Για να γεννηθεί ένα αστέρι υπάρχει ένα πράγμα που πρέπει να συμβεί: ένα αέριο νεφέλωμα πρέπει να καταρρεύσει.

Η πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου φτάνει στο τέλος της και η πόλη εξακολουθεί να αντιστέκεται στο φάντασμα του χειμώνα, προετοιμάζοντας αποδράσεις σε τεχνητά αστικά νησιά και καβαφικούς προορισμούς, σε πείσμα της γενικής “κακοκαιρίας”. Όσοι καταφέρνουν να αντιληφθούν τη φυσικότητα της χειμερινής μετάβασης, αποδέχονται τη γοητευτική ομορφιά της ως έχει και εκμεταλλεύονται το κλίμα για να βρουν καταφύγιο σε σκοτεινές αίθουσες ή φωτεινές στοές. Κι αν σταθούν τυχεροί, ποιος ξέρει, ίσως η φύση τους ανταμείψει με μέρες ηλιοφάνειας ιδανικές για ξεμυτίσματα και διασκεδαστικές αστικές περιηγήσεις.

Σαν νυχτώνει όμως, βυθίζεται η Γη σ’ ένα ψεύτικο σκοτάδι και τα δευτερόλεπτα μεταμορφώνονται σε λεπτά και ώρες. Είναι αλήθεια τελικά: ο χρόνος κυλά με το δικό του ιδιαίτερο βήμα στη μέση της νύχτας. Και οι μεν και οι δε, θα ονειροπολήσουν μια κοινή πραγματικότητα· μια πραγματικότητα από αυτές που παραδίδουν μαθήματα θάρρους· από αυτές που προστάζουν ευγενικά τους θνητούς να αφεθούν ελεύθεροι σ’ ένα σύμπαν πολύ μεγαλύτερο από αυτό που συνήθιζαν να παίρνουν ως δεδομένο. Και όταν επιτέλους καταφέρουν να κοιτάξουν τον κόσμο με όλες τους τις αισθήσεις και αποκρυσταλλώσουν τα μέχρι πρότινος αφηρημένα αισθήματά τους, τότε θα επιδοθούν -πιο πλήρεις από ποτέ- στη δική τους ιλιγγιώδη μουσική μυσταγωγία, στο πάρτυ της ζωής.

Γι’ αυτό λοιπόν… Κατάρρευσε, θρυμματίσου, αυτή δεν είναι η καταστροφή σου.


Φωτογραφία άρθρου: Αφιέρωμα στο σινεμά του Λέος Καράξ πραγματοποιεί το 8ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Aθήνας που ξεκινά στις 12 Νοεμβρίου στην Ταινιοθήκη

**

Για να λαμβάνετε κι εσείς το editorial μαζί με τις προτάσεις της εβδομάδας, δεν έχετε παρά να εγγραφείτε στο ελcmag