Για μια ακόμη φορά, στο Μικρό Εθνικό θα συναντήσουμε τη θεατρική συνάθροιση νέων ταλαντούχων συγγενικών ομάδων. Οι βραβευμένοι συγγραφείς θεάτρου για παιδιά Άγγελος Αγγέλου και Έμη Σίνη (ιδρυτές και συγγραφείς της Ομάδας ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ), συνεργάζονται για πρώτη φορά με την παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, και συντροφιά με τον Φοίβο Συμεωνίδη (ιδρυτικό μέλος της ομάδας Art Vouveau) στο σκηνοθετικό τιμόνι δημιουργούν μία πειραματική παράσταση με λίγα λόγια που έχει να πει πολλά και που σίγουρα ανεβάζει τον πήχη για όλες τις παιδικές θεατρικές σκηνές.

Με τα βασικά υλικά της επικοινωνίας, τους κώδικες του βωβού κινηματογράφου, το σωματικό θέατρο και της slapstick κωμωδίας, οι συντελεστές δημιουργούν μια παράσταση που «ανοίγει χώρους» αφού λειτουργεί σε δύο επίπεδα, το πραγματολογικό και το συμβολικό, υπενθυμίζοντας πως η τέχνη είναι μια ασυνείδητη και ταχεία ανταλλαγή μηνυμάτων και βάζει τα θεμέλια για την αναζήτηση και τον  προβληματισμό από τις μικρές κιόλας ηλικίες. Οι μικροί θεατές παρακολουθούν να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια τους, μια όμορφη, αστεία και ταυτόχρονα συγκινητική ιστορία που εκτυλίσσεται σε ένα αποδομημένο σκηνικό που προσομοιάζει μία οικοδομή. Καλούνται να συμμετάσχουν ενεργά σε αυτό το «κατασκευαστικό» πανδαιμόνιο, προτείνοντας, στηρίζοντας, χτίζοντας, γκρεμίζοντας, απαντώντας σε ερωτήσεις και συμβουλεύοντας τους ήρωες στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας.

Δίπλα δίπλα, θα θυμηθούμε μικροί και μεγάλοι, ότι η αδιαλλαξία και τα στεγανά στις σχέσεις οδηγούν σε καταστροφικούς δρόμους. Το ξεβόλεμα από τις σταθερές και ακλόνητες θέσεις, οι συνεχείς μετατοπίσεις από τον άξονά μας, είναι η μόνη διέξοδος. Τα μεγάλα ζητήματα της φιλίας, της εμπιστοσύνης, της συνεργασίας, της δημιουργικότητας και της προσπάθειας, έρχονται στο προσκήνιο.

Λίγες ημέρες πριν ανοίξει επίσημα η αυλαία, βρεθήκαμε στις πρόβες της ομάδας και συνομιλήσαμε με τον σκηνοθέτη της παράστασης «Δίπλα Δίπλα», τον Φοίβο Συμεωνίδη.

Tι να περιμένουμε φέτος από την παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου και την παράσταση Δίπλα Δίπλα;

Μια πειραματική προσπάθεια αφού πρόκειται για μια οπτική κωμωδία που βασίζεται στη δράση και την εικόνα και όχι στον λόγο. Μια ιστορία που βασίζεται στην καθαρή εικόνα και την επικοινωνία των σωμάτων. Ήταν μια κοινή απόφαση με την ομάδα της Art Vouvaeu και τον Κοπέρνικο, με την Έμη Σύμη και τον Άγγελο Αγγέλου που χρόνια σκεφτόμασταν. Μια διαφορετική λοιπόν παράσταση και στους κώδικες αλλά και την αισθητική. Δύο ζευγάρια ανθρώπων, πολύ διαφορετικοί συναντιούνται γιατί θέλουν το ίδιο κομμάτι γης. Για τους μεν είναι το σπίτι των ονείρων τους και για τους δε είναι το τέλειο μέρος για τις επιδιώξεις τους. Η μοίρα τα φέρνει έτσι και βρίσκονται στο ίδιο οικόπεδο και πρέπει να το μοιραστούν. Αυτοί οι ξένοι μεταξύ τους αθώοι πρέπει να γειτονέψουν. Μια μεγάλη καταιγίδα τους αναγκάζει να συνεργαστούν και μέσα από αυτή τη συνεργασία καλούνται να ξεπεράσουν τα όριά τους. Αυτά που μέχρι τότε ξέρουν και μέσα από τη σύμπραξη να πάνε ένα βήμα παραπέρα. Να επιτύχουν βέβαια κάτι που δεν θα μπορούσαν να το έχουν καταφέρει μόνοι τους. Θυμίζουν λίγο τους ανθρώπους σαλιγκάρια που κουβαλούν τα έπιπλα τους μαζί, βρίσκονται σε ένα μέρος που αποφασίζουν να μείνουν και μετά, βρίσκονται στην ανάγκη να φτιάξουν ένα σπίτι. Να κάνουν κάτι για το οποίο δεν έχουν ιδέα πώς να το κάνουν. Αντιμέτωποι λοιπόν με την άγνοιά τους, υποχωρούν οι αντιστάσεις τους. Έτσι πρέπει να πατήσουν σε νέο έδαφος. Και οι αδυναμίες τους τελικά, να γίνουν η δύναμη της ομάδας.

Ποια τα μηνύματα που συμβολικά επιδιώκει η παράσταση να επικοινωνήσει;

Η φύση είτε με βίαιο είτε με αντίθετα πολύ όμορφο τρόπο, τους σπρώχνει να κάνουν αυτό που είναι απολύτως φυσικό. Να είναι μαζί. Να μην βάζουν όρια και γραμμές στις σχέσεις τους και να χωρίζουν τα δικά τους από των άλλων. Να απομακρύνονται. Η φύση τους καλεί να συναντηθούν. Αυτό λοιπόν που επιδιώκουμε είναι να δείξουμε και στα παιδιά πως, όσο διαφορετικός και αν είσαι από τον άλλον, η συνεργασία είναι η φυσική διέξοδος. Η φύση, τους προσκαλεί να συναντηθούν και να συνεργαστούν. Το ξημέρωμα με τα πουλιά, τους καλεί να απολαύσουν την ομορφιά, το μεσημέρι να χαλαρώσουν και να ξεκουραστούν – καλέσματα για να αφήσουν τις ταυτότητες και τα διαχωριστικά τους και να ενωθούν. Σε μεγάλο βαθμό πίσω από τη σκηνοθετική κατεύθυνση υπάρχει η ομάδα Art Vouveau.

Η θεατρική ομάδα Art Vouveau δημιουργήθηκε το 2013, όταν οχτώ ηθοποιοί συναντήθηκαν και αποφάσισαν να ερευνήσουν και να διαμορφώσουν ένα θεατρικό κώδικα βωβού σωματικού θεάτρου έχοντας ως πηγή έμπνευσης τις βωβές ταινίες των δεκαετιών ’20 και ’30 (Ch.Chaplin, B.Keaton). Στις βαλίτσες τους έχουν πλέον τρεις θεατρικές δικές τους παραγωγές, “Τα Δεκανίκια ή πώς ξέμαθα να περπατώ” και “Επιστροφή στο Μπουντεγιόβιτσε” και το «Ένα ζευγάρι στο φεγγάρι».

Ποια τα δομικά στοιχεία της σκηνοθεσίας σου;

Αφετηρία οι βωβές ταινίες. Ωστόσο η μεταφορά του βωβού κινηματογράφου σε μια σκηνική συνθήκη στο θέατρο, είναι ένα τεράστιο άλμα. Απαιτούνται κώδικες που χρόνια τώρα τους διαμορφώνουμε. Υπάρχουν στοιχεία Comedia del’ Arte, θέατρο με μάσκες. Αυστηροί κανόνες, ακρίβεια. Kαι καθώς η παράσταση δεν έχει χορογραφία έχει πολλή δουλειά γιατί απαιτεί την ακρίβεια μιας χορογραφίας. Ουσιαστικά αφηγείσαι μια ολόκληρη ιστορία χωρίς να πεις κουβέντα.

   

Έχετε επινοήσει μια δική σας γλώσσα. Τη μαύρη γλώσσα, λίγο λόγο δηλαδή, που αν και φαινομενικά άγνωστη τελικά την κατανοείς

Ναι και αυτό έγινε στο πλαίσιο της αφαίρεσης όπως και τα σκηνικά. Υπάρχει ένα πλαίσιο αλλά τα παιδιά με τη φαντασία τους μπορούν να το γεμίσουν, να προσθέσουν στοιχεία. Έτσι και η γλώσσα, θέλαμε να μιλάει για τα βασικά. Ήταν αρχικά μεγάλη μας επιδίωξη. Εμείς από την μια πλευρά με το βωβό θέατρο και ο Κοπέρνικος από την άλλη, με πλούσιο λεκτικό χιούμορ. Θέλαμε να βρούμε μια γλώσσα που να εστιάζει στα ουσιώδη. Να σου πω δηλαδή εγώ κάτι που δεν υπάρχει ως γλώσσα αλλά εσύ να το καταλάβεις αμέσως. Και να μου απαντήσεις. Να γίνει διάλογος. Τρομερές και αστείες λέξεις που ακουμπούν στη γλώσσα και όχι. Η Έμη έχει κάνει εξαιρετική δουλειά εδώ. Θα χαρώ πολύ τα παιδιά φεύγοντας να πάρουν κάποιες από αυτές τις λέξεις και να μιλάνε λίγο με αυτές, να τις χρησιμοποιήσουν. Η ενεργή συμμετοχή των ηθοποιών είναι πολύ σημαντική σε αυτό το πειραματικό θέατρο όπου πρωταγωνιστής είναι η μαύρη γλώσσα. Στο είδος αυτό του θεάτρου, την πρωτοκαθεδρία την έχουν οι ηθοποιοί. Οι ηθοποιοί πρέπει να γεμίσουν με συναίσθημα το έργο.

Τελικά, μήπως θα ήταν καλύτερο να επικοινωνούσαμε με το σώμα μας;

Αν το σκεφτείς θα έπρεπε τελικά να επικοινωνούμε περισσότερο με το σώμα μας. Πολλές από τις συγκρούσεις μας θα εκτονώνονταν κατευθείαν. Ειδικά σε μικρές ηλικίες, η γλώσσα του σώματος είναι απολύτως κατανοητή. Μιλάει κατευθείαν στην καρδιά και όχι στο μυαλό. Τα παιδιά θα παρασυρθούν με κάτι που παθαίνει σωματικά κάποιος, κάτι που παθαίνεις στις αισθήσεις. Για αυτό και θέλαμε να εστιάσουμε στην αφαίρεση.

Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται η παράσταση;

Είναι μια παιδική παράστασή που ωστόσο απευθύνεται σε όλους. Ένας μεγαλύτερος μπορεί να δει αυτό το έργο, το οποίο έχει δύο ζευγάρια με τα έπιπλά τους να τα έχουν αγκαλιά και να προσπαθούν να φτιάξουν με αυτά ένα σπίτι, που μετά μπορεί να γίνει στρατόπεδο, ή ένα κοινό σπίτι. Μπορεί να μιλήσει σε όλες τις ηλικίες. Και αυτό είναι και ένα ακόμα στοίχημα.

Πώς ήταν η συνεργασία σας με την ομάδα του Κοπέρνικου αλλά και με το Εθνικό Θέατρο που συναντιέστε για πρώτη φορά;

Με τον Κοπέρνικο συνεργαζόμασταν πάντα. Σε πολλές παραστάσεις του Κοπέρνικου η ομάδα Art Vouveau έχει συμμετάσχει. Υπήρχε κατά κάποιο τρόπο μια συγγένεια. Και δεν θα γινόταν διαφορετικά αφού όλο αυτό το εγχείρημα ήταν άγνωστο. Δεν υπήρχαν κατευθύνσεις και έπρεπε εμείς να τις δημιουργήσουμε από την αρχή. Ήταν μια πολύ σύνθετη δουλειά και όλοι οι συντελεστές, η Μικαέλα, η Ελένη με τα σκηνικά (Μικαέλα Λιακατά, Ελένη Παπαναστασίου),  η Δέσποινα με τα κουστούμια (Δέσποινα Μακαρούνη) αλλά και η Κατερίνα με την κίνηση (Κατερίνα Γεβετζή) είχαν τεράστια συνεισφορά σε όλα τα επίπεδα. Αυτή η συνεργασία προχώρησε και τις δύο ομάδες. Και βρήκαμε και έδαφος κατάλληλο σε επίπεδο παραγωγής με τη Σοφία Βγενοπούλου πάντα στο πλευρό μας. Χαίρομαι πολύ που αυτή η πειραματική δουλειά θα παρουσιαστεί στο Εθνικό Θέατρο.

Info παράστασης

Δίπλα Δίπλα | 7 Δεκεμβρίου 2019 – 8 Μαρτίου 2020| Μικρό Εθνικό