Φτάσαμε στο 2018 και για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εταιρεία κατασκευής πουέντ, Freed του Λονδίνου λάνσαρε στην αγορά τα διάσημα παπούτσια χορού σε νέα χρώματα εκτός από το κρεμ, το ανοιχτό ροζ και το nude, τα οποία υπήρχαν μέχρι σήμερα. Για τους χορευτές που έχουν άλλο χρώμα δέρματος κυκλοφορούν πλέον πουέντ σε καφέ και μπρούτζινο χρώμα.

Μέχρι τώρα οι χορευτές και οι χορεύτριες για να κάνουν τα παπούτσια του χορού να ταιριάζουν με τον τόνο του δέρματός τους, έκαναν “pancaking“, δηλαδή έβαφαν με μέικ απ ή πούδρα τις πουέντ τους για να γίνουν πιο σκούρες. Η εταιρεία δούλεψε το σχέδιο για περισσότερο από ένα χρόνο και τα χειροποίητα παπούτσια έκαναν την εμφάνισή τους με την κυκλοφορία τους να αποκαλείται «ιστορική στιγμή στη βρετανική ιστορία του μπαλέτου».

Η ιστορία των πουέντ ξεκινά στα μέσα του 18ου αιώνα, όταν η χορεύτρια Marie Camargo, η πρώτη που φόρεσε φούστα χορού αφήνοντας ακάλυπτες τις γάμπες της και εκτέλεσε το βήμα entrechat quatre, φόρεσε παπούτσια μπαλέτου χωρίς τακούνια που μάλιστα περισσότερο έμοιαζαν με «παντόφλες», αλλά της επέτρεπαν να εκτελεί άλματα και στροφές στις χορογραφίες.

Η Marie Camargo στη σκηνή

Περίπου έτσι γεννήθηκαν οι πρώτες πουέντ, ενώ οι  πρώτοι χορευτές ανέβηκαν στις μύτες των ποδιών τους, με τη βοήθεια μιας εφεύρεσης του Charles Didelot (Γάλλου χορευτή και χορογράφου) το 1795. Ο μηχανισμός που εφηύρε σήκωνε με καλώδια τους χορευτές πάνω από το έδαφος, επιτρέποντας τους να σταθούν στις μύτες των ποδιών τους, προσθέτοντας έτσι στις χορογραφίες αιθέριες κινήσεις και μια αίσθηση έλλειψης βαρύτητας.

Το κοινό ενθουσιάστηκε και οι χορογράφοι άρχισαν να αναζητούν τρόπο να νικήσουν τη βαρύτητα με τους χορευτές να καταφέρνουν να σταθούν και να εκτελούν χορογραφίες στις μύτες των ποδιών τους.

Το 1832, η Marie Taglioni χόρεψε πρώτη στις pointes στο έργο «Συλφίδα», με παπούτσια χορού που είχαν δερμάτινες σόλες και ήταν κατασκευασμένα από σατέν ύφασμα. Οι πρώτες πουέντ είχαν γεννηθεί και οι χορευτές έμαθαν με επώδυνο τρόπο να στηρίζονται στη δύναμη των ποδιών και των αστραγάλων τους για να σταθούν στις μύτες. Η εξέλιξη δημιούργησε τα σημερινά γνωστά σε όλους μας σκληρά παπούτσια χορού που υποστηρίζουν τα πόδια, ενώ οι κατασκευαστές δεν έχουν σταματήσει να πειραματίζονται με νέα υλικά που βοηθούν τόσο την επίδοση των χορευτών αλλά και την παρουσία τους επάνω στη σκηνή.