Μας συστήθηκε εν μία νυκτί εν μέσω πανδημίας, με μία «βουτιά» μουσική μα κυρίως συναισθηματική, σε διεθνή γλωσσικά νερά με το ”January 8th”. Σχεδόν ένα χρόνο μετά, ο Good Job Nicky, αλλά βασικά ο Νικόλας, με τον συνοδοιπόρο του καλλιτεχνικά, τον Ερμή, αυτοδίδακτοι και οι δύο, πορεύονται μακριά από ταμπέλες και χωρίς να φυλακίζονται σε genre. «Νιώθω ότι θα ήταν αμαρτία να μην εμπνέομαι από κάθε είδους ιστορία, κάθε είδους στιγμή που υπάρχει», τονίζει ο Νικόλας, ενώ εύχεται να διευρύνει τη συναισθηματική παλέτα του κάθε ανθρώπου που του δίνει την ευκαιρία να τον ακούσει. Σε μία συζήτηση για ερεθίσματα, συναισθήματα, αποστολές και στόχους, λίγο πριν εμφανιστεί live στο Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ στις 27 Αυγούστου, στο πλαίσιο του SNF Nostos του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), συνειδητοποιεί ότι «κατοικεί» πλέον στο μέρος που ονειρευόταν πολύ καιρό και δίνει μια μικρή γεύση για τον δεύτερο δίσκο του, που αναμένεται να κυκλοφορήσει.

Ας ξεκινήσουμε με το live σου στο πλαίσιο του SNF Nostos του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Στις 27 Αυγούστου λοιπόν στις 21.30… Θα ήθελα να ξεκινήσω με ένα ευχαριστώ στο ΙΣΝ που μας δίνει την ευκαιρία με το SNF Nostos που κάνει να είμαστε ένα headline και να μπορέσουμε να μοιραστούμε αυτό που έχουμε με τον κόσμο. Το θεωρούμε πολύ σημαντικό. Έχουμε πάρει ήδη την πρώτη γεύση από τα live και μας άρεσε πάρα πολύ. Μπορώ να πω ότι είναι λίγο εθιστικό.

Τι θα παρουσιάσετε εκεί, τι να περιμένουμε;

Να περιμένετε τον χαρακτήρα που ακούτε μουσικά, αλλά μεταφρασμένο σε εικόνα, σε μία αυτόματη ανταλλαγή συναισθημάτων. Το live έχει αυτό το προνόμιο, ότι μπορώ αυτόματα να επικοινωνήσω και να μου επικοινωνήσουν το συναίσθημα το οποίο νιώθουμε εκείνη τη στιγμή αμοιβαία. Εννοείται ότι θα παρουσιάσουμε τα τραγούδια που έχουν βγει ως τώρα, αλλά επειδή πλησιάζει και η επόμενη σεζόν… Θέλω να σου πω ότι ο επόμενος δίσκος είναι ήδη έτοιμος και θα υπάρξει μία έκπληξη στο live διάρκειας 3 λεπτών και 40 δευτερολέπτων.

Good Job Nicky

Έρχεται το δεύτερο live σου λοιπόν. Πώς ένιωσες την πρώτη φορά που ανέβηκες στη σκηνή και παρουσίασες τα κομμάτια σου;

Ναι είναι το δεύτερο live. Το πρώτο ήταν στο Athens Music Week στην Τεχνόπολη, το οποίο δεν μπορώ να σου περιγράψω πόσο ζεστό ήταν. Ήταν το πρώτο live ever ως Good Job Nicky, το πρώτο live δηλαδή που κάναμε με τον Ερμή οργανωμένα, το οποίο είναι υπερβολικά σημαντικό για μένα. Απόλυτη ψυχική ηρεμία, δεν νομίζω ότι εξηγείται διαφορετικά. Δεν έχω ξανανιώσει τόσο σαν σπίτι μου. Δηλαδή θυμάμαι ότι η μαμά μου καθόταν μπροστά από το πλήθος στα δεξιά και όταν τραγουδούσα το ”Come Home”, άρχισα να της το επικοινωνώ. Σε μια στιγμή λέω ”I’ve been dreaming about this place for so long” και ένιωθα ότι επιτέλους είμαι ”at the place that I was dreaming about”, ότι εκπληρώνεται αυτό το πράγμα, ότι όντως αυτό που φανταζόμουν σιγά σιγά γίνεται πραγματικότητα. Ήταν άκρως γαλήνιο και συγκινητικό. Δεν μπορώ να το περιγράψω διαφορετικά.

Πώς είναι να συστήνεσαι στο κοινό μέσα στην πανδημία και να υπάρχεις επαγγελματικά για μήνες χωρίς live εμφάνιση;

Τα έφερε ο καιρός έτσι αλλά δεν πειράζει, τουλάχιστον είχα το προνόμιο να κάνω marinate στα αυτιά πολλών. Δέχθηκαν τον ήχο μου, είχαν καιρό να τον σκεφτούν κιόλας τον ήχο μου, να τον επεξεργαστούν και δόξα τω Θεώ η απήχηση είναι θετική και το χαίρομαι. Eλπίζω να συνεχίσουμε έτσι και να μην κοιτάξουμε ποτέ πίσω.

Σε λίγο κλείνεις έναν χρόνο δισκογραφικά κάτω από την ομπρέλα της Cobalt Music, από τότε που κυκλοφόρησε το ”January 8th”. Πώς κύλησε αυτός ο χρόνος;

Ναι 23 Οκτωβρίου βγήκε το ”January 8th”. Χρόνια μας πολλά! Eventful, αλλά δεν μου επιτρέπω να χαλαρώσω μέσα σε αυτή τη χρονιά. Είναι ένας χρόνος που ήθελα, προσπάθησα τουλάχιστον, να μην τον απολαύσω έτσι ώστε να συγκεντρωθώ στον επόμενο που έρχεται. Γενικά λειτουργώ έτσι, μόνο τη στιγμή χαίρομαι και με το που περνάει η στιγμή απλά την αφήνω να περάσει έτσι ώστε να πάω στην επόμενη. Γι’ αυτό μπόρεσα να γράψω τον επόμενο δίσκο και γι’ αυτό μπόρεσα αυτή τη χρονιά να εξασφαλίσω κάποιες κινήσεις που θα με πάνε στο επόμενο βήμα ή τουλάχιστον ευελπιστώ να με πάνε στο επόμενο βήμα της καριέρας μου. Άρα πέρασε με πολλή δουλειά και tunnel vision.

Σε αυτόν τον χρόνο κυκλοφόρησαν 7 κομμάτια σου. Έδινες ραντεβού μια φορά τον μήνα με το κοινό, αλλά το κάθε ραντεβού σου ήταν διαφορετικό από το άλλο, σε είδος και σε ύφος. Είναι κάτι που προέκυψε ή γενικά δεν θες να έχει ταμπέλες η μουσική σου, να είσαι σε ένα genre;

Δεν θα ήθελα ποτέ. Με τον Ερμή αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να δείξουμε όλο το εύρος της τέχνης. Πιστεύουμε και οι δύο ότι είναι αμαρτία εφόσον ασχολείσαι με κάτι τέτοιο να φυλακιστείς σε μια genre. Δεν το θεωρώ σωστό. Λέμε ότι η μουσική μας είναι απλά γυμνή, δεν έχει ταμπέλα, είναι απλά συναίσθημα, οτιδήποτε μας εκφράσει. Η μόνη φυλακή που θα έπρεπε να έχει η μουσική μας είναι ότι ανήκει στη μουσική, στην τέχνη.

Good Job Nicky

Επομένως τα είδη θεωρείς ότι σε περιορίζουν και δεν σε προσδιορίζουν;

Συγκεκριμένα εμένα, διότι θέλω να πιστεύω ότι έχω πολλά ερεθίσματα μουσικά και μέχρι στιγμής στα 25 μου αυτό πιστεύω. Βέβαια ο επόμενος δίσκος είναι ένα πιο ολοκληρωμένο body of work, που από την αρχή ως το τέλος διηγείται μια ιστορία. Εγώ θα ήθελα πάρα πολύ, όταν τελειώσω αυτό το ταξίδι σε πολλά χρόνια από τώρα, να μπορέσω να καθιερώσω τη γυμνή genre της μουσικής ως actual genre. Να με θυμούνται ως τον πιο versatile καλλιτέχνη που έχει περάσει.

Γενικά από τι εμπνέεσαι; Εικόνες, ιστορίες, εμπειρίες δικές σου ή άλλων;

Νιώθω ότι θα ήταν αμαρτία να μην εμπνέομαι από κάθε είδους ιστορία, κάθε είδους στιγμή που υπάρχει, ακόμα και αν δεν ανήκει σε μένα, ακόμα και αν είναι μια ιστορία που μου διηγούνται, μια προσωπική ιστορία φίλου ας πούμε που μπορώ να τη μεταφέρω και να την μεταφράσω μουσικά. Νιώθω ότι όταν γράφεις, θα ήταν αμαρτία να γράφεις μόνο από προσωπικές εμπειρίες. Υπάρχουν τόσες ιστορίες εκεί έξω και τόσα μέτωπα που πρέπει να καλύψεις και τόσες άλλες ανάγκες. Εγώ δεν πρόκειται να ζήσω ποτέ εμπειρικά κάποια πράγματα, αλλά όπως είχε πει και η Nina Simone: «Η ευθύνη του καλλιτέχνη είναι να κάνει reflect την εποχή του». Άρα νιώθω ότι γράφω από τα πάντα, από το πιο μικρό ως το μεγαλύτερο ερέθισμα.

Άρα η αποστολή σου είναι να εμπνέεσαι από το καθετί;

Η αποστολή μου είναι να εμπνέομαι από το καθετί και να εμπνεύσω το καθετί. Αλλιώς θα ήταν πολύ προσωπική η μάχη και το πιο λογικό είναι ότι δεν θα κυκλοφορούσα ποτέ τίποτα αν ήθελα μόνο εγώ να εμπνευστώ. Δεν υπάρχει κάτι το προσωπικό εδώ πέρα. Δεν είναι ότι το κάνω για μένα μόνο.

Good Job Nicky

Στις top επιρροές σου ποιους βάζεις; Καλλιτέχνες που να σε ενέπνευσαν κατά καιρούς, η πορεία τους, η στάση τους ή η μουσική τους.

Ο Kanye West είναι ένα τεράστιο influence μου. H Lauryn Hill είναι τεράστια επιρροή μου. Η Erykah Badu, ο Tupac. Και πιο πολύ για τις προσωπικότητες, δηλαδή όλες αυτές είναι πολύ γεμάτες προσωπικότητες. Ο Paco de Lucía, ο Camaron de la Isla. Τεράστια ονόματα και αυτά. Και άλλη μία καλλιτεχνική προσωπικότητα που με έχει επηρεάσει πάρα πολύ θετικά όσον αφορά την ψυχική δύναμη για αυτό που κάνω, είναι η μητέρα μου. Είναι τεράστια, η μάνα μου είναι λιονταρίνα. Και για να στο διευκρινήσω, δεν κοιτούσα ποτέ να επηρεαστώ μουσικά, επειδή καλώς ή κακώς έρχομαι και από μία οικογένεια που έχει τεράστια καλλιτεχνική φύση και τα μάτια μου και τα αυτιά μου έχουν καλά ερεθίσματα, εμένα με απασχολούσε πιο πολύ το πως διατηρείς όλο αυτό. Όχι πως το ξεκινάς και όχι το τι είναι καλό και το τι είναι άσχημο. Κυρίως όσον αφορά την προσωπικότητα, η οποία μπορεί να υπερτερήσει μέσα σε έναν τέτοιο χώρο.

Όπως το αντιλαμβάνομαι η βάση αυτού που κάνεις γράφει ”teamwork”. Δηλαδή κάτω από το Good Job Nicky είναι δύο μουσικά μυαλά, ο Νικόλας και ο Ερμής Γεραγίδης.

Φυσικά! Πάντα με τον Ερμή, παντού ή πουθενά χωρίς. Χωρίς τον Ερμή δεν πάω πουθενά, το δηλώνω. Ο Ερμής είναι για εμένα ο μεγαλύτερος μεταφραστής συναισθημάτων που έχω αντικρίσει και είμαι πολύ τυχερός που τον έχω συνεργάτη μου. Όσο σημαντικός μπορώ να πω ότι είμαι εγώ, άλλο τόσο είναι και ο Ερμής. Είναι μια όμορφη σύμπραξη.

Στο πλαίσιο του project σας φαίνεται επίσης ότι επενδύετε αρκετά στο visual κομμάτι με video clip κινηματογραφικής αισθητικής που ντύνουν τα κομμάτια.

Ήταν πολύ σημαντικό για μένα, αλλά και για την εταιρεία μου, την Cobalt Music, γιατί πιστεύουμε ότι είναι ένας ακόμη τρόπος να εκφράσεις το «προϊόν» σου. Και εκεί έχω άλλον έναν έμπιστο άνθρωπο, που τον θεωρώ τα μάτια μου, τον Αλέξανδρο Σταματιάδη, με τον οποίο ήμουν φίλος προτού ξεκινήσει όλο αυτό και μοιραζόμαστε πολλά ίδια ερεθίσματα. Για να ξεκινήσω οποιαδήποτε εικόνα και να την υλοποιήσω πάντα θα συνεργαστώ με τον Άλεξ. Ήταν εκεί από την αρχή και αντιλαμβάνεται πάρα πολύ καλά τη δημιουργική διαδικασία μεταξύ εμένα και του Ερμή. Άρα μπορεί να πάρει αυτό που ακούει και επειδή του έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη, να το μεταφράσει εικονικά έτσι όπως το εννοούμε και εμείς ακουστικά.

Μέσα σε όλα αυτά εσύ είσαι αυτοδίδακτος. Πώς συνέβη αυτό; Από πεποίθηση ή προέκυψε;

Ναι και εγώ και ο Ερμής είμαστε αυτοδίδακτοι. Νιώθω ότι για να πας σε ένα ωδείο ή οτιδήποτε τέτοιο, δεν είναι αχρείαστο, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση όσον αφορά τα δικά μου ερεθίσματα πάλι και του Ερμή, νιώθω ότι θα εκλογίκευε το συναίσθημα και δεν θα ήθελα να εκλογικεύσω το συναίσθημά μου.

Good Job Nicky

Η ανάγκη σου να εκφράζεσαι μέσω της μουσικής συνοδεύεται από κάποιο χρέος, απέναντι στον εαυτό σου, στο κοινό ή και στην ίδια την τέχνη;

Εγώ εκεί που τείνω είναι ότι έχω μια ωραία συμφωνία που έχω κάνει με τον εαυτό μου και με τον Θεό, προσδιόρισέ το όπως θες τον Θεό, είναι ανοιχτό concept έτσι και αλλιώς για όλους μας. Δηλαδή εγώ όπως μπορέσω, το οτιδήποτε μπορέσω να προσφέρω, το προσφέρω. Αν έχω κάποιο χρέος, νομίζω είναι αυτό. Να μπορέσω να διευρύνω τη συναισθηματική παλέτα του κάθε ανθρώπου που μου δίνει την ευκαιρία να με ακούσει στο έπακρο. Από χαρά μέχρι θλίψη, από νοσταλγία μέχρι έρωτα και heartbreak. Νιώθω ότι το χρέος μου και η αποστολή μου, που δεν καθορίζεται από εμένα όμως, αλλά από το κοινό, είναι ουσιαστικά να κάνω τον κόσμο που μου επιτρέπει να με ακούσει, λίγο πιο emotionally intelligent, πιο ευαίσθητους στα ερεθίσματα. Να μην ζήσω 72, 90 χρόνια, πόσα θα ζήσω και το έργο μου να ξεχαστεί. Να μπορέσω να αφήσω πίσω μου μια κληρονομιά που θα μπορούν να χαρούν και άλλοι άνθρωποι. Αυτό είναι που εύχομαι, δεν είναι χρέος.

Ο στόχος σου είναι το εξωτερικό;

Ναι, ο στόχος είναι βασικά να εκπροσωπήσω τη χώρα μου σωστά στο εξωτερικό. Όπως είπα και πριν δεν φρόντισα φέτος να κάτσω να κάνω marinate μέσα στις «επιτυχίες» που είχα στον έναν χρόνο μου. Φρόντισα να κάνω κινήσεις έτσι ώστε να με κάνουν propel στο κοντινό μέλλον. Δηλαδή δεν είμαι άνθρωπος που… Προτιμώ τον όρο ”manifestation”, όχι ”dreaming”. If I like something, i’ll go get it.

Πόσο σε επηρεάζει καλλιτεχνικά η εποχή μας; Πόσο επεμβαίνει στην τέχνη το τώρα;

Εμένα την τέχνη μου δεν θα ήθελα και δεν πιστεύω ότι την επηρεάζει. Έχουμε μπουχτίσει από αυτό που συμβαίνει, που εγώ δεν θα ήθελα να το αγγίξω. Ίσα ίσα θα ήθελα να μπορώ να αγγίξω το ακριβώς ανάποδο από αυτό, έτσι ώστε να ξεχαστείς από όλο αυτό που συμβαίνει. Να περάσω ένα μήνυμα που θα πηγαίνει προς το φως και βασικά στην απόλυτη ειλικρίνεια απέναντι στο συναίσθημα που υπηρετείς και ακούς.

Σκέφτεσαι τι μπορεί να νιώσει κάποιος που ακούει ένα τραγούδι σου, αν θα ταυτιστεί μαζί σου;

Εγώ αυτό που συνηθίζω να κάνω, μου το λένε όλοι οι άνθρωποί μου κιόλας και συμφωνώ, γιατί το κάνω από πρόθεση, είναι να γράφω αρκετά κρυπτικά. Γράφω cryptically, αλλά όχι τόσο πολύ που να μην βγάζει και νόημα. Ποτέ δεν θα ήθελα να μπω στα παπούτσια του κοινού μου, όσον αφορά το τι νιώθουν οι ίδιοι όταν το ακούνε. Ακριβώς επειδή γράφω έτσι, θα ήθελα σε όλους να ανήκει ένα κομμάτι του τραγουδιού, να σημαίνει κάτι διαφορετικό σε κάθε άνθρωπο που το ακούει. Από τη στιγμή που φεύγει από τα χέρια μου, δεν είναι πλέον δικό μου, είναι όλων.

Για παράδειγμα το ”Clouds” έχεις αναφέρει ότι το έγραψες μετά από την εμπειρία σου με τις κρίσεις πανικού.

Δυστυχώς ναι, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι όντως επικοινωνείται αρκετά αυτό το πράγμα και δεν στο κρύβω, νιώθω περήφανος για αυτό. Γιατί όσο δυναμική προσωπικότητα και να είσαι, όποιος και να είσαι, σε οποιοδήποτε echelon της κοινωνίας να είσαι, πραγματικά είσαι ευάλωτος στο συναίσθημά σου ανά πάσα στιγμή. Και αυτό που έχει καταφέρει το ”Clouds” για μένα είναι σημαντικό, γιατί δείχνει ότι πραγματικά το περνάμε όλοι μαζί και είναι ένα από τα πράγματα που σε απομονώνουν πιο πολύ από οτιδήποτε, οι κρίσεις πανικού. Είμαστε όλοι το ίδιο ευάλωτοι και είναι από τα πιο σπουδαία πράγματα να φυλάει ο ένας τον άλλον σε αυτόν τον τομέα. Χαίρομαι πάρα πολύ και πίστεψέ με είναι μόνο η αρχή. Θα ήθελα να μπορέσω να βοηθήσω σε αυτόν τον τομέα.

Τώρα αναμένουμε το νέο album σου. Πότε πρόκειται να κυκλοφορήσει και ποια είναι η ιστορία του με δύο λόγια;

Δεν μπορώ να σου πω πότε θα κυκλοφορήσει ο δίσκος. Θα είναι όταν νιώσω ότι το έχουμε όλοι μαζί ανάγκη, για να στο πω έτσι. Θα σου δώσω μια λέξη και ένα mood board. Η λέξη είναι vulnerability. Όσον αφορά το mood, γιατί απ’ ότι είδες οι πρώτες κυκλοφορίες ήταν λίγο περισσότερο του νερού, αυτός έχει λίγο πιο πολύ γη ακουστικά.

Έχεις άλλα προγραμματισμένα live;

Θα ήθελα να κάνω μία έκκληση η αλήθεια είναι. Μετά το live στο Nostos, θα ήθελα πάρα πολύ να μαζέψω όσους μπορώ από τον καλλιτεχνικό κλάδο και να κάνουμε μια συναυλία για fundraising για τους πυρόπληκτους, μετά από αυτό το τραγικό συμβάν. Θα ήθελα πάρα πολύ να μπορέσω και εγώ να συνεισφέρω με κάποιο τρόπο. Είναι προτεραιότητά μου και θα ήθελα να το υλοποιήσω.

Κλείνοντας ποιο κομμάτι θα έλεγες ότι αγγίζει πολύ το τώρα σου;

”Earth song” – Michael Jackson. Το διαλέγω επειδή όντως σε κάθε γωνιά του κόσμου όλοι κάπως υποφέρουμε. Παρόλο αυτά εγώ πιστεύω στη φράση ”collective consciousness”. Αν στο κεφάλι μας διαδραματίζεται το τέλος του κόσμου, θα αρχίσουμε να πράττουμε προς το τέλος του κόσμου. Αν όλοι είμαστε πιο αισιόδοξοι, πιο συνειδητοί και δεν επιτρέπουμε την κάθε πληροφορία που μας ταΐζουν να μπαίνει στο κεφάλι μας ως αλήθεια, αλλά ως μία πληροφορία που έχουμε κάθε δικαίωμα να την επεξεργαστούμε μόνοι μας. Άμα μπορέσουμε να το κάνουμε, πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει λίγο και η νοοτροπία, το πως βλέπουμε τα πράγματα.

Ο Good Job Nicky live στο πλαίσιο του SNF Nostos του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος | Ξέφωτο ΚΠΙΣΝ | Παρασκευή 27 Αυγούστου 2021, 21.30