Το 1488 γεννιέται ο Φερδινάνδος Κολόμβος ή αλλιώς Ερνάντο Κολόν, γιος του εξερευνητή Χριστόφορου Κολόμβου και της ερωμένης του Μπεατρίζ Ενρίκες ντε Αράνα. Αν και ήταν παιδί εκτός γάμου, ο Κολόμβος τον αναγνώρισε αλλά το αξιοσημείωτο στην περίπτωσή του ήταν πως και αυτός με τη σειρά του άφησε πίσω του ένα μεγάλο έργο.

Ενώ ο Κολόμβος εξερευνούσε τους ωκεανούς προσπαθώντας να βρει τον Νέο Κόσμο, ο γιος του προσπαθούσε να διαβάσει όλα τα βιβλία που υπήρχαν στον κόσμο. Στην πραγματικότητα στόχευε στη δημιουργία μιας καθολικής βιβλιοθήκης που να περιέχει όλα τα βιβλία, σε όλες τις γλώσσες και σε όλα τα θέματα, που μπορούν να βρεθούν τόσο εντός της χριστιανικής επικράτειας όσο και εκτός αυτής.

Ο Ερνάντο Κολόν προσέλαβε δεκάδες μελετητές από τους οποίους ζήτησε να καταγράψουν τα βιβλία που του ανήκαν γράφοντας μια μικρή περίληψη σε ένα χειρόγραφο 16 τόμων. Μάλιστα ο Κολόν είχε την επιθυμία να το διορθώσει προσωπικά και να επεξεργαστεί κάθε μία από αυτές τις περιλήψεις πριν τις υποβάλει στο χειρόγραφο.

Το χειρόγραφο ονομάστηκε Libro de los Epítomes και σήμερα το συγκρίνουν με τη μηχανή αναζήτησης της Google. Εκεί βρίσκεται ταξινομημένη σχολαστικά η γνώση που υπήρχε εκείνη την εποχή. Για αιώνες το βιβλίο είχε θεωρηθεί χαμένο μέχρι που αναγνωρίστηκε πρόσφατα ως μέρος της συλλογής Arnamagnæan στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

Οι περιλήψεις συμπληρώνονται με περισσότερες από 2.000 σελίδες και πολλές από αυτές αναφέρονται σε βιβλία που έχουν χαθεί εξ ολοκλήρου από την ιστορία. Ο Κολόν είχε εφεύρει μια σειρά διασταυρώσεων των πληροφοριών των βιβλίων που μέχρι σήμερα θεωρείται αξιοθαύμαστη. Μέχρι τον θάνατό του το 1539 συμπλήρωνε ακούραστα τη συλλογή των βιβλίων του. Εκτιμάται ότι η βιβλιοθήκη περιελάμβανε περίπου 15.000 τόμους. Δυστυχώς, μόνο το ένα τέταρτο από αυτά είναι γνωστό ότι έχουν επιβιώσει.

Μετά τον θάνατό του, η συλλογή του Κολόν μεταφέρθηκε στον καθεδρικό ναό της Σεβίλης, όπου η αμέλεια οδήγησε στην απώλεια μέρους της βιβλιοθήκης.

Το βιβλίο των Επιτομών είναι σαν ένα παράθυρο σε έναν χαμένο κόσμο των βιβλίων του 16ου αιώνα. Σήμερα όλοι όσοι ασχολούνται με τον κόσμο των βιβλίων θεωρούν ότι το όνειρο του γιου του Κολόμβου για μια καθολική βιβλιοθήκη που θα λειτουργούσε σαν «εγκέφαλος» της ισχυρής ισπανικής αυτοκρατορίας έφτασε πολύ μακριά. Ο ίδιος ο Κολόν εκτός από το ότι ταξίδεψε με τον πατέρα του ήταν αυτός που συνέταξε μια από τις πρώτες βιογραφίες του Ισπανού θαλασσοπόρου. Ταξίδευε και σε όλη την Ευρώπη και συνέλεγε βιβλία και κάθε είδους έντυπο υλικό που έβρισκε, από το 1509 μέχρι το 1539, για 30 συναπτά έτη.

Η βιβλιοθήκη του ονομάστηκε Hernandina και ήταν τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερη των άλλων συλλογών σε ιδιωτικές βιβλιοθήκες της εποχής. Ο Κολόν είχε επίσης μερικές ενδιαφέρουσες αναγνωστικές συνήθειες. Σε κάθε βιβλίο, σημείωσε πού και με ποιο κόστος αγοράστηκε το αντίγραφο – σε ποιο νόμισμα και ποια ήταν η συναλλαγματική ισοτιμία εκείνης της ημέρας. Η Biblioteca Hernandina σήμερα αποκαλείται Biblioteca Colombina. Η συλλογή έχει συρρικνωθεί σε μόλις 4.000 τίτλους και φυλάσσεται από το 1552 στον Καθεδρικό Ναό της Σεβίλης.