Όταν ζήτησα το κινητό του Παύλου Κουρτίδη προκειμένου να κανονίσουμε το ραντεβού για τη συνέντευξη, μου είπαν όλοι ότι δε χρειάζεται, και να τηλεφωνήσω στο θέατρο μιας και είναι σχεδόν όλη μέρα εκεί. Αλλά αυτό δεν ήταν το μοναδικό πράγμα που μου έκανε εντύπωση. Όταν έφτασα με το μετρό στο Νέο κόσμο και ζήτησα πληροφορίες για την οδό, ο κόσμος μου απαντούσε «στο θέατρο θέλεις να πας;». Και πράγματι, όταν έφτασα διαπίστωσα πως αυτός ο όμορφος καινούριος χώρος κατάφερε να διαμορφώσει σε γειτονιά εκείνη την περιοχή, ώστε όλοι να γνωρίζονται μεταξύ τους, όπως παλιά. Στην είσοδο με υποδέχτηκε ο καλλιτεχνικός Διευθυντής του χώρου, χορογράφος και σκηνοθέτης, Παύλος Κουρτίδης, και ξεκινήσαμε μια χαλαρή κουβέντα on and off the record, μέρος της οποίας μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω.

ελc: Είστε χρόνια χορογράφος, τελειώσατε τις σπουδές σας στο Λονδίνο και επιστρέψατε να εργαστείτε στην Ελλάδα. Δουλεύατε ως χορογράφος για πολλά χρόνια. Το θέατρο πως προέκυψε;
Παύλος Κουρτίδης: Γύρισα στην Ελλάδα το 1994, δούλεψα αρκετά χρόνια ως χορογράφος στην τηλεόραση αλλά και με αρκετούς καλλιτέχνες. Το 2006 ιδρύθηκε το Χοροθέατρο MIGMA, και έτσι ξεκίνησα να σκηνοθετώ τις πρώτες δικές μου παραγωγές/παραστάσεις. Το ότι έφτιαξα τη δική μου θεατρική στέγη το 2010 ήταν όνειρο και απόφαση ζωής ταυτόχρονα, αλλά ένιωσα την ανάγκη να κάνω κάτι δικό μου, να έχω ένα χώρο που να μπορώ να ανεβάζω και να φιλοξενώ παραστάσεις, είτε θεατρικές είτε χορού, που να με εκφράζουν. Ήθελα να δημιουργήσω κάτι όμορφο και το έναυσμα για όλο αυτό ήταν η γέννηση της κόρης μου.

ελc: Μεγάλη απόφαση, ιδίως στις μέρες μας. Φέτος το χειμώνα φιλοξενήσατε πολλές παραγωγές. Πόσες ώρες τη μέρα αφιερώνετε στο θέατρο;
Π.Κ: Κοιτάξτε, το θέατρο είναι «σκλαβιά», του οφείλεις να ασχολείσαι συνεχώς μαζί του, και από το 2010 που έφτιαξα το θέατρο ΠΚ είμαι και εγώ και οι συνεργάτες μου σχεδόν συνέχεια εδώ. Όμως το απολαμβάνω. Ήταν συνειδητή απόφαση και το θεωρώ σπίτι μου. Ειδικά όταν διανύσαμε μια χρονιά όπως η φετινή με 5 παραγωγές, δύο από τις οποίες ήταν παιδικές, νιώθω δικαιωμένος από το αποτέλεσμα και το χρόνο που επένδυσα σε αυτές.

ελc: Ποια είναι τα επόμενα σας σχέδια;
Π.Κ: Δουλεύουμε εδώ και 4 μήνες με τους συνεργάτες μου πάνω σε μια νέα παραγωγή του χοροθεάτρου, με τίτλο «Αδιέξοδο», σε κείμενα του Μιχάλη Άνθη. Μάλιστα γι’ αυτό το σκοπό, διοργάνωσα μια ακρόαση για επαγγελματίες χορευτές και χορεύτριες, γιατί θέλω να δω καινούριο κόσμο. Πάντα υπάρχουν νέοι άνθρωποι με ταλέντο που έχουν να δώσουν καινούρια πράγματα, και ευελπιστώ να βρούμε αυτό που θέλουμε.

ελc: Ποιο θέμα πραγματεύεται το «Αδιέξοδο»;
Π.Κ: Πρόκειται για ένα έργο που μιλά για το «Τώρα», το «Σήμερα». Ως καλλιτέχνης αλλά και ως άνθρωπος δε μπορώ να μείνω αμέτοχος σε όλο αυτό που συμβαίνει. Το μοναδικό μου όπλο είναι η τέχνη μου, και μέσα από αυτή θέλω να «φωνάξω» και να αντισταθώ σε όλα αυτά που μας κυκλώνουν ασφυκτικά. Ο στόχος μου δεν είναι να προβάλω ωραιοποιημένη την κατάσταση, ούτε όμως και να εστιάσω μόνο στο μαύρο που υπάρχει γύρω μας και μέσα μας.

ελc: Οπότε λοιπόν μιλάμε για ένα Αδιέξοδο με ερωτηματικό στο τέλος! Επειδή πρόκειται για χοροθέατρο, πόσο κατανοητή θα είναι η παράσταση για τον κόσμο που δεν είναι ίσως εξοικειωμένος με τέτοιου είδους θεάματα;
Π.Κ: Καταρχήν, επειδή το χοροθέατρο είναι ένα συνονθύλευμα λόγου, ήχου και εικόνας το τοπίο είναι πολύ σημαντικό. Έτσι θα διαμορφωθεί όλος ο χώρος εντελώς ώστε να δέσει η εικόνα με το θέμα της παράστασης. Όσον αφορά το ζήτημα της κατανόησης, δεν κάνω θέατρο για μια ελιτίστικη ομάδα ανθρώπων. Το αντίθετο. Χωρίς να προσφεύγω σε ευκαιριακές λύσεις και εύπεπτα θεάματα προσπαθώ ότι δημιουργούμε να αγγίζει ένα ευρύ κοινό, γιατί νομίζω πως αυτός είναι και ο σκοπός της τέχνης: Να διαμορφώνει συνειδήσεις.

ελc: Στο χώρο του θεάτρου ΠΚ συστεγάζεται και η σχολή χορού. Από ποια ηλικία μπορεί κανείς να παρακολουθήσει μαθήματα;
Π.Κ:
Έχουμε τμήματα μουσικοκινητικής αγωγής και θεατρικού παιχνιδιού για παιδιά από τρεισήμισι ετών και μπορεί να έρθει όποιος αγαπά το χορό ανεξαρτήτως ηλικίας και να διαλέξει να παρακολουθήσει όποιο τμήμα του ταιριάζει. Στο τέλος κάθε χρονιάς μάλιστα οι σπουδαστές διοργανώνουν και συμμετέχουν σε τρείς παραστάσεις. Κάθε μήνα κατά τη διάρκεια του χρόνου διοργανώνονται σεμινάρια από guest καθηγητές σωματικού θεάτρου και χοροθεάτρου, και ο Ιούλιος έχει οριστεί ως μήνας εντατικών σεμιναρίων.

ελc: Για ποιο λόγο αποφασίσατε ασχοληθείτε και με την παιδική σκηνή στο ΠΚ;
Π.Κ: Όντας και ο ίδιος γονιός, δε θα μπορούσα να μην έχω παιδική σκηνή. Θεωρώ πολύ σημαντική την επαφή των παιδιών με το θέατρο, είναι ένα είδος μύησης που διαμορφώνει συνειδήσεις. Είναι μαγικό να ακούνε την ανάσα του ηθοποιού, και να περιεργάζονται το χώρο με έκπληκτα μάτια. Έρχονται ηλικίες από τρεισήμισι ετών και παρακολουθούν «ευλαβικά» τις παραστάσεις, γεμίζει ο χώρος από τη θετική τους ενέργεια και τα γέλια τους. Φέτος συνεργαστήκαμε με τους Αντάμαπανταχού σε δύο παραστάσεις κουκλοθέατρου, το «Αγόρι με τα μαγικά δάκτυλα», το οποίο θα παίζεται μέχρι τις 04/5 και «Της μουσικής τα νήματα». Του χρόνου θα φιλοξενήσουμε με μεγάλη χαρά τη νέα τους παραγωγή, τον «Αλυσοδεμένο ελέφαντα».

ελc: Τι διεξόδους έχει ένας νέος στην Ελλάδα που θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το χορό; Τα βλέπετε θετικά τα πράγματα;
Π.Κ: Ναι, γιατί δε μπορώ να κάνω αλλιώς εξάλλου! Ζω μέσα από την τέχνη μου, ονειρεύομαι και ελπίζω. Και δε θεωρώ ότι ένας έλληνας χορευτής είναι υποδεέστερος από κάποιον ξένο. Αυτό που μετράει είναι η ψυχή και το ταλέντο. Υπάρχουν αρκετές σχολές πλέον στην Ελλάδα και δε στερούμαστε σε τίποτα των ξένων. Οπότε νομίζω ότι πρέπει να σκεφτόμαστε θετικά και να προσπαθούμε να είμαστε όσο πιο δημιουργικοί μπορούμε καθημερινά!

Το θέατρο ΠΚ βρίσκεται στην οδό Κασομούλη 30, στο Ν.Κόσμο. Περισσότερες πληροφορίες: http://www.pktheater.gr/