Πολυοργανίστας, τραγουδοποιός με εμπειρία χρόνων στη σύνθεση και το sound design για τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο Alex Sid ή αλλιώς Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, από ένα στούντιο ήχου στο Λονδίνο, ορμώμενος από το πάθος του για τη μουσική, βρίσκεται τώρα πίσω από τη μουσική επένδυση της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς «Άγριες Μέλισσες». Παράλληλα, εδώ και κάποιους μήνες, έχει κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο ”Home” σε folk-rock ήχο, το οποίο είναι γεμάτο με εικόνες από το ταξίδι του στη Νότια Αμερική και το πρωτόγνωρο συναίσθημα του «να ξυπνάς μέσα στη νύχτα λίγα λεπτά πριν ξημερώσει από τις φωνές των ζώων». Κινείται μεταξύ soundtrack και τραγουδιών, καλύπτοντας διαφορετικές ανάγκες του, όπως δηλώνει, και πορεύεται με την ελπίδα κάποια στιγμή να αποκτήσει ένα στούντιο με πάνω από 100 μουσικά όργανα. Για το μέλλον, δεν θέλει να ορίσει τον δρόμο που θα ακολουθήσει μουσικά πριν έρθει η ώρα του, ενώ ανυπομονεί να ταξιδέψει ξανά και να επισκεφθεί μία χώρα, όπου ο χρόνος κυλάει πιο αργά απ’ ότι στη Δύση.

Παρόλο που διαθέτετε ένα πλούσιο βιογραφικό με συμμετοχές (και βραβεύσεις) στη σύνθεση – επιμέλεια ήχου, ελληνικών και ξένων παραγωγών στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, η μουσική επένδυση που κάνατε στη τηλεοπτική σειρά «Άγριες Μέλισσες» ξεχώρισε και έγινε η αφορμή να συστηθείτε στο ευρύ κοινό. Πώς βιώνετε την εν λόγω εμπειρία;

Με πολλή ευγνωμοσύνη για την τύχη που είχα. Πριν από λίγα χρόνια αποφάσισα να δώσω όλη μου την ενέργεια στη μουσική και να φτιάξω το πρώτο μου άλμπουμ. Είχα την έντονη αίσθηση ότι έπρεπε να το κάνω εκείνη ακριβώς τη στιγμή χωρίς καθυστέρηση. Μετά την ολοκλήρωση του δίσκου μου, μου έγινε η πρόταση για τις «Άγριες Μέλισσες» και νομίζω ότι αν δεν είχα κάνει τον δίσκο πρώτα δεν θα είχα αρκετή πείρα για να μπω στο ελληνικό ρεπερτόριο. Αισθάνομαι μία δικαίωση και τρομερό ενθουσιασμό για το τι θα κάνω τώρα με την ώθηση που δίνει μία τέτοια πρώτη επαφή.

Ποιες δυσκολίες ενέχει η σύνθεση μουσικής με κινηματογραφικό χαρακτήρα για μία καθημερινή ελληνική τηλεοπτική σειρά; Η εμπειρία σας σε αντίστοιχες παραγωγές του εξωτερικού σας ωφέλησε ή θεωρείτε ότι τα μεγέθη δεν είναι συγκρίσιμα;

Η δυσκολία πάντα είναι ο χρόνος και ο προϋπολογισμός. Ακόμα και στο εξωτερικό υπάρχουν οι ίδιες πιέσεις, ίσως εκεί και σε μεγαλύτερο βαθμό. Το πιο σημαντικό μου μάθημα από την πείρα μου έξω ήταν αυτό που λένε ”work-ethic”. Πειθαρχία και σκληρή δουλειά, όλα τ’ άλλα, δηλαδή ταλέντο και ιδέες υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι να κάτσεις και να δημιουργήσεις κόντρα σε οτιδήποτε πάει να σε σταματήσει. Τα μεγέθη δεν είναι συγκρίσιμα, αλλά φυσικά και η εμπειρία με ωφέλησε σε πολλά επίπεδα. Όχι μόνο στη δουλειά, αλλά κυρίως σε προσωπικό επίπεδο.

Η επαφή σας με τον κόσμο της μουσικής ξεκίνησε μέσα από την κιθάρα, στην πορεία όμως, προστέθηκαν και άλλα όργανα. Πώς προέκυψε αυτό;

Έπαιζα και μελετούσα κιθάρα πολύ μέχρι την ημέρα που άρχισα να δουλεύω στο στούντιο ήχου στο Λονδίνο. Η δουλειά ήταν τόση που δεν είχα όρεξη πια για μουσική και αυτό με έτρωγε. Καμιά φορά σκεφτόμουν ότι θα είμαι σαν αυτούς που όταν πια είναι μεγάλοι λένε: «και εγώ έπαιζα στα νιάτα μου» και αυτό με τρόμαζε. Μια μέρα ένας φίλος μου δάνεισε ένα ιρλανδικό μπουζούκι κι εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα, έπαιζα ως το πρωί. Την επόμενη μέρα πήγα σε ένα κατάστημα για να πάρω και εγώ ένα για να παίζω. Δεν είχαν όμως άλλα κομμάτια και τελικά πήρα μια μεταχειρισμένη μαντόλα με την οποία επανήλθα στη μουσική. Μετά πήρα και έναν μπαγλαμά και ό,τι άλλο μπορούσα. Εκείνη την εποχή έμενα στον ίδιο όροφο με ένα γνωστό τραγουδοποιό στο Λονδίνο, ο οποίος στο στούντιο του είχε πάνω από 100 μουσικά όργανα, κάτι το οποίο με ενέπνευσε και ελπίζω να το έχω και εγώ μια μέρα.

Εδώ και λίγους μήνες έχετε κυκλοφορήσει το πρώτο σας άλμπουμ με τίτλο ”Home”, το οποίο είναι εμπνευσμένο από τα ταξίδια σας, μεταξύ αυτών στη Νότια Αμερική. Τι σας ώθησε να ταξιδέψετε στο συγκεκριμένο μέρος του κόσμου και να το αποτυπώσετε στον πρώτο σας δίσκο; Τι εικόνες και τι συναισθήματα αποκομίσατε από αυτήν την εμπειρία;

Από μικρός ήθελα να πάω στη Νότιο Αμερική για να δω από κοντά τα μνημεία των πολιτισμών τους, αλλά και τη ζούγκλα του Αμαζονίου. Με τραβούσε σαν ιδέα. Όταν πρώτη φορά επισκέφτηκα ένα τροπικό δάσος στη Γουατεμάλα, ένιωσα μία βαθιά ηρεμία και σύνδεση με τα πάντα που σε περιβάλλουν εκεί. Ίσως κάποιοι αισθάνονται το ίδιο στη θάλασσα. Ξαναπήγα στη ζούγκλα στην Ονδούρα, στο Εκουαδόρ και στο Περού. Τα ταξίδια μου αυτά με έχουν επηρεάσει βαθιά και σίγουρα βγαίνουν κάπως και στη μουσική μου. Αν ακούσετε το ”Come and Let it Show” από το ”Home”, κάπου στη μέση και στο τέλος ακούγεται ο ήχος του ξημερώματος της ζούγκλας του Choco στο Εκουαδόρ, με μαϊμούδες howler, τριζόνια και ελαφριά βροχή. Δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις το συναίσθημα τού να ξυπνάς μέσα στη νύχτα λίγα λεπτά πριν ξημερώσει από τις φωνές των ζώων.

Μετά από χρόνια διαμονής σας στο εξωτερικό και αρκετά ταξίδια, μπορείτε να ονομάσετε ή να περιγράψετε το μέρος που θεωρείτε ότι είναι «σπίτι» για εσάς;

Το σπίτι μου είναι ξεκάθαρα εκεί που είναι η οικογένεια μου και οι αγαπημένοι μου άνθρωποι.

Ο folk-rock ήχος στον οποίο κινήθηκε το πρώτο σας άλμπουμ θα χαρακτηρίζει και τα επόμενα ή να περιμένουμε κάτι εντελώς διαφορετικό από εσάς;

Δεν μπορώ να πω με σιγουριά σε ποιο στυλ θα κινηθώ. Αυτό που επιδιώκω είναι ό,τι κάνω να με εκφράζει τη συγκεκριμένη στιγμή που το κάνω. Η μουσική μας, όπως και εμείς, αλλάζουμε ανάλογα με τα βιώματά μας. Δεν θέλω να ορίσω τον δρόμο που θα πάρω πριν έρθει η ώρα του, αν και ο folk ήχος είναι κάτι που μου βγαίνει αβίαστα.

Προτιμάτε να γράφετε μουσική για κάποια κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή ή για έναν προσωπικό σας δίσκο; Ποιο από τα δύο καλύπτει περισσότερο την ανάγκη σας για δημιουργία και γιατί;

Τα δύο είδη καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες. Η μουσική για την εικόνα μιλάει χωρίς λέξεις. Σε ταξιδεύει χωρίς να ορίζει το θέμα της συζήτησης. Τα τραγούδια σε ταξιδεύουν με άλλο τρόπο. Δεν μπορώ να πω ότι θέλω μόνο το ένα στη ζωή μου. Το ”Home” ήταν κάτι το ενδιάμεσο. Πολλές φορές έβλεπα εικόνες μέσα στα τραγούδια. Τα soundtrack μου δίνουν μία ελευθερία έκφρασης ιδίως στη δομή των συνθέσεων, που μου λείπει όταν κάνω μόνο τραγούδια.

Για εσάς είναι η δύναμη της εικόνας ή του ήχου που υπερτερεί στο τελικό αποτέλεσμα;

Ο κινηματογράφος και το τηλεοπτικό δράμα είναι μια συμβίωση ήχου και εικόνας. Ίσως o περισσότερος κόσμος νομίζει ότι υπερτερεί η εικόνα, αλλά αυτό έχει αποδειχθεί λάθος με πειράματα, όπου το κοινό έκρινε την ίδια ταινία με καλό ή κακό ήχο. Ο κακός ήχος βλάπτει σοβαρά τη συνολική αισθητική μιας ταινίας, επηρεάζοντας αρνητικά και άλλα στοιχεία.

Υπάρχει ένας καλλιτέχνης που θαυμάζετε την πορεία του ή σας εμπνέει πολύ μουσικά;

Θαυμάζω πολλούς, δεν ξέρω ποιον να αναφέρω. Κάθε εποχή μου έχει και τον καλλιτέχνη της. Θαυμάζω τους μεγάλους συνθέτες κινηματογράφου όπως ο John Williams, o Alexandre Desplat, τον Ennio Morricone. Με εμπνέουν οι μουσικές χωρίς στίχους γιατί εισχωρούν στο υποσυνείδητο μου χωρίς να αφήνουν βαρύ αποτύπωμα. Με ανανεώνουν πιο άμεσα. Αισθανόμουν πάντα κοντά στο σύνολο του έργου του Stephan Micus.

Περιγράφετε το ταξίδι σας στη μουσική ως εξής: ”We started in Greece. We traveled from the Mediterranean to the North, then to South America, to the Amazon and the Andes. We have come back to where we started. This is now”. Υπάρχουν σκέψεις για έναν επόμενο σταθμό μελλοντικά;

Ανυπομονώ να ανοίξουν πάλι τα σύνορα, να ξαναταξιδέψουμε. Έχω πολλά μέρη στο μυαλό μου που θέλω να επισκεφτώ. Το βασικό για μένα είναι ο τρόπος με τον οποίο ταξιδεύεις. Υπάρχει ο τουρίστας του γκρουπ που βλέπει αξιοθέατα και ο ταξιδιώτης που γνωρίζει την κουλτούρα και την καθημερινότητα του μέρους που επισκέπτεται. Σίγουρα το δεύτερο θέλει περισσότερο χρόνο και μεράκι. Αυτό μου λείπει τώρα, να πάω σε μία χώρα που ο χρόνος κυλάει πιο αργά απ’ ότι στη Δύση.

Βρίσκεστε σε μία δημιουργική φάση; Τι σχεδιάζετε μουσικά για το μέλλον;

Γράφω καινούργια θέματα και τραγούδια για τις «Άγριες Μέλισσες» και για ένα πρότζεκτ που δεν μπορώ να αποκαλύψω. Παράλληλα ετοιμάζω και αγγλόφωνο υλικό για μένα και το πρότζεκτ ”Man Called Shadow” με το οποίο σχεδιάζουμε να κυκλοφορήσουμε το τρίτο μας single σύντομα.