Πού εντοπίζεις τις διαφορές στο να παίζεις μουσική με τους Amparanoia και στο να ακολουθήσεις σόλο καριέρα;

Η διαφορά εντοπίζεται στη μουσική πρόταση…Αν και με τους Amparonoia ήταν γιορτή, με το Tucson Habana αποφάσισα να ξεκινήσω έναν άλλο τρόπο επικοινωνίας πιο οικείο, πιο ακουστικό, πιο προσωπικό, ενώ με τους Amparanoia ήθελα να αφηγηθώ αυτό που έβλεπα έξω. Σε αυτήν τη νέα διαδρομή, δοκιμάζω σε κάθε τραγούδι να πλησιάζω το μέσα μου και να το μοιράζομαι με τη συνοδεία μιας πιο απαλής ενορχήστρωσης.

Το βασικό συστατικό συνεχίζει να είναι η λατινική μουσική; Τι μουσική κάνεις; Πώς θα την όριζες;

Πιστεύω πως είναι ένας συδυασμός λατινικής μουσικής, η οποία συνεχίζει να ασκεί την μεγαλύτερη επιρροή και από την άλλη μεριά,μουσικής του Νότου των Ηνωμένων Πολιτειών, της ερήμου, των blues…όμως είναι δύσκολο να ορίσεις τη μουσική, επίσης κάθε τραγούδι έχει τη δική του ατμόσφαιρα. Στο La parrandita de las santas ταξιδεύουμε κατευθείαν στην Κούβα, και στο Corazon de realidad στο Μεξικό…το ζήτημα είναι να συναντήσω αυτό που θέλω να τραγουδήσω κι ο τρόπος να το κάνω.

Ποιος γράφει τους στίχους και τη μουσική για τα τραγούδια σου; Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσης σου και τι είναι αυτό που θες να περάσεις ως μήνυμα?

Εγώ γράφω τους στίχους και τη μουσική, κι είναι μια διαδικασία στην οποία χρειάζομαι να είμαι μόνη και να το κάνω μόνη… όταν έχω αποφασίσει τα τραγούδια τα οποία θα ηχογραφήσω, ξεκινάω να τα εκτελώ μ’ ένα δύο μουσικά όργανα, έτσι ξεκινούν να αναδύονται ήχοι και φωνές ωσότου ολοκληρωθούν. Έπειτα με ευχαριστεί να συνεργάζομαι σε ό,τι έχει να κάνει με το άλμπουμ μέχρι τη στιγμή που φτάνει στα χέρια του κοινού – από το σχέδιο του εξώφυλλου ως το σενάριο του Videoclip-, ακολουθώ όλη τη διαδικασία και έχω διασκεδάσει και μάθει πολλά κάνοντας το.

Πώς ήταν η συνεργασία σου με τους Joey Burns και John Convertino (Calexico);


Είναι ένα ευχάριστο γεγονός πάντα να δουλεύεις μαζί τους και μου έδωσε μεγάλη δύναμη να κάνω αυτό το πρώτο άλμπουμ σαν Amparo Sanchez συντροφευμένη από αυτούς τους δύο μεγάλους μουσικούς. Γνωριζόμαστε από το 2002 και από την πρώτη στιγμή θέλαμε να ηχογραφήσουμε και να παίξουμε μαζί. Έχουμε κάνει πολλές συνεργασίες και σε δίσκους, όμως με το ρεπερτόριο αυτού του δίσκου και την πρόταση τους να πάω να ηχογραφήσω στο Tucson ξεκίνησε μια συνεργασία πιο στενή με πολλή αφοσίωση και είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα, έτσι που συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε σε κάθε ευκαιρία.

Ποιο νομίζεις ότι είναι το κλειδί αυτής της παγκόσμιας αποδοχής;


Η μουσική έχει το χάρισμα της επικοινωνίας χωρίς να γνωρίζεις τη γλώσσα, αύτη ειναι η μεγάλη της μαγεία και η δύναμή της. Οι μουσικοί συναντιόμαστε και κάποιες φόρες γεννιέται ανάμεσα μας ένα συναίσθημα να μοιραστούμε, να μάθουμε, να δημιουργήσουμε μαζί…Είναι κάτι που ταιριάζει με τη ζωή του μουσικού, τα ταξίδια ανά τον κόσμο, οι μη ταξικές συναντήσεις.

Προσωπικά σχέδια για το μέλλον;

Να συνεχίσω να πηγαίνω το Tucson Habana σε πολλούς τόπους και ήδη ξεκινήσαμε να ετοιμάζουμε ένα δεύτερο άλμπουμ το οποίο θα ηχογραφήσουμε στα μέσα του έτους. Παράλληλα ετοιμάζω ένα πρότζεκτ γύρω από το μπολερό, αναζητώντας παλία μπολερό και δίνοντας τους ένα διαφορετικό αέρα, μια μεγάλη πρόκληση και μια μεγάλη ευκαιρία. Επιπλέον θα με διευθύνει ένας μεγάλος μουσικός του θεάτρου των αισθήσεων, ένα όνειρο για μένα. Ελπίζω να περάσω και από την Ελλάδα ξανά όταν θα είναι έτοιμο.

Η Amparo Sanchez εμφανίζεται στις 22 Ιανουαρίου στην Αυλαία.