Κείμενο: Κατερίνα Καραθεοδωρή

Ποτέ μέχρι πριν από λίγο καιρό δε θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να μοιράζεται μια εμπειρία με σαλάτες, γιατί απλώς δεν υπήρχε. Σε ανθρώπους σαν και μένα που έχουν ακατάσταστο ωράριο, το να ετοιμάσω μια σαλάτα φαινόταν απλώς… βουνό. Όχι δε θα καθόμουν ποτέ να ψιλοκόβω καρότα και λάχανα στις 7 το πρωί, αφήστε που στο ψυγείο μου δεν υπήρχε ποτέ ποικιλία λαχανικών και αν υπήρχε από μια αγορά-απόφαση «από αύριο θα τρώω καλύτερα, θα τρώω σαλάτες», σάπιζαν πριν καν τις βάλω στο στόμα μου. Έφτασα σε σημείο να ονειρεύομαι μια σαλάτα αντί για οτιδήποτε άλλο σε  εστιατόρια, όταν έτρωγα έξω, ήταν το μόνο που ήμουν ανίκανη να κάνω σπίτι μου, όταν γύριζα εξοντωμένη.

Η συνάντησή μου με τον Φρεσκούλη είναι λίγο αστεία και λίγο μοιραία. Σχεδόν κάθε πρωί στις 6.30 πηγαίνοντας προς το γραφείο μου ανεβαίνοντας την Κηφισίας, συναντούσα τα φορτηγάκια του. Και δεν ήταν και λίγες οι φορές που έλεγα μόνο ο Φρεσκούλης κι εγώ διασχίζουμε αυτή την πόλη.

Η πρώτη συνάντηση στα ράφια του σούπερ μάρκετ, στο ψυγείο ήταν σαν συνάντηση με ένα παλιό φίλο, ο οποίος αποκτούσε όλο και περισσότερο ενδιαφέρον, σε μια ποικιλία που ούτε είχα φανταστεί να δω. Η πρώτη εικόνα είναι εντυπωσιακή αλλά ήταν καιρός να προσαρμόσω αυτή την ποικιλία στη ζωή μου, στις ανάγκες μου. Ξέρετε, για ανθρώπους που έχουν ταλαιπωρήσει όπως εγώ το σύστημα του οργανισμού τους με τροφές πρόχειρες, υπάρχει όμως μια αλήθεια: δεν είναι ένα κουλούρι κακό και μια σαλάτα καλή, απλώς η σαλάτα δείχνει στον οργανισμό ότι τον προσέχεις, δεν τον θυμώνει, τον βοηθάει να δουλεύει.

Έφυγα από το σούπερ μάρκετ με πέντε ποικιλίες σαλάτας. Έτοιμες, πλυμένες, όταν άνοιξα το πρώτο σακουλάκι ενθουσιάστηκα περισσότερο, μια στιγμή απίθανης ευχαρίστησης, όταν έπιασα τα τρυφερά φυλλαράκια. Για τις σαλάτες του Φρεσκούλη θα πω και κάτι άλλο που συνήθως δε λέμε, ότι μπορείς να φας καλά και υγιεινά και να πληρώσεις το ένα τρίτο από όσο θα πλήρωνες για μια καλή έτοιμη σαλάτα, όποιος περνά σχεδόν όλη την ημέρα έξω από το σπίτι του δεν μπορεί παρά να σκεφτεί και αυτό, δεν είναι πια ταμπού, να το συζητάμε.

Επιστροφή στο πρόγραμμά μου. Μια σαλάτα από τον Φρεσκούλη έγινε το κυρίως γεύμα μου το μεσημέρι. Εκτός από την ίδια την ποικιλία της εταιρείας, Καπριτσιόζα, ιταλική, τέρψη, λάχανο-καρότο, πολίτικη, αρχοντική. 

Δε χρειάζομαι τίποτα παρά να παίρνω μαζί μου το σακουλάκι μου με τη σαλάτα. Και να βάζω τη φαντασία μου να δουλεύει. Να έχω μια βάση και να δημιουργώ μια ποικιλία. Είναι λάθος ότι το πράσινο είναι βαρετό. Το πράσινο είναι ένα χρώμα μοναδικό και καθώς υπάρχει στη φύση είναι στην ουσία μια παλέτα. Υπάρχει το βαθύ πράσινο του δυόσμου, του σπανακιού  και της βαλεριάνας, το έντονο πράσινο της λόλας, το μαλακό πράσινο του μαρουλιού και το αχνό του λάχανου. Έτσι άρχισα να θέλω η σαλάτα μου να έχει χρώμα, συνδυασμό με άρωμα και γεύση. Το λάχανο είναι ιδανικό με το καρότο, ακόμα και με λίγο αλάτι και λάδι, ή μια κουταλιά γιαούρτι με λίγη κόκκινη πάπρικα για χρώμα για παράδειγμα. Το ζήτημα είναι να χαίρεται το μάτι σου. Και είπα πρώτη φορά στον εαυτό μου: να μια ωραία σαλάτα, όταν στα μαρούλια μου που ήταν τρυφερά και απαλά έβαλα λίγα κομμάτια δαμάσκηνο και βερίκοκο αποξηραμένο, λίγα κάσιους και είχα χρώμα, αλμυρό, ξινό, γλυκό σε μια μπουκιά.

Με τη σαλάτα του Φρεσκούλη, όποια και αν διάλεξα, αφού γλίτωσα το κόψιμο και το πλύσιμο, είχα περισσότερο χρόνο να δω το ψυγείο μου, ένα αγγουράκι τουρσί, μια πιπεριά φλωρίνης, λίγη κάππαρη, πράγματα που δεν έψαχνα ποτέ, ένα κομμάτι τυρί σε ξύσμα, ξαφνικά βαζάκια και τυριά για άλλη χρήση, άρχισαν να συνδυάζονται. Ξέρω ότι όσοι διαβάζετε αυτό το κομμάτι λέτε από μέσα σας ότι μια σαλάτα δεν χορταίνει. Χορταίνει αν βάλετε την πρωτεΐνη που θέλετε, ακόμα και ένα κομμάτι ψητό κοτόπουλο που περίσσεψε, ένα κομμάτι σολομό ή σκέτα, φέτες από ζαμπόν. Ή το αγαπημένο σας τυρί. Αν μετράτε θερμίδες, έχοντας τη σαλάτα στο πιάτο σας μετρήστε λιγότερο. Ή φάτε μια ολόκληρη σαλάτα σαν σνακ, την ώρα του σνακ.

Δοκιμάστε το για μια εβδομάδα και θα αλλάξει ο τρόπος που σκέφτεστε τη σαλάτα. Βάλτε ένα στοίχημα με τη φαντασία σας να μεταμορφώσετε τα πιο φρέσκα φύλλα και λαχανικά σε μια πανδαισία στο πιάτο σας. Χρησιμοποιείστε τις αισθήσεις σας αγγίξτε τα, δοκιμάστε τα, μυρίστε τα για να τα γευθείτε ακόμα καλύτερα. Σίγουρα από την πρώτη κιόλας μέρα έχετε σκεφτεί τις καλύτερες συνταγές που σας αρέσουν, για να έχετε τον Φρεσκούλη στο πιάτο σας.