“Nantes Atlantique”, αναγράφει η πινακίδα στο Αεροδρόμιο και η Νάντη πενήντα χιλιόμετρα από τον Ατλαντικό Ωκεανό αρχίζει αμέσως να ξεδιπλώνεται με έναν λαμπερό ήλιο, ανοιχτούς ορίζοντες και την Άνοιξη να φέρνει ελπιδοφόρα μηνύματα. Συγκεκριμένα, μιλάμε για την «Αθηναϊκή Άνοιξη» που έφερε η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση στη γενέτειρα του Ιούλιου Βερν και στην πόλη που συναντάς παντού τα γνωστά σε εμάς (κάπως αλλιώς), αλλά αυθεντικά (εκεί) γαλλικά πτι μπερ. Σε ένα παλιό εργοστάσιο παραγωγής και τωρινό πλέον χώρο τέχνης, στο Le Lieu Unique, ένα εντυπωσιακο αρχιτεκτόνημα βιομηχανικής κληρονομιάςτο αφιέρωμα UN PRINTEMPS ATHENIEN (Αθηναϊκή Άνοιξη) βρήκε τη Στέγη του.

Μπαίνοντας στο Le Lieu Unique, το πρώτο πράγμα που αντικρίζεις είναι μια μεγάλη πινακίδα με την αφίσα “Τomorrows”, αυτή είναι η έκθεση που είχε παρουσιαστεί στη Διπλάρειο Σχολή (16.5-16.7.2017) στην Αθήνα.

Από πάνω ακριβώς ο ηλεκτρονικός πίνακας ανακοινώσεων γράφει για την πρεμιέρα του «Ρομπ» στις 2 Απριλίου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, Onassis Fellow στο πλαίσιο του Onassis Air (Onassis AiR Pilot 2018), η οποία θα πραγματοποιηθεί σε λίγες ώρες.

Αυτές είναι οι δύο από τις τέσσερις παραγωγές της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση που ταξίδεψαν στη Γαλλία για να παρουσιαστούν με τον τίτλο Αθηναϊκή Άνοιξη και ο Patrick J. Gyger μάς εξηγεί ότι η επιλογή του ονόματος δεν έγινε μόνο επειδή παραγματοποιείται όντως την Άνοιξη, αλλά γιατί φέρει και το μήνυμα της ελπίδας μέσα!

Μας ενημερώνει για το χώρο του Le Lieu Unique, όπου βρισκόμαστε και τα 500 projects το χρόνο που πραγματοποιούνται και αποτελούνται από μεγάλες εκθέσεις, ντιμπέιτ, συνέδρια, φεστιβάλ, θέατρο και χορό. Ένας χώρος με διεθνείς συνεργασίες που μεταμορφώνεται και πλάθεται για όλες τις τέχνες, χτίζοντας τον κόσμο, σαν ένα εργοστάσιο του μέλλοντος για την τέχνη και την κοινωνία.

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

Ο Patrick J. Gyger μάς ξεναγεί στην έκθεση “Tomorrows” | ©Stavros Habakis

Η ξενάγηση στην έκθεση “Tomorrows” με τον Patrick J. Gyger και την Κωνσταντίνα Σουλιώτη ξεκινά. Αφετηρία της το έργο από τη δεκαετία του 1960, η «Οικουμενόπολη» του Κωνσταντίνου Δοξιάδη.

Οι επισκέπτες παράλληλα αλληλεπιδρούν με τα έργα εξερευνώντας τα ουτοπικά σενάρια της έκθεσης για το μέλλον των πόλεων και των κατοίκων της:

«Αν θες να πας σ’ ένα ευχάριστο μέλλον, χρειάζεται να δημιουργήσεις την εικόνα αυτού του μέρους πρώτα», αναφέρει ο Patrick J. Gyger, «ένας απ’ τους λόγους πιστεύω της δύσκολης κατάστασης που επικρατεί στη Γαλλία, είναι ότι κανένας πολιτικός, δε σχεδιάζει καμία εικόνα για το μέλλον που θα είναι ποθητή, συνέχεια το καλύτερο πράγμα που μπορεί κάποιος να πει για το μέλλον είναι να έχει φθηνότερο καύσιμο ή το να έχει καλύτερο i-phone. Δεν υπάρχει όνειρο όμως εκεί μέσα».

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

Ανάμεσα στα 22 έργα της έκθεσης, υπάρχουν και 5 καινούρια, που δεν είχαμε δει στην Αθήνα, αυτά των: Design earth, Heba Amin, Loukia Alavanou, Petros Moris, James Bridle. Ο Patrick J. Gyger συνεχίζει την ξενάγηση λέγοντας ότι:

«Υπάρχει μια νοσταλγία του μέλλοντος στην έκθεση, την εποχή που το μέλλον είχε περισσότερη ελπίδα απ’ ότι σήμερα».

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

O κόσμος όσο περνάει η ώρα αυξάνεται όλο και περισσότερο. Ακολουθώντας αυτό το ρυθμό και η δεύτερη παραγωγή που ταξίδεψε στη Νάντη, ο IΟΝ του Χρήστου Παπαδόπουλου (πρεμιέρα στη Στέγη το Φεβρουάριο του 2018), παίχτηκε στο Le Lieu Unique στις 27 και 28 Μαρτίου, με 2 sold out παραστάσεις. Η «Αθηναϊκή Άνοιξη» στη Νάντη έφερε και τον Zad Moultaka, στο ίδιο φεστιβάλ στις 6 Απριλίου παρουσιάζοντας Το Έπος του Γκιλγκαμές, τη συμπαραγωγή της Στέγης που θα παιχτεί στην Αθήνα στις 19 και 20 Απριλίου.

Για την ομαδική προσπάθεια και την κοπιαστική «Εξωστρέφεια» που εδώ και χρόνια η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση είναι αρωγός μας μιλάει η Χριστίνα Λιάτα, Υπεύθυνη των Διεθνών Συμπαραγωγών και Περιοδειών της Στέγηςγια την επιλογή του «ΙΟΝ», η οποία έγινε μετά από πρόσκληση του επιμελητή του θεάτρου του Le Lieu Unique, του κρατικά επιχορηγούμενου θεάτρου στη Νάντη, όπως και του «Ρομπ» που παρακολουθήσαμε στις 2 Απριλίου:

«Οι διευθυντές θεάτρου των ευρωπαϊκών πόλεων έχουν στρέψει το βλέμμα τους προς την Αθήνα, ενδιαφέρονται να δουν και να διαπιστώσουν την υψηλή ποιότητα των παραγωγών και της καλλιτεχνικής δημιουργίας στην Ελλάδα και δη των παραγωγών της Στέγης».

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

Οι γαλλικοί υπέρτιτλοι ξεκινούν να παίζουν, η παράσταση έχει ξεκινήσει, ο «Ρομπ» αρχίζει και ελληνικές λέξεις ηχούν στη γαλλική σκηνή: «Ωραία πορτοκάλια», «όμορφη βραδιά», «καταπληκτική μουσική». Τα πρόσωπα του κοινού στρέφονται ψηλά να διαβάσουν το λόγο του Ευθήμη Φιλίππου κι αστραπιαία χαμηλότερα να μην χάσουν στιγμή από το ρυθμό της δραματουργίας που εκτυλίσσεται μπροστά τους. Δείχνει να τους έχει ρουφήξει αυτός ο «στρεβλός μυστικός δείπνος» του Δημήτρη Καραντζά. Το κοινό δείχνει να έχει αφεθεί στην οργανικότητα της παράστασης με τους αυστηρούς κανόνες της, την επαναληπτικότητα των δέκα σωμάτων-χαρακτήρων, που συζητάνε, λένε ιστορίες σε σχέση με τον απόντα Ρομπ.

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

Ο ηθοποιός Γιάννης Κλίνης, ο ένας εκ των 10 ηρώων της παράστασης μας μεταφέρει την αίσθηση του από την πρεμιέρα του Ρομπ στη σκηνή του Le Lieu Unique: «Η ωραία στιγμή ήταν όταν το κοινό βρήκε το χώρο να παρακολουθήσει τα σώματά μας, τη στιγμή που δεν υπήρχε λόγος, αφέθηκε κι ακούμπησε το βλέμμα του πάνω στα σώματά μας, κάπως πήρε μια ανάσα να δουν τι κάνουν αυτά τα σώματα».

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

©Stavros Habakis

Πάνω από 60 παραγωγές Ελλήνων καλλιτεχνών έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα φεστιβάλ και θέατρα σε όλο τον κόσμο, με την υποστήριξη του προγράμματος «Εξωστρέφεια» της Στέγης. Ποιο είναι τελικά το στοίχημα της «Εξωστρέφειας»; Απευθυνόμενη στη Χριστίνα Λιάτα: Ποια είναι η στιγμή που αισθάνεσαι ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί;

«Το στοίχημα για εμάς είναι να δείξουμε το υψηλό επίπεδο (τόσο καλλιτεχνικά όσο και σε επίπεδο παραγωγής) της ελληνικής σύγχρονης δημιουργίας, να αποδειχθεί ότι ο νέος Ελληνας δημιουργός αξίζει και πρέπει να έρθει σε επαφή με ένα διεθνές κοινό και δεν υπολείπεται σε τίποτα από τους καλλιτέχνες άλλων χωρών που διαθέτουν πιο οργανωμένο πλαίσιο στήριξης των τεχνών. Θέλουμε φυσικά να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τις διεθνείς συνεργασίες και συμπαραγωγές. Θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε την εικόνα μας ως ένας οργανισμός που στηρίζει σε βάθος χρόνου και με συνέπεια τους Έλληνες δημιουργούς. Διατηρούμε και θα ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο το εύρος αυτής της μοναδικής πλατφόρμας στήριξης της διεθνούς καριέρας των ανθρώπων της τέχνης που έχει στήσει η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.

Οι στόχοι δεν έχουν επιτευχθεί, κάθε νέα παράσταση που προγραμματίζεται στο εξωτερικό, κάθε φορά που μια παραγωγή βγαίνει εκτός συνόρων, μπαίνει ένα ακόμη λιθαράκι προς αυτήν την κατεύθυνση».

Οι συντελεστές από την παράσταση «Ρομπ» | ©Stavros Habakis

Οι συντελεστές από την παράσταση «Ρομπ» | ©Stavros Habakis

Info:

~ Η έκθεση “Τomorrows” παρουσιάζεται στο Le Lieu Unique έως τις 2 Ιουνίου 2019

~ Ο «Ρομπ» του Ευθύμη Φιλίππου θα παρουσιαστεί (ανεξάρτητα από την παράσταση) ως stage reading τον Μάιο στο Spring Season Festival του Teatro Nazionale di Genova, ως ένα από τα 5 πιο ενδιαφέροντα σύγχρονα έργα  εκτός Ιταλίας.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα «Εξωστρέφεια» και τις παραγωγές που θα ταξιδέψουν εκτός των ελληνικών συνόρων.