλάμε για τις χειρότερες θέσεις της Ελλάδας στη Eurovision θυμόμαστε μόνο τον Ρακιτζή στην 17η θέση, όταν το 1990 σκουπίζαμε τον πάτο της κατάταξης; Η ολοκληρωμένη απάντηση θα δοθεί στο Γ’ Μέρος του αφιερώματος, και αντί αυτής, θα γίνει εδώ μια άλλη ερώτηση: Γιατί δεν θυμόμαστε τη συμμετοχή μας το 1990; Μάλλον γιατί όταν στέλνονται σε έναν ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγούδια χωρίς σκοπό, τότε ναι, αυτό βγαίνει προς τα έξω. Και δεν υπάρχει λόγος να τα στηρίξεις.

◊ Θέση: 19η από τις 22, με 11 βαθμούς. Κέρδισε ο Toto Cutugno με το “Insieme: 1992” (Ιταλία).

[14]

1991 | Ρώμη, Ιταλία

Σοφία Βόσσου | «Άνοιξη»

Και στα ξαφνικά, βρίσκεται μια συμμετοχή που αξίζει τις καλύτερες δυνατές θέσεις, τη στήριξη του κόσμου, την υστεροφημία που έχει κατακτήσει. Όλα τα στοιχήματα μέχρι εκείνη τη βραδιά του Μάη ήταν υπέρ της Σοφίας Βόσσου, ώσπου τελικά «κλειδώσαμε» την -αδιανόητη- 13η θέση. Ένα ξεχασμένο σαξόφωνο που χρειαζόταν tuboflo ήταν σίγουρα ένας από τους λόγους αυτής της ανατροπής.

◊ Θέση: 13η από τις 22, με 36 βαθμούς. Κέρδισε η Carola με το “Fångad av en stormvind” (Σουηδία).

[15]

1992 | Μάλμε, Σουηδία

Κλεοπάτρα | «Όλου του κόσμου η ελπίδα»

Μα τι ομορφιά. Μπαίνουμε επιτέλους, έστω και για λίγο, σε μια τροχιά ελπίδας, μια αληθινή Άνοιξη. Το 1992 η Κλεοπάτρα καταφέρνει το -μέχρι τότε- ακατόρθωτο: Φτάνει στην 5η θέση, που μόνο η τετράδα Πασχάλης, Ουίλλιαμς, Αργυράκη και Τόλη (1977) είχε αγγίξει, και σπάει το ρεκόρ βαθμών, συγκεντρώνοντας 94. Άξιο κι αυτό.

◊ Θέση:  από τις 23, με 94 βαθμούς. Κέρδισε η Linda Martin με το “Why Me?” (Ιρλανδία).

[16]

1993 | Μίλστριτ, Ιρλανδία

Καίτη Γαρμπή | «Ελλάδα, χώρα του φωτός»

Η Άνοιξη βρίσκεται στο πιο φωτεινό της σημείο: Η Eurovision για τα ελληνικά δεδομένα γίνεται προσβάσιμη και σε πιο «εμπορικούς» καλλιτέχνες, που μπορούν να προσφέρουν κάτι νέο. Ο πειραματισμός με την Καίτη Γαρμπή λειτούργησε: Σούσουρο μέχρι σήμερα για το φόρεμα, ασφυχτικά κοντινά πλάνα και φυσικά, υστεροφημία κι εδώ. Πολύ προσωπικό σχόλιο: Την ομοιότητα με την εναλλακτική πρόταση των «Απαράδεκτων» για τη Eurovision δεν τη λες αμελητέα.

◊ Θέση:  από τις 25, με 64 βαθμούς. Κέρδισε η Niamh Kavanagh με το “In Your Eyes” (Ιρλανδία).

[17]

1994 | Δουβλίνο, Ιρλανδία

Κώστας Μπίγαλης | «Το τρεχαντήρι (Ντίρι ντίρι)»

Η Άνοιξη διαρκεί τρεις μήνες, και η ελληνική γιουροβιζιονική Άνοιξη δεν θα μπορούσε να έχει διάρκεια ζωής πάνω από τρεις συμμετοχές. Αν το «Ελλάδα, Χώρα του Φωτός» δεν σας θυμίζει έστω και λίγο την -παρατρίχα- συμμετοχή των «Απαράδεκτων» στον διαγωνισμό, τότε ακούστε το «ντίρι ντίρι» και μετά το άκρως συγκινητικό και παθιάρικο “OK Yes” του Γιάννη. Ναι, από τους Απαράδεκτους.

◊ Θέση: 14η από τις 25, με 44 βαθμούς. Κέρδισαν οι Paul Harrington & Charlie McGettigan με το “Rock ‘n’ Roll Kids” (Ιρλανδία).

[18]

1995 | Δουβλίνο, Ιρλανδία

Ελίνα Κωνσταντοπούλου | «Ποια προσευχή;»

Λέγεται ότι το τραγούδι είναι μια έμμεση αναφορά στο Μακεδονικό Ζήτημα που είχε φουντώσει τότε. Δεν μιλάμε βέβαια για ένα νέο «Παναγιά μου Παναγιά μου», αλλά το μήνυμά του προσπάθησε να το μεταφέρει. Και λέμε «προσπάθησε» γιατί η κριτική επιτροπή δεν έδειξε να συγκινείται.

◊ Θέση: 12η από τις 25, με 68 βαθμούς. Κέρδισαν οι Secret Garden με το “Nocturne” (Νορβηγία).

[19]

1996 | Όσλο, Νορβηγία

Μαριάννα Ευστρατίου | «Εμείς φοράμε τον χειμώνα ανοιξιάτικα»

Επιστρέψαμε στο theme της Άνοιξης, κι ως γνωστόν, οι επιστροφές είναι καταστροφές για την Ελλάδα στη Eurovision. Και δεν μιλάμε τόσο για καταστροφή από άποψη θέσης στην τελική κατάταξη -δύο θέσεις μόνο κάτω από την προηγούμενη συμμετοχή μας-, αλλά για όλο το υπόλοιπο: Οι στίχοι; Η σκηνική παρουσία; Η απουσία στυλίστα; Καμιά προσευχή για εδώ.

◊ Θέση: 14η από τις 23, με 36 βαθμούς. Κέρδισε η Eimear Quinn με το “The Voice” (Ιρλανδία).

[20]

1997 | Δουβλίνο, Ιρλανδία

Μαριάννα Ζορμπά | «Χόρεψε»

Οι νέοι πειραματισμοί με ανατολίτικο στιλ δεν μας έκαναν κακό. Η Μαριάννα Ζορμπά το 1997, όπως η Μαριάννα Ευστρατίου το 1989 κλήθηκε να «ξεπλύνει» την εικόνα της χώρας μας που είχε δείξει τα τελευταία χρόνια μια μεγάλη αστάθεια ποιότητας. Όπως στην πρώτη περίπτωση, έτσι και το «Χόρεψε» κατάφερε κάτι βαθμολογικά μέτριο, που δεν απογοήτευσε κανέναν.

◊ Θέση: 12η από τις 25, με 39 βαθμούς. Κέρδισε η Katrina and the Waves με το “Love Shine a Light” (Ηνωμένο Βασίλειο).

Και η ιστορία συνεχίστηκε…