Ο Πολ Σάιμον στο τραγούδι του αναφέρει “50 ways to leave your lover” αλλά όσες απόπειρες και αν κάνουν οι λάτρεις της «εθιμοτυπίας» δεν θα αγαπήσουν καμία από αυτές. Ο όρος ghosting είναι κυρίως αυτός που εκφράζει την ξαφνική και σιωπηλή αποχώρηση και συνήθως συνδέεται με την εξαφάνιση από μια σχέση, μια κοινωνική συγκέντρωση. Υπάρχουν διάφορες γνωστές slang εκφράσεις σε πολλές γλώσσες με πιο γνωστές την ιρλανδική “Irish goodbye” που φημολογείται ότι προήλθε από τα χρόνια του μεγάλου και τραγικού λιμού της πατάτας (1845-1852), όταν πολλοί Ιρλανδοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν για πάντα τις οικογένειες τους, την Ολλανδική “Dutch Leave” και φυσικά τη γαλλική έκφραση “French Goodbye” που βασίζονται κυρίως σε εθνικά στερεοτυπικά πρότυπα.

Σε αυτή την κεντρική ιδέα της ξαφνικής και σιωπηλής εγκατάλειψης χωρίς πρότερη ειδοποίηση βασίζεται η εντυπωσιακή εικαστική εγκατάσταση του Λιθουανού εικαστικού  Tadaο Cern από αποξηραμένη τύφα κρεμασμένη και φωτισμένη με ζεστά γήινα χρώματα. Επηρεασμένος από το παρελθόν του και την ενασχόλησή του με την αρχιτεκτονική και τη σχεδίαση μεγάλων κτιρίων ο Cern έχει αντίληψη της σύνθεσης, της κλίμακας και του φωτισμού. Για αυτό άλλωστε και παρέδωσε ένα τόσο άρτιο έργο. Ένα έργο αναζήτησης ενός νέου οπτικού κώδικα στη ζωή.

Ανάλογα με το σημείο που βρίσκεται κανείς μπορεί να έχει διαφορετική εικόνα του έργου. Περπατώντας κατά μήκος της αίθουσας που  το έργο έχει τοποθετηθεί, με στραμμένο το κεφάλι προς τα πάνω, δίνει την εντύπωση ενός απέραντου χρυσού τοπίου που απλώνεται από πάνω του ενώ αν κάποιος ξαπλώσει κοιτώντας προς τη συγκεντρωμένη τύφα, μοιάζει με σύννεφα που παρασύρονται απαλά προς τον μπλε ουρανό.

Αν κάποιος συγκεντρώσει την προσοχή του σε ένα μόνο κομμάτι τύφας, τότε αμέσως γίνεται αντιληπτή η παροδική χροιά της ύπαρξής του, η ευαισθησία, η λεπτότητα και η εύθραυστη φύση του. Όλα μαζί όμως, ενωμένα σε ένα ομοιογενές σύνολο μοιάζουν διαφορετικά.

Ο Tadao Cern γεννήθηκε στη Λιθουανία το 1983 και ζει στο Βίλνιους. Έχει ασχοληθεί με την αρχιτεκτονική και τη φωτογραφία αλλά τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μια μετάβαση στις εικαστικές τέχνες. Η αρχιτεκτονική δεν έμοιαζε ποτέ να είναι το ιδανικό μονοπάτι για τον Cern όπως έχει δηλώσει στο παρελθόν καθώς χρειαζόταν περισσότερη δημιουργική ελευθερία που δεν θα περιοριζόταν από κανονισμούς ή πελάτες. Εμπνέεται από καθημερινά θέματα και αντικείμενα συνθέτοντας έργα που αν και φαινομενικά απλά, εξερευνούν την ακόρεστη γοητεία του με τα συνηθισμένα.