Το 2019 βραβείο Pritzker απονεμήθηκε στον 88χρονο Ιάπωνα Αράτα Ισοζάκι, πολεοδόμο αρχιτέκτονα και θεωρητικό, μια από τις μεγάλες μορφές της αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα.

Ο Αράτα Ισοζάκι αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο και εργάσθηκε για τον Κένζο Τάνγκε πριν την ίδρυση της δικής του εταιρείας το 1963. Τα πρώτα του έργα σύμφωνα με τον Ρέινερ Μπάνχαμ είχαν ευρωπαϊκές αναφορές με ένα στυλ μεταξύ «Νέο Μπρουταλισμού» και «Μεταβολικής Αρχιτεκτονικής» (Κτίριο Ιατρικής της Όιτα, 1959-1960).

Το στυλ του συνέχισε να εξελίσσεται με κτίρια όπως το Fujimi Country Club (1973-74) και την Κεντρική Βιβλιοθήκη στο Κιτακιούσου (1973-74). Αργότερα ανέπτυξε ένα πιο μοντερνιστικό ύφος με κτίρια, όπως ο Πύργος Τέχνης του Mito (1986-90) και το Domus-Casa del Hombre (1991-1995).

Ο Ισοζάκι έχει σχεδιάσει κτίρια εντός και εκτός Ιαπωνίας. Θεωρείται ένας από τους πιο επιφανείς αρχιτέκτονες στον κόσμο, έχοντας κερδίσει πολλά διεθνή βραβεία.

Οita prefectural library, ōita, japan (1962-66)

Κitakyushu central library, fukuoka, japan (1973-74)

Τhe museum of contemporary art, los angeles, USA (1981-86)

Αrt tower mito, ibaraki, japan (1986-90)

Domus: la casa del hombre, a coruña, spain (1993-1995)

Ceramic park mino, gifu, japan (1996-2002)

Qatar national convention center, doha, qatar (2004-2011)

Shanghai symphony hall, shanghai, china (2008-2014)

Lucerne festival ark nova — designed with anish kapoor miyagi (2011-2013, 2014), fukushima (2015), tokyo, japan (2017)

Κεντρική φωτογραφία άρθρου: MoLA, rendering courtesy of Arata Isozaki and Associates