Χτες το βράδυ, μετά από ένα τριήμερο εθνικής ξεκούρασης, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό η παράσταση Dralion του καναδικού Θεάτρου του Ήλιου, ένα χρόνο και κάτι μετά την περσινή επιτυχία της Alegria. Λίγες ώρες νωρίτερα, στο ζεστό και ηλιόλουστο φθινοπωρινό μεσημέρι της Τρίτης, το Cirque du Soleil άνοιξε τις πόρτες του κλειστού γηπέδου μπάσκετ του ΟΑΚΑ για τους δημοσιογράφους οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τις τελικές πρόβες των καλλιτεχνών και να εισβάλουν για λίγο στα άδυτα των παρασκηνίων του διάσημου τσίρκου. Το ελculture.gr φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει.

Μετά από μια μικρή περιπλάνηση στο σύμπλεγμα του ΟΑΚΑ σε αναζήτηση του γηπέδου του μπάσκετ και ως εκ τούτου με μια μικρή καθυστέρηση, βρεθήκαμε στο χώρο της παράστασης, όπου πραγματοποιούνταν οι πρόβες, περνώντας πρώτα από πολλές πινακίδες γραμμένες στα γαλλικά, τα κινέζικα και τα αγγλικά. Αυτό μας φάνηκε απολύτως λογικό όταν λίγο αργότερα πληροφορηθήκαμε από την ξεναγό μας ότι οι συντελεστές του Dralion προέρχονται από 15 διαφορετικές χώρες, τις σημαίες των οποίων είδαμε κρεμασμένες ακριβώς πίσω από τη σκηνή. Στο χώρο της παράστασης, η πρώτη αίσθηση ήταν ότι όλοι, τεχνικοί και εργαζόμενοι στην παραγωγή, δούλευαν πυρετωδώς αλλά ταυτόχρονα με θαυμαστή μεθοδικότητα ενόψει της επικείμενης πρεμιέρας. Όλοι συνεργάζονταν άψογα μεταξύ τους, ενώ δεν έλειπε η παιχνιδιάρικη διάθεση, το χιούμορ και τα πειράγματα, φυσικά σε όλες τις γλώσσες. Άλλοι έστηναν τις τελευταίες λεπτομέρειες και άλλοι κολλούσαν αυτοκόλλητα με τους αριθμούς των θέσεων, ενώ πάνω στη σκηνή οι καλλιτέχνες έκαναν ζέσταμα και πρόβα το νούμερό τους.

Το όνομα της παράστασης Dralion προέρχεται από τις λέξεις dragon (δράκος) που συμβολίζει την Ανατολή και lion (λιοντάρι) τη Δύση. Κι αυτό γιατί το θέαμα συνδυάζει 3000 χρόνια κινεζικής παράδοσης με δυτικά στοιχεία σύγχρονου τσίρκου. Εμείς πήραμε μια γεύση από την 15χρονη πλέον παραγωγή του Τσίρκου του Ήλιου, αφού είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσαμε το χορευτή με το διπλό στεφάνι σε μια επίδειξη ισορροπίας και ρώμης, την εκρηκτική και ευδιάθετη χορεύτρια του ιπτάμενου cerceau (κρίκου), η οποία κατόρθωσε να μας μεταφέρει για λίγο στην Ανατολή τόσο με τις φιγούρες της όσο και με τη μουσική που τη συνόδευε. Στη συνέχεια, ανέβηκαν στη σκηνή οι χορευτές του εναέριου pas de deux που ερμηνεύουν την Azala, θεότητα του αέρα, και τον αρσενικό ομόλογό της, οι οποίοι ισορροπούσαν επιδέξια πάνω σε γαλάζιες κορδέλες. Παράλληλα με όλα αυτά, στο πίσω μέρος της σκηνής, οι ακροβάτες του τραμπολίνο έκαναν ζέσταμα. Δεν μπορούσαμε να είμαστε ποτέ βέβαιοι αν πετούσαν ή αν περπατούσαν πάνω στο σκηνικό. Ακόμα και οι προσγειώσεις τους δε συνοδεύονταν από κανένα ήχο που να μαρτυρεί ότι υπόκεινται στους νόμους της βαρύτητας. Και όλα αυτά, τα έκαναν να φαίνονται τόσο απλά και εύκολα που σχεδόν ξεχνούσαμε ότι τέτοια επιτεύγματα απαιτούν χιλιάδες ώρες πρόβας και προπόνησης. Ακόμα κι έτσι λοιπόν, χωρίς μακιγιάζ, κοστούμια και φωτισμούς που θα δημιουργούσαν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για το θέαμα, οι καλλιτέχνες του Cirque du Soleil μας συνεπήραν με τις ικανότητες και τις φιγούρες τους. Ο επαγγελματισμός τους όμως δε σταματά εκεί, αφού κάθε παράσταση του Τσίρκου του Ήλιου βιντεοσκοπείται, όπως μας πληροφόρησε η ξεναγός μας, και οι καλλιτέχνες μελετούν την απόδοσή τους για να βελτιωθούν στα επόμενα σόου.

Στη συνέχεια, ξεναγηθήκαμε στα παρασκήνια. Αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων, εκτός από τα πλυντήρια που μεταφέρονται μαζί με το Τσίρκο στην περιοδεία ή τα 2.000 γεύματα που ετοιμάζονται καθημερινά από την παραγωγή για τους συντελεστές, ήταν σίγουρα τα κοστούμια. 3.000 κοστούμια που πλένονται μετά από κάθε παράσταση (γι’ αυτό και τα πλυντήρια!) και 300 χειροποίητα παπούτσια, φτιαγμένα για τον κάθε καλλιτέχνη ξεχωριστά που φροντίζονται ανελλιπώς από τη Julie, τη γλυκύτατη βοηθό γκαρνταρόμπας, με ιδιαίτερη επιμέλεια. Όλα αυτά, από τα σκηνικά, τα props μέχρι και τα πινέλα για το μακιγιάζ μεταφέρονται από πόλη σε πόλη με 74 φορτηγά. Γι’ αυτά μας μίλησε η υπεύθυνη της γκαρνταρόμπας, η οποία μας πληροφόρησε σχετικά με την καθόλου τυχαία επιλογή των χρωμάτων, τα υφάσματα και το βάρος των κοστουμιών επενδυμένων με σύρμα και άνοιξε για χάρη μας πολλά συρτάρια, ενώ δίπλα μια άλλη βοηθός της χτένιζε την ξανθιά περούκα της τραγουδίστριας του Dralion. Μας τόνισε επίσης ότι τόσο τα κοστούμια όσο και τα παπούτσια είναι μεν φτιαγμένα για να τραβούν το βλέμμα πάνω στη σκηνή, αλλά ιδιαίτερα σημαντική είναι και η ασφάλεια των ακροβατών και των χορευτών, γι’ αυτό υπάρχει ιδιαίτερη μέριμνα κατά το σχεδιασμό και την κατασκευή τους. Βέβαια τα κοστούμια που είχαμε εμείς την ευκαιρία να δούμε ήταν τα backups γιατί όσα θα φοριούνταν στη χτεσινή παράσταση, βρίσκονταν ήδη στα καμαρίνια.

Κάπου εκεί τελείωσε η περιπλάνηση στα παρασκήνια και επιστρέψαμε στο χώρο της παράστασης για να πάρουμε σιγά σιγά το δρόμο της επιστροφής. Εκεί το Dralion μας αποχαιρέτισε με μια δόση από juggling με μπάλες. Τα φώτα της αίθουσας είχαν σβήσει και φωτιζόταν μόνο η σκηνή, κλείνοντάς μας το μάτι και δίνοντάς μας ραντεβού για τις 10 παραστάσεις του Dralion, από τις 29 Οκτωβρίου μέχρι και τις 10 Νοεμβρίου.