Ο μυστικός κανόνας του μάρκετινγκ: δεν είναι το προϊόν αυτό που πουλάς στην ουσία, αλλά μια ιδέα, η λύση σε κάποιο πρόβλημα – που συχνά βέβαια είναι το λάθος πρόβλημα ή ένα πρόβλημα που πρέπει πρώτα να εφεύρεις πριν κληθείς να το λύσεις.

Οι άνθρωποι σ’αυτή τη χώρα μεγαλώνουν με μια στρεβλή προσωπική και εθνική αυτοεικόνα που βασίζεται στο μάρκετινγκ μιας απροσδιόριστης υπεραξίας: «για την Ελλάδα, ο Πολιτισμός είναι ταυτόχρονα η Ψυχή μας και η Ζωή μας αλλά και το μυστικό «όπλο» που μας ορίζει, που μας διαιωνίζει πέρα από πρόσκαιρες δοκιμασίες και μας ακτινοβολεί πέρα από τα σύνορα μας».

Το μυστικό «όπλο» που μας ορίζει λοιπόν, αν και διαχρονικά απροσδιόριστο εννοιολογικά, καθορίζεται εκ νέου θεσμικά, στέλνοντας τους ως τώρα «ευνοημένους», σούπερσταρ των ημερών, αρχαιολόγους στους δρόμους και τους «ριγμένους» λειτουργούς των πιο σύγχρονων φορέων, προσδοκώντες, πάνω από τα τηλέφωνα.

Κι ενώ πορευόμαστε –θρυλείται- με «σταδιακά και σταθερά βήματα προς την ανάπτυξη», δηλαδή προς τον πολιτισμό – γιατί εδώ «δεν υπάρχει ανάπτυξη χωρίς πολιτισμό και πολιτισμός χωρίς ανάπτυξη» –, η διαπραγμάτευση του μέλλοντός μας κάπου μεταξύ Βερολίνου και Αμφίπολης μάλλον δείχνει ότι ο πολιτισμός δεν είναι ούτε «ψυχή» ούτε «ζωή», αλλά η μαρκετινίστικα δοσμένη σωστή λύση στο λάθος πρόβλημα.

Τουλάχιστον ας καθησυχαστούμε: το μάρκετινγκ του πολιτισμού βρίσκεται σε καλά χέρια, και, κυρίως, δε μας κοστίζει δεκαράκι τσακιστό.

**

Φωτογραφία άρθρου: Η Rebecca Louise Law δημιούργησε έναν ουρανό 11.000 λουλουδιών, ο οποίος θα στολίζει το φουαγιέ της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών μέχρι τον Ιούνιο του 2015

**

Για να λαμβάνετε κι εσείς το editorial μαζί με τις προτάσεις της εβδομάδας, δεν έχετε παρά να εγγραφείτε στο ελcmag