Αν γνωρίζατε από κοντά την Alice Potts θα βλέπατε ένα άνθρωπο παθιασμένο με τη δουλειά του. Η νεαρή απόφοιτος του Royal College of Art του Λονδίνου, είναι μια πολλά υποσχόμενη καλλιτέχνης καθώς αναπτύσσει δια μέσου της τέχνης και της έρευνας μια μοναδική προσωπική γλώσσα, χρησιμοποιώντας σαν κύριο υλικό μελέτης τον ανθρώπινο ιδρώτα.

Χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο το πιο αραιό υγρό του σώματος μετατρέπεται σε αντικείμενο τέχνης. Εκτός από φαντασία χρειάζεται και χημεία. Ο ιδρώτας αποτελείται από νερό, ανόργανα άλατα, λιπαρά οξέα, είναι άχρωμος, με οσμή χαρακτηριστική και γεύση αλμυρή. Ιδρώνουμε από επίπονη εργασία, αγωνία, φόβο από έντονη προσπάθεια. Αυτό που κάποιες φορές μοιάζει δυσάρεστο ή ανυπόφορο η Alice το μετατρέπει σε κρυστάλλους.

«Θέλω να δείξω ότι οι ταμπέλες της κοινωνίας δε δείχνουν πάντα και δεν καθορίζουν ποιοι είμαστε»

«Κάποια μέρα θα είμαστε σε θέση να αναπτύξουμε τα δικά μας αξεσουάρ πάνω στο δέρμα μας», υποστηρίζει και το αποτέλεσμα είναι απολύτως επιτυχημένο και εντυπωσιακό με τη συλλογή των κρυστάλλινων αντικειμένων τέχνης, από ιδρώτα αθλητών και χορευτών να κυριαρχούν στην έκθεση στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση. Η μόδα, η καινοτομία και η γλυπτική συναντιούνται πάνω σε ένα ζευγάρι παπούτσια χορευτών έχοντας σαν αποτέλεσμα τη σύγκλιση μεταξύ μόδας, επιστήμης και ανθρώπινου σώματος.

Η έκθεση της, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, με τίτλο “SWEAT – Athens με την επιμέλεια του Σταύρου Καρέλη, σηματοδοτεί την απαρχή της συνεργασίας της  Alice Potts με το Ίδρυμα Ωνάση, ως Onassis Fellow, στο πλαίσιο του ομώνυμου εκπαιδευτικού προγράμματος υποτροφιών, residencies και επαγγελματικής ανάπτυξης. Η δουλειά της υπάρχει και στο ξενοδοχείο Esperia Palace (Σταδίου 22), κατά τη διάρκεια της Μπιενάλε της Αθήνας (έως 9/12), δείχνει το εναλλακτικό μέλλον των συνδέσεων της τέχνης με του design και τον ανθρώπινο οργανισμό.

Τα ίδια τα σώματά μας είναι εργαστήρια, καταπληκτικά και σύνθετα και ο κόσμος της τέχνης και της επιστήμης δε σταματά να τα ερευνά. Στη συνάντησή μας η Alice Potts μιλά με ενθουσιασμό για τη γνώση αλλά και για την έμπνευση που της δίνει το ίδιο της το σώμα όταν επιχείρησε να το μάθει καλύτερα. Η συζήτησή μας ξεκινά από μια νέα επιστημονική δημοσίευση πριν από λίγες ημέρες. Αφορά την συγκλονιστική τεχνολογία του οργανισμού και το επίτευγμα της μάθησής του.

Πρόσφατα μια ομάδα ερευνητών έφτιαξε τούβλα από ανθρώπινα ούρα, τα οποία χρησιμοποιούν για το χτίσιμο σπιτιών στην Αφρική. Εσείς χρησιμοποιείτε τον ανθρώπινο ιδρώτα για να κάνετε κρυστάλλους. Οι κρύσταλλοι μοιάζουν με γλυπτά ή κοσμήματα, είναι αληθινά αξεσουάρ που παράγει το σώμα. Πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα σας;

Η ιδέα μου ξεκίνησε από την ίδια την παρατήρηση του ιδρώτα. Ο ιδρώτας δημιουργεί και καταγράφει ένα συναίσθημα που προέρχεται πέρα από μια συνηθισμένη εμπειρία. Παρουσιάζει την ομορφιά του τρόπου με τον οποίο το σώμα μας ανταποκρίνεται στο σημερινό περιβάλλον. Ο ιδρώτας, καταγράφει και μια στιγμή διαφορετική από άλλη προηγούμενη, από διαφορετικές στιγμές της ζωής των ανθρώπων και τη σημασία της σωματικής αντίδρασης για το τι σημαίνει αυτή. Ο ιδρώτας μας καλύπτει το σώμα μας σαν ένα δεύτερο δέρμα, το καλύπτει με παρόμοιο τρόπο που το καλύπτουν τα ρούχα, είναι κάτι πολύ προσωπικό, το οποίο συνδέεται με παγκόσμιες και πολιτικές σημάνσεις χωρίς ταμπέλες. Μέσα από τη δουλειά μου θέλω να δείξω ότι οι ταμπέλες της κοινωνίας δε δείχνουν πάντα και δεν καθορίζουν ποιοι είμαστε. Ο ίδιος ο ιδρώτας μας λέει πως οι άνθρωποι δεν υπάρχει λόγο να διαιρούνται σε διαφορετικές πολιτικοκοινωνικές κοινότητες. Όλοι οι ιδρώτες είναι μοναδικοί και ο καθένας είναι ανθρώπινος, κανείς δεν είναι ακριβώς ο ίδιος με τον άλλο και όλοι πρέπει να κρινόμαστε με παράγοντες εσωτερικούς και όχι τους συνήθεις εξωτερικούς της εποχής της παγκοσμιοποίησης.

Φωτογραφία © Nick Knight

Φωτογραφία © Nick Knight

Παρατηρώντας σας όταν μιλάτε για τη δουλειά σας είστε παθιασμένη ως ερευνήτρια. Πόσο πολύ άλλαξε η ίδια σας η ζωή από αυτή τη διερεύνηση του σώματος;

Αυτό με φέρνει πίσω όταν ο καθηγητής μόδας στο RCA Zowie Broach είπε ότι δεν μπορείς να είσαι σχεδιαστής αν δεν γνωρίζεις ποιος είσαι σαν άνθρωπος. Συνεπώς ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζω το θέμα μου πρακτικά είναι κάτι εξαιρετικά προσωπικό και μέσα από αυτό θέλω να εμπνεύσω τους ανθρώπους να έχουν το θάρρος να μην φοβούνται το άγνωστο ή το αδύνατο, αλλά να επιτρέπουν στον ίδιο τους τον εαυτό να κατευθύνει τη δική τους πρακτική χωρίς περιορισμούς και όρια και να φτάνουν ακόμα πιο πέρα και να τολμούν να μιλούν γι’ αυτό στον κόσμο γύρω τους. Η δουλειά μου είναι η ζωή μου και νομίζω πως αν δεν μπορείς να συνδεθείς με την πρακτική σου θα χαθείς μέσα σε αυτό που κάνεις. Με ​​κάθε ιδέα, κάθε πείραμα μαθαίνω να προσαρμόζω και τον εαυτό μου και να πειραματίζομαι καθημερινά με την ίδια τη ρουτίνα, το φαγητό και την άσκηση.

Θα ζήσετε και θα εργασθείτε στην Αθήνα ως Onassis Fellow, στο πλαίσιο του ομώνυμου εκπαιδευτικού προγράμματος υποτροφιών, residencies και επαγγελματικής ανάπτυξης. Πείτε μου τις πρώτες σας εντυπώσεις.

Η συμμετοχή μου στις δύο εκθέσεις ήταν μια εκπληκτική εμπειρία καθώς έχω την ευκαιρία να δουλέψω με μερικούς εμπνευσμένους ανθρώπους, αλλά με διδάσκουν και πολλά για τη γλώσσα της Αθήνας. Έχοντας ήδη ζήσει στην Αθήνα για λίγο παραπάνω από ένα μήνα, αισθάνομαι ότι έχω δει ένα μέρος της πολύ καλά. Η Αθήνα είναι πλούσια σε ιστορία και έχει μια ομορφιά πέρα ​​από ό,τι οι περισσότεροι τουρίστες μπορούν να δουν, αλλά αυτό που έχω βρει πιο ενδιαφέρον είναι οι διαφορετικές κοινότητες σε μια πόλη. Με ό,τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, από αυτά που έμαθα μιλώντας σε διαφορετικούς ανθρώπους, διαπίστωσα ότι υπάρχει ένας εξαιρετικά ισχυρός δεσμός μεταξύ των Αθηναίων και της Αθήνας.  Υπάρχει μεγάλη συγκίνηση εδώ, από την ευτυχία, τη χαρά, το θυμό και τη θλίψη που ελπίζω να μπορέσω το χρόνο που θα βρίσκομαι εδώ, να βρω τον τρόπο να το δείξω αυτό μέσα από το έργο μου.

Θεωρείτε την Αθήνα ιδανικό μέρος να δουλέψει ένας καλλιτέχνης και τι μπορεί να τον εμπνεύσει από αυτά που συμβαίνουν γύρω του;

Η Αθήνα επιτρέπει σε κάποιον να έχει το χρόνο, την ευκαιρία και μια αίσθηση κοινότητας, κάτι  που είναι πολύ σπάνιο να συμβεί σε άλλες πόλεις. Είναι πολύ σημαντικό να μπορεί κάποιος να οραματισθεί κάτι που πιστεύει, είτε είναι καλλιτέχνης, γιατρός, επιστήμονας ή δημοσιογράφος και να μπορεί να το επικοινωνήσει σε μια κοινότητα, τότε το έργο του θα αναδειχθεί φυσικά. Για μένα είναι μια πόλη στην οποία μπορώ να κάνω αυτό που ήθελα πάντα: να φέρνω τους ανθρώπους κοντά, να τους ακούω, να τους παρακολουθώ, να προσπαθώ να τους καταλάβω με την ελπίδα ότι μπορώ να τους βοηθήσω και εγώ μέσα από τη δουλειά που δημιουργώ.

Info έκθεσης:

SWEAT – Athens, Alice Potts | έως 27 Νοεμβρίου | Στέγη Ιδρύματος Ωνάση