Ένα περιστατικό βανδαλισμού στο Λονδίνο την προηγούμενη εβδομάδα έχει αναζωπυρώσει τη δημόσια συζήτηση σχετικά με το πώς να επανεκτιμηθεί η κληρονομιά ενός διάσημου καλλιτέχνη που ταυτόχρονα έχουν γίνει γνωστές εγκληματικές του πράξεις.

Το βράδυ της Τρίτης, ένας άνδρας επιτέθηκε σε άγαλμα του Έρικ Γκιλ που βρίσκεται έξω από τα κεντρικά γραφεία του BBC στο κεντρικό Λονδίνο. Ο ύποπτος πέρασε τέσσερις ώρες χτυπώντας το γλυπτό με ένα σφυρί, ενώ ένας δεύτερος άνδρας κινηματογραφούσε το περιστατικό. Και οι δύο συνελήφθησαν, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες.

Το συγκεκριμένο γλυπτό που βρίσκεται σε κεντρικό σημείo στα γραφεία του BBC παραγγέλθηκε από τον Sir John Reith, τότε γενικό διευθυντή του πρακτορείου ειδήσεων, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, και αναπαριστά τον Πρόσπερο και τον Άριελ, χαρακτήρες του τελευταίου έργου του Σαίξπηρ, «Τρικυμία», ένα έργο διαθήκη. Ο Άριελ, ένα αερικό, ένα πνεύμα στην υπηρεσία του μάγου Πρόσπερο, απεικονίζεται ως γυμνό παιδί. Αν και από τότε είχε προκαλέσει μια σειρά αρνητικών σχολίων και συζητήσεων αναφορικά με το μέγεθος του πέους του Ariel ωστόσο το μεγάλο κύμα κατακραυγής γιγαντώθηκε το 1989 όταν η βιογράφος του Fiona MacCarthy αποκάλυψε το περιεχόμενο των ημερολογίων του.

Ο Γκιλ, ένας από τους μεγάλους Βρετανούς γλύπτες και τυπογράφους του 20ου αιώνα, είχε περιγράψει λεπτομερώς τη σεξουαλική κακοποίηση στην οποία είχε υποβάλλει τις δύο από τις έφηβες κόρες του και τον σκύλο της οικογένειας σε ημερολόγια που ανακαλύφθηκαν μετά τον θάνατό του το 1940. Μετά από μια τέτοια αδιανότητα εγκληματική συμπεριφορά, οι επιμελητές των μουσείων προσπαθούσαν να εξισορροπήσουν την ανήθικη αυτή του συμπεριφορά και εγκληματική εικόνα με τη μεγάλη καλλιτεχνική του επιρροή στην Αγγλία.

Ο Έρικ Γκιλ είναι ο καλλιτέχνης πίσω από μία από τις διάσημες γραμματοσειρές που κυκλοφόρησε το 1928 την Gill Sans. Αμέσως απέκτησε μεγάλη επιτυχία, καθώς πολλές βρετανικές υπηρεσίες την επέλεξαν για την επικοινωνία και το branding τους ανάμεσά τους ο Σιδηρόδρομος του Λονδίνου, London and North Eastern Railway (LNER) που τις επέλεξε για όλες τις αφίσες, τα χρονοδιαγράμματα και το διαφημιστικό υλικό του αλλά και αργότερα οι Βρετανικοί Σιδηρόδρομοι που την επέλεξαν ως βάση για τα τυπικά γράμματά τους, όταν κρατικοποιήθηκαν το 1948. Η Gill Sans σύντομα χρησιμοποιήθηκε σε πολλά εξώφυλλα των εκδόσεων Penguin Books και έγινε μία από τις κυρίαρχες γραμματοσειρές στη βρετανική τυπογραφία τα χρόνια που ακολούθησαν: Έχει περιγραφεί ως «η βρετανική Helvetica» λόγω της μεγάλης δημοτικότητάς της στο βρετανικό σχέδιο.

Πολλά από τα διάσημα γλυπτά του φιλοξενούνται σε μεγάλα μουσεία και gallery του Λονδίνου ανάμεσα τους η Tate, το Victoria and Albert και το Βρετανικό Μουσείο.

H φιλανθρωπική οργάνωση Save the Children που ιδρύθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1919 αναπτύσσοντας δράσεις για την προστασία των παιδιών, ανακοίνωσε τη διακοπή χρήση της γραμματοσειράς Gill Sans στο λογότυπό της.

Εδώ και δεκαετίες πολλές είναι οι εκστρατείες που έχουν οργανωθεί ενάντια στην παιδική σεξουαλική κακοποίηση καλώντας το BBC να αφαιρέσει το γλυπτό αλλά ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός, δεν είχε ποτέ πρόθεση να το αφαιρέσει. Μάλιστα, μετά από αυτή την τελευταία επίθεση με δηλώσεις ανακοίνωσε: «Όταν παραγγέλθηκε το άγαλμα, ο Άριελ – ως το πνεύμα του αέρα – θεωρήθηκε ως το κατάλληλο σύμβολο για τη νέα αυγή τoυ σταθμού. Το BBC δεν συγχωρεί τις απόψεις ή τις ενέργειες του Έρικ Γκιλ. Σαφώς υπάρχουν συζητήσεις για το αν μπορείς να διαχωρίσεις το έργο ενός καλλιτέχνη από την ίδια την τέχνη. Πιστεύουμε πως είναι πολύ σωστό οι άνθρωποι να κάνουν τέτοιες συζητήσεις. Ωστόσο δεν πιστεύουμε καθόλου ότι η σωστή προσέγγιση είναι να βλάψουμε το ίδιο το έργο τέχνης».

Μπορεί άραγε η ζωή του καλλιτέχνη να διαχωριστεί από το ύψιστο καλλιτεχνικό του έργο; Συγχωρούμε άραγε τα αδικήματα του, καταστρέφοντας τα δημιουργήματά του;

Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου έχει δεσμευτεί ωστόσο να ψηφίσει νόμους για την προστασία των υπαρχόντων αγαλμάτων σε δημόσιους χώρους. Σύμφωνα με τη νέα έννοια της νομικής προστασίας, το γλυπτό αυτά θα πρέπει να «διατηρηθεί» και να κριθεί από τις μελλοντικές γενιές.