Στον κάτοχό του στοίχισε μόνο λίγα δολάρια και μάλλον η αγορά που έκανε σε ένα παλαιοπωλείο στο Κουίνς της Νέας Υόρκης θα του αποφέρει πιθανώς περισσότερα από 100.000 δολάρια, αφού πρόκειται για ένα έργο του Έγκον Σίλε, ενός από τους σπουδαιότερους ζωγράφους του 20ού αιώνα.

Τα έργα του Σίλε χαρακτηρίζονται κυρίως από ένταση που δεν λείπει και από αυτό το σκίτσο που αγοράστηκε για ψίχουλα από το κατάστημα της φιλανθρωπικής οργάνωσης Habitat for Humanity και επιβεβαιώθηκε από την Galerie St. Etienne και τη διευθύντριά της Jane Kallir ότι πρόκειται για δικό του αυθεντικό έργο.

Το έργο είναι το σκίτσο με μολύβι ενός ξαπλωμένου γυμνού κοριτσιού. Ο Σίλε το έκανε το 1918, τη χρονιά που πέθανε από ισπανική γρίπη. Υπάρχουν 20 σχέδια αυτού του κοριτσιού και της μητέρας της, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται  στην κατοχή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης και του Μουσείου του Λεοπόλδου στην Αυστρία.

Το συγκεκριμένο έργο ήταν σε κορνίζα του 1960 και μάλιστα προκειμένου να κορνιζαριστεί -κάτι που δείχνει πως ο κάτοχος δεν είχε ιδέα για το θησαυρό που κατείχε- η ημερομηνία και η υπογραφή του Σίλε κόπηκαν από το χαρτί. Πιθανολογείται ότι είναι ένα από τα πολλά έργα του Σίλε που έφτασαν στην Αμερική μέσα σε βαλίτσες των Εβραίων και των ευρωπαίων που έσπευδαν να εγκαταλείψουν την Ευρώπη για να γλιτώσουν από τη ναζιστική θηριωδία. Όσα έργα του Έγκον Σίλε, -που θεωρήθηκαν έργα της εκφυλισμένης τέχνης- κλάπηκαν από τους Ναζί, επιστράφηκαν στους κατόχους τους μετά τον πόλεμο.

Εθνικός θησαυρός για τους Αυστριακούς, ο Έγκον Σίλε ήταν ένα ανήσυχο, πολυδιάστατο πνεύμα, που έζησε στη Βιέννη σε μια εποχή που αποτελούσε σπουδαίο κέντρο των ευρωπαϊκών γραμμάτων και τεχνών. Βασικός εκπρόσωπος του κινήματος της «Νέας Τέχνης», ο Σίλε πωλούσε πολλά έργα τέχνης και έκανε σημαντικές εκθέσεις όσο ζούσε.

Πέθανε λίγες μόλις μέρες πριν το τέλος του Α´ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά λίγους μήνες πριν πεθάνει σημείωσε και τη μεγαλύτερη καλλιτεχνική του επιτυχία στο πλαίσιο του κινήματος του Ζετσεσιονισμού (Sezession ή Απόσχιση) στη Βιέννη. Αν και πέθανε μόλις σε ηλικία 28 ετών κατάφερε από πολύ νωρίς να δείξει το προσωπικό του στίγμα στους απαιτητικούς καλλιτεχνικούς κύκλους της Βιέννης. Οι αλλόκοτες αυτοπροσωπογραφίες του, τα χαρακτηριστικά πρόσωπα με τα τσακισμένα άκρα αλλά και ο ιδιότυπος ερωτισμός που αποπνέουν πολλοί πίνακές του τον χαρακτήρισαν εξαρχής. Σήμερα τα έργα του βρίσκονται στις λίστες με τα πλέον περιζήτητα από μουσεία και συλλέκτες.