Καθώς ένας σπάνιος πίνακας του Bada Shanren πρόκειται να πουληθεί από τον οίκο δημοπρασιών Christie’s, το ενδιαφέρον για τη ζωή και το έργο του πρίγκιπα της δυναστείας των Μινγκ, που έγινε ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Κίνας έχει αναζωπυρωθεί. Ο Bada Shanren άφησε πίσω του μια εξαιρετικά ασυνήθιστη και λαμπρή κληρονομιά με έργα μοναδικά και σπάνια.

Ο Bada Shanren (1626-1705) γεννήθηκε στην επαρχία Jiangxi της Κίνας σε οικογένεια της επιφανούς δυναστείας των Μινγκ. Το όνομα του ήταν Zhu Da και ως παιδί επέδειξε ένα θαυμαστό ταλέντο για τη ζωγραφική και την καλλιγραφία. Το 1644 στη διάρκεια μιας πολιτικής αναταραχής, όταν ο Αυτοκράτορας Τσονγκέν αυτοκτόνησε, ο Zhu Da φοβούμενος για τη ζωή του κατέφυγε σε ένα μοναστήρι, όπου άλλαξε το όνομά του και έγινε βουδιστής μοναχός. Κατά τη διάρκεια της ζωής του χρησιμοποίησε πολλά ψευδώνυμα με πιο γνωστό το Bada Shanren που σημαίνει ο Άνθρωπος των Βουνών. Οι μελετητές έχουν υποθέσει ότι ο καλλιτέχνης επέλεξε αυτό το όνομα επειδή οι κινέζικοι χαρακτήρες μοιάζουν με τις λέξεις «γέλιο» και «κραυγή», κάνοντας έτσι μια συγκαλυμμένη αναφορά στην αγωνία και τον παραλογισμό της αναγκαστικής απομόνωσής του.

Οι διπλές έννοιες άρχισαν να κυριαρχούν στην ποίηση και την τέχνη του, ενώ μέχρι σήμερα η ποίησή του είναι εξαιρετικά δύσκολο να μεταφραστεί, εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο έγραφε, σχεδόν κρυπτικά, όπως όλοι οι διανοούμενοι της εποχής του σε ένα αστυνομικό κράτος, αλλά και εξαιτίας της γοητείας που ασκούσε επάνω του η μεταφυσική. Έτσι κάπως διαμορφώθηκε η σκοτεινή φύση της τέχνης του.

Η βουδιστική θεωρία ότι όλα είναι μια ψευδαίσθηση κι η πραγματικότητα είναι η προσωπική μας αντίληψη στα πράγματα τον ακολούθησαν στη ζωή και το έργο του, ενώ οι βουδιστικές διδασκαλίες συνέτειναν στην πολυεπίπεδη ανάγνωση και των εικαστικών του έργων.
Τα έργα του σύμφωνα με τους μελετητές του αντικατοπτρίζουν και τις τεράστιες πολιτικές πιέσεις του καθεστώτος που επηρέασαν την κοινωνία κατά τη διάρκεια της πτώσης της δυναστείας των Μινγκ στο fin-de-siècle [end of century] της Κίνας. Αμυνόμενος στις πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές που θα μπορούσαν να τον επηρεάσουν ο Bada ανέπτυξε μια εκκεντρική συμπεριφορά ως μέσο αυτοσυντήρησης.

Άφησε το μοναστήρι για να γίνει επαγγελματίας ζωγράφος και η τέχνη του ήταν καινοτόμος και ριζοσπαστική. Έπαιζε με την ψευδαίσθηση και αψηφούσε τη βαρύτητα. Τα πουλιά και τα ψάρια που ζωγράφιζε φαίνονται να επιπλέουν στο διάστημα και στο χρόνο. Τα υπερβολικά χαρακτηριστικά, οι περίεργες εκφράσεις και η παράξενη χλωρίδα είναι επίσης μοναδικά. Σήμερα που είμαστε εξοικειωμένοι με την αφηρημένη τέχνη μπορεί να μην μας φανούν περίεργα ή πρωτότυπα, αλλά στις αρχές του 1700, η τέχνη αυτή είχε κάτι το μοναδικό και ο Bada ήταν χωρίς αμφιβολία μπροστά από την εποχή του. Αν και τα έργα του πλαστογραφήθηκαν κατά κόρον, σήμερα μπορούμε να έχουμε ένα συγκροτημένο σώμα του έργου του ενώ έχει δημοσιευθεί και ένας πρώτος κατάλογος. Υπάρχει ως απόδειξη η μοναδική πινελιά του, αιχμηρή, η οποία αποδίδεται στον πλάγιο τρόπο με τον οποίο κρατούσε το πινέλο του.