Ο Κωνσταντίνος Ξενάκης, ο κοσμοπολίτης εικαστικός της ελληνικής διασποράς με τη δική του ξεχωριστή «αλφάβητο» που δημιούργησε το δικό του αινιγματικό εικαστικό σύμπαν, πέθανε σε ηλικία 89 ετών.

Εμφανίστηκε στο εικαστικό προσκήνιο στο Παρίσι, στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Πρωτοστάτησε σε πολλά καλλιτεχνικά κινήματα και δημιούργησε μια προσωπική γραφή που τον έκανε να ξεχωρίζει στην ευρωπαϊκή και όχι μόνο εικαστική σκηνή. Ξεκίνησε με τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό για να περάσει σε έργα informel (άμορφης τέχνης), για να περάσει μετά σε κινητικά έργα, θεάματα, περιβάλλοντα, δράσεις και σημειολογικά έργα, που είχαν ως επίκεντρο τον άνθρωπο και τη συμμετοχή του ως θεατή στην αναμόρφωση και τον επαναπροσδιορισμό του έργου τέχνης.

Παρ’ όλα αυτά τον απασχολούσε η ζωγραφική, που σε συνδυασμό με την αποκτηθείσα εμπειρία του, τον οδήγησε σ’ ένα προσωπικό οπτικό αλφάβητο, το οποίο εμπεριέχει σύμβολα και στοιχεία από την ελληνική, την αιγυπτιακή και την παγκόσμια πολιτισμική παράδοση.

Ο Κωνσταντίνος Ξενάκης, Έλληνας της διασποράς, γεννημένος στο Κάιρο της Αιγύπτου (1931), στην ηλικία των 21 ετών ανεχώρησε για το Παρίσι όπου σπούδασε διακόσμηση εσωτερικών χώρων και αρχιτεκτονική έως το 1961 στην Ανωτάτη Σχολή Σύγχρονης Τέχνης (École Supérieure des Arts Modernes ) και στην Ακαδημία του Μεγάλου Σωμιέρ (Académie de la Grande Chaumière). Κατά τη δεκαετία του 1970 υπήρξε καθηγητής των καλών τεχνών στο Παρίσι και το Βερολίνο ενώ μετέπειτα πραγματοποίησε πολλές εκθέσεις διεθνώς.

Από το 1980 και έπειτα άρχισε να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερα σημεία και σύμβολα επί των έργων του, παρμένα από τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά, ελληνικό και φοινικικό αλφάβητο, αλλά και ιαπωνικούς χαρακτήρες, υποβαλλόμενα από χρωματικές ποικιλίες. Το 1986 έγινε μέλος του Τάγματος των Ταγμάτων και των Τεχνών (Ordre des Arts et des Lettres) στη Γαλλία και το 1996 του απονεμήθηκε το βραβείο Ντελμά (Prix Delmas) από το Institut de Γαλλία.

Είχε ασκήσει κριτική στο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης και των επιπτώσεων της και είχε εκφράσει προβληματισμούς για την υπερπληθώρα των διαθέσιμων πληροφοριών στον σύγχρονο κόσμο ενώ μέσω του έργου του επιδίωκε την παρουσίαση μιας οικουμενικής εκφραστικής δημιουργίας αναζητώντας την καλλιτεχνική υπέρβαση.

Στη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του στην τέχνη, ο Κωνσταντίνος Ξενάκης, κατόρθωσε να ισορροπεί την τέχνη με τη γνώση, την αίσθηση με τη διανόηση, την εγκεφαλικότητα με την ποίηση, το δομημένο στοιχείο με το εφήμερο, τα σήματα με τα σύμβολα, την αδράνεια με τη δράση, τη μελαγχολία ενός ονείρου που χάθηκε με την ανάγκη μιας νέας αρχής, την επικοινωνία του παρελθόντος με το παρόν και το σύγχρονο αδιέξοδο. Στα έργα του υπάρχει μια ισότιμη μίξη πολλών στοιχείων. Κατορθώνει το πάντρεμα του δυτικού ορθολογικού πολιτισμού, με εικόνες και σύμβολα τού αινιγματικού και μυστηριώδους αρχαϊκού κόσμου.