Θα σε δω στο πλοίο, και ελπίζω να κρατάς —πέρα από τις αποστάσεις— ένα βιβλίο. Οι αληθινοί βιβλιοφάγοι δεν βάζουν όλα τα βιβλία στη βαλίτσα· κρατούν ένα στο χέρι και για σελιδοδείκτη έχουν το εισιτήριο. Και όταν σταματήσει το βιβλίο να έχει ρόλο σκέπαστρου στην αναμονή για την επιβίβαση, έρχεται η ώρα να εξερευνηθεί: είναι το πρώτο δείγμα επιτυχίας / αποτυχίας η κρίση για το αν το βιβλίο που διαλέξαμε μας ταιριάζει, γιατί μετά έρχονται άλλα: «πήρα τα σωστά ρούχα;», «έκλεισα το σωστό ξενοδοχείο στο σωστό μέρος του νησιού;» και πολλά άλλα ερωτήματα, που θα αποτελέσουν τις μικρές αναγκαίες δόσεις άγχους· η καθημερινότητα δεν ξεκόβεται εύκολα.

Γιατί όμως να βασανιστούμε και με το βιβλίο; Οι διακοπές μας γίνονται πιο εύκολες αν κοιτάξουμε τις νέες κυκλοφορίες των εκδόσεων Μεταίχμιο, κι εμείς θα σε βοηθήσουμε να κάνεις την καλύτερη επιλογή από όλες. Και καλό μας ταξίδι, θαλάσσιο και πνευματικό.

[1]

«Το Χρυσό βραχιόλι» της Σοφίας Νικολαΐδου

«Να σπουδάσεις, να γίνεις κάτι», η φράση που έπαψε να έχει την τιμητική της το καλοκαίρι της Γ’ Λυκείου —το αποτέλεσμα είχε ήδη κριθεί για τους περισσότερους— , αλλά αναμφισβήτητα αποτελεί μία από τις πιο κοινές προτροπές που ακούγονται διαχρονικά στα ελληνικά σπίτια. Από πότε όμως καθιερώθηκε και πότε θεωρούνταν οι σπουδές επανάσταση; Η Σοφία Νικολαΐδου συγκεντρώνει δεκάδες μαρτυρίες ανθρώπων γεννημένων από το 1929 έως το 1999, success stories με φόντο «τη σχολή» και κοινό την προσπάθεια και την επιμονή. Ιστορίες που λίγο πολύ τις έχουμε ακούσει από γονείς και παππούδες, συνθέτουν ένα μωσαϊκό γενεών που στηρίχθηκαν «στα γράμματα», στη μόνη τους διέξοδο. Όσο το πλοίο μας απομακρύνεται από το λιμάνι, περιηγούμαστε σε σκηνές με διάβασμα στα χωράφια ή σε διάλειμμα από δουλειά, με αποτελέσματα να ανακοινώνονται στο ραδιόφωνο. Αν ταξιδεύεις στο νησί – χωριό, το ταξίδι σου έχει γίνει ήδη πιο ενδιαφέρον.

[2]

«Βαλκανική τριλογία» της Olivia Manning

Θα μείνεις στο νησί πάνω από μία εβδομάδα και αγχώνεσαι με το πόσα βιβλία πρέπει να πάρεις, γιατί κάθε καλοκαίρι τα «κατεβάζεις» με ταχύτητα ανησυχητική για τους γύρω σου; Σου προτείνω το εξής —πρώτη και τελευταία προσφορά: Ένα βιβλίο, τρία μυθιστορήματα. Και αν σε ιντρίγκαρα, συνεχίζω: Η «Βαλκανική τριλογία» της Olivia Manning μπορεί να έχει ως θέμα την ιστορία ενός γάμου, όμως στηρίζεται στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Ευρώπη του 1939-40, και συγκεκριμένα στο Βουκουρέστι και στην Αθήνα. Σε αυτό το ογκώδες έργο των 1280 σελίδων, οι περαστικοί εναλλάσσονται σαν τους συνταξιδιώτες σου στο πλοίο και μένουν στη μνήμη με φευγαλέες σχεδόν συζητήσεις και περιγραφές. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες δεν θα μπορούσαν να μη στηρίζονται στη ζωή της Manning, καθώς και η ίδια με τον σύζυγό της έκαναν την ίδια διαδρομή την ίδια περίοδο, και πάνω στις εμπειρίες της βασίστηκαν τα πιο γνωστά της έργα, τα έξι μυθιστορήματα που αποτελούν τη «Βαλκανική τριλογία» και την «Τριλογία του Λεβάντε».

[3]

«Παραπλάνηση» του Γρηγόρη Αζαριάδη

Καλοκαίρι χωρίς Νέσμπο δεν κάνεις. Τι να το κάνεις όμως, νέο Νέσμπο θα έχουμε από Σεπτέμβριο, εμείς τώρα καιγόμαστε —κυριολεκτικά—. Άσε που έχουμε ήδη διαβάσει τα άπαντά του —είχαμε και καραντίνα βλέπεις—. Τι έχει όμως να πει η Ελληνική Παραγωγή Αστυνομικού Μυθιστορήματος; Πολλά, γιατί η φετινή τάση στο αστυνομικό βιβλίο επιβάλλει Γρηγόρη Αζαριάδη, πριν επιβληθούν περισσότερα μέτρα στις πλαζ. Τι έχει να μας πει λοιπόν ο Γρηγόρης Αζαριάδης μετά τον «Σκοτεινό Λαβύρινθο»; Την ιστορία του Ιωάννη Πατρίκιου που σαν συγγραφέας ψάχνει την έμπνευση -και τη βρίσκει- σε κατά συρροή δολοφονίες που προκύπτουν όσο γράφει το νέο του βιβλίο. Τυχαίο; Δεν νομίζει η ψυχολόγος Άρτεμις Βάλενταλ. Ημερολόγια που μπλέκονται, δέματα με αμφίβολο περιεχόμενο που πηγαινοέρχονται, και η αστυνομία που μάλλον δεν ξέρει ποιον ψάχνει. Εσύ ολόκληρο ταξίδι έχεις μπροστά σου, δεν θα ψάξεις;

[4]

«Μετά το τέλος» της Clare Mackintosh

«Γράφοντας το “Μετά το τέλος”, βρέθηκα σε μία βαθιά συναισθηματική εμπειρία. Το τι συμβαίνει στο βιβλίο είναι η ιστορία του Μαξ και της Πιπ, όχι η δική μου, και το φίλτρο της φαντασίας επιτέλους μου έδωσε το έναυσμα να πενθήσω», είπε σε συνέντευξή της στον Guardian η Clare Mackintosh, μιλώντας για το βιβλίο της που ξεφεύγει από τα αστυνομικά που τη γνωρίσαμε, μια και αυτό περιέχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Δύο γονείς πρέπει να επιλέξουν αν το παιδί τους θα ζήσει ή όχι, λόγω ανίατης ασθένειας. Και θα ρωτήσεις «γιατί να ψυχοπλακωθώ καλοκαιριάτικα;», και θα σου πω ότι πρόκειται για ένα από τα πιο αισιόδοξα βιβλία της λίστας. Γιατί, όπως λέει στην ίδια συνέντευξη η Mackintosh: «Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον, αλλά μπορούμε να το σχηματίσουμε όσο συμβαίνει. Μπορούμε να επιλέξουμε να ζήσουμε ξανά».

[5]

«Σκουριά και Χρυσάφι: Νεγρεπόντε» της Μαίρης Κόντζογλου

Μπορεί φέτος να μην κάνεις τις μεγάλες διακοπές σε μακρινά νησιά, αλλά μικρές, ολιγοήμερες αποδράσεις σε κοντινά μέρη. Εδώ όμως σου έχω το βιβλίο που θα σε ταξιδέψει σε Ψαρά, Χαλκίδα και Αθήνα του Όθωνα, και μάλιστα σε χρονικό εύρος ενός αιώνα, του 19ου. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι το καλύτερο ποτό στον κόσμο προέρχεται από ελληνική οικογένεια, αυτή του Αγγελή Βαμβακά. Ποια θα ήταν η ιστορία της και ποιοι θα μας τη διηγούνταν; Στο βιβλίο της Μαίρης Κόντζογλου τα τοπία εναλλάσσονται πιο γρήγορα και από το παράθυρο του πλοίου, ενώ η ελληνική ιστορία του πολυτάραχου 19ου αιώνα είναι σημείο αναφοράς, χωρίς όμως να πρωταγωνιστεί και να «κλέβει» την ιστορία της οικογένειας. Μην το αφήσεις για «όταν γυρίσεις» γιατί ο δεύτερος και τελευταίος τόμος της ιστορίας κυκλοφορεί τον Οκτώβριο.

[+1]

«Ο Παριζιάνος» της Isabella Hammad

Είσαι από αυτούς που τις διακοπές τις αφιερώνεις στους κλασικούς και κανείς δεν σε καταλαβαίνει – οι κλασικοί είναι για χειμώνα. Γιατί να μην κάνεις φέτος τη διαφορά με ένα new classic βιβλίο; Το ντεμπούτο της Isabella Hammad που βραβεύτηκε με το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Παλαιστίνης 2019 μιλά για την ιστορία του νεαρού Παλαιστίνιου Μιντχάτ Καμάλ που προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό του εν μέσω Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γαλλία. Δεν πρόκειται για «ένα ακόμα μυθιστόρημα για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο», καθώς ήρωες με το πολιτισμικό υπόβαθρο του Μιντχάτ Καμάλ δεν βρίσκεις εύκολα. Αν δεν βλέπεις ήδη κάτι κλασικό, η Zadie Smith έχει γράψει για το βιβλίο ότι ακολουθεί τον παραδοσιακό ρεαλισμό του Φλωμπέρ και του Σταντάλ, που έχεις ήδη διαβάσει σε προηγούμενα καλοκαίρια. Και όσο εσύ αμφιταλαντεύεσαι για το αν θα είναι το εκλεκτό βιβλίο που θα σε συνοδεύσει στο ταξίδι, αυτό μεταφράζεται σε 17 γλώσσες. Γιατί να μην έχεις την πρωτιά;