Λίγο καιρό πριν ο διάσημος Βρετανός εικαστικός Άντονι Γκόρμλι φτάσει στη Δήλο για να κάνει μια μεγάλη εικαστική παρέμβαση στη Δήλο τοποθετώντας 29 γλυπτές ανθρώπινες μορφές, και φιλοδοξώντας να αποκαταστήσει την ανθρώπινη παρουσία φέρνοντας εικόνες από το παρελθόν της Δήλου, συνεργάστηκε με τη διάσημη Ινδή αστροφυσικό Priyamvada Natarajan για να δημιουργήσει μια εγκατάσταση εικονικής πραγματικότητας που επιτρέπει στους χρήστες να περπατούν σε μια ψηφιακή έκδοση του φεγγαριού που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας δεδομένα από τη NASA.

Η εντυπωσιακή εμπειρία διαρκεί 15 λεπτά και οι επισκέπτες κάνουν ένα φανταστικό ταξίδι από μια φανταστική εκδοχή της νήσου των Χριστουγέννων που βρίσκεται στον Ινδικό ωκεανό, μέσω της ατμόσφαιρας και να φτάσουν στο φεγγάρι και να περπατήσουν στην επιφάνειά του. Στη διαδρομή τους περνούν από τη στρατόσφαιρα και γύρω από εικονικές ζώνες αστεροειδών που ταξιδεύουν από το φεγγάρι προς τον ήλιο.

«Το φεγγάρι είναι ο πιο κοντινός μας γείτονας στο ηλιακό σύστημα και αυτό το έργο μάς επιτρέπει να το βιώσουμε ως αντικείμενο που έχουμε βρει στο διάστημα, να εξερευνήσουμε τους τεράστιους ανοιχτούς χώρους του και να πετάξουμε στις κορυφογραμμές και στις κοιλάδες των κρατήρων», δήλωσε ο Γκόρμλι. «Αυτή η συνεργασία είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε τη σχέση μυαλού / σώματος με έναν νέο τρόπο και να εξετάσουμε τη σχέση του σώματός μας με άλλα σώματα στο διάστημα».

Η επιφάνεια του φεγγαριού αναδημιουργήθηκε ψηφιακά σε συνεργασία με το Acute Art, ένα στούντιο παραγωγής εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας που ειδικεύεται στη δημιουργία ψηφιακών έργων τέχνης. Το έργο παρουσιάζεται στο χώρο του The Store Χ στο  The Strand 180 στο Λονδίνο.

Ο εικαστικός και η αστροφυσικός, η οποία έχει γράψει και το εξαιρετικό βιβλίο “Mapping the Heavens: The Radical Scientific Ideas That Reveal the Cosmos” ανασχημάτισαν την επιφάνεια του φεγγαριού χρησιμοποιώντας το σύνολο των υπαρχόντων δεδομένων από το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA – ένα ρομποτικό διαστημόπλοιο που βρίσκεται επί του παρόντος σε τροχιά και χαρτογραφεί το φεγγάρι.

Οι επισκέπτες είναι σε θέσει να  μετακινηθούν στους κρατήρες της Σελήνης χρησιμοποιώντας ένα ραβδί και με την κίνηση του σώματός τους να βιώσουν την έλλειψη βαρύτητας και την αναπήδηση του σώματος στην επιφάνεια του ουράνιου σώματος.

«Φέτος γιορτάζουμε πενήντα χρόνια από τότε που άνθρωπος πάτησε στη σελήνη, αλλά μόνο 12 ανθρώπινα όντα έχουν περπατήσει στην επιφάνειά της μέχρι σήμερα, αλλά πολλές μη επανδρωμένες αποστολές έχουν δώσει ολοκληρωμένους χάρτες υψηλής ανάλυσης της σεληνιακής επιφάνειας», δήλωσε η Natarajan. «Μπορούμε να νιώσουμε την αίσθηση του να περπατάμε στο φεγγάρι σωματικά και πνευματικά καθώς περπατάμε σε μια επιφάνεια που έχει χαρτογραφηθεί τόσο περίπλοκα με δεδομένα που έχουν δώσει οι διαστημικές αποστολές».

Η ομάδα εργάστηκε χρησιμοποιώντας μοντέλα  πολλαπλών μεγεθών για να αναδημιουργήσει τα πάντα, από τις λόχμες των χόρτων στο νησί των Χριστουγέννων μέχρι τα τεράστια ουράνια σώματα. Σύμφωνα με την ομάδα, μια από τις πιο δύσκολες πτυχές του έργου ήταν να δημιουργηθεί η οπτική αίσθηση του πραγματικού μεγέθους ενός αντικειμένου σε σχέση με τον κόσμο και το σώμα του επισκέπτη.

«Λατρεύω την ιδέα να επεκτείνω την ικανότητα του σώματος και να του επιτρέπω να ταξιδεύει σε πολλές φορές την ταχύτητα του φωτός», έχει αναφέρει ο Γκόρμλι. Η ομάδα του έργου θεωρεί τον τίτλο του έργου – Lunatick – ως προειδοποίηση ότι το μέλλον μας εξαρτάται από τη συνεχιζόμενη ζωή της βιόσφαιρας.

«Αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο στο Lunatick είναι πώς ο συνδυασμός δεδομένων, φαντασίας και τελευταίας τεχνολογίας μπορεί να επιτύχει να μεταδώσει δυναμικά τον τρόπο με τον οποίο εμείς, ως είδος, καταλαμβάνουμε αυτή την παράδοξη θέση στο σύμπαν», αναφέρει η Natarajan. «Ίσως τελικά η τεχνολογία μάς βοηθήσει να βρούμε τη θέση μας στο σύμπαν και να γίνουμε πιο υπεύθυνοι διαχειριστές του πολύτιμου οίκου μας».

Το Lunatick παρουσιάζεται στο 180 The Strand στο Λονδίνο μέχρι τις 25 Απριλίου.