Είναι η πιο διάσημη και δημοφιλής όπερα του Βερολίνου. Ο λόγος για την Κωμική Όπερα του Βερολίνου που οι παραγωγές όπερας οπερέτας και μιούζικαλ είναι περιζήτητες και δημοφιλείς σε εκατομμύρια Γερμανούς αλλά και τουρίστες από κάθε άκρη της γης.

Μια ανάσα από την Unter den Linden, στην καρδιά του Βερολίνου, το θέατρο κτίστηκε  μεταξύ του 1891 και 1892 από τους αρχιτέκτονες Ferdinand Fellner και Hermann Helmer και άνοιξε για πρώτη φορά στις 24 Σεπτεμβρίου 1892 ως «Θέατρο Unter den Linden». Μετά τη χρεοκοπία των πρώτων ιδιοκτητών του το 1898, το θέατρο άνοιξε ξανά ως Metropol-Theatre. Από τότε μέχρι σήμερα, άλλαξε πολλές φορές χέρια, έγινε κέντρο προγραμμάτων ψυχαγωγίας των ναζί, άνοιξε, έκλεισε, καταστράφηκε από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς το 1944, ενώ μετά τον πόλεμο βρέθηκε στην περιοχή που κατείχε η Ανατολική Γερμανία και άνοιξε ως Komische Oper το 1947. Από τη δεκαετία του 1950 γνώρισε πολλές αλλαγές και επεκτάσεις και η τελευταία φορά που εκσυγχρονίστηκε ήταν το 1989. Σήμερα το θέατρο έχει 1.270 θέσεις και είναι ένα από τα πιο διάσημα και επιτυχημένα θέατρα ποικιλιών του Βερολίνου.

Η όπερα ξεκίνησε έναν αρχιτεκτονικό διαγωνισμό τον Δεκέμβριο του 2019 προκειμένου να επεκταθεί και τα αρχιτεκτονικά γραφεία σε όλο τον κόσμο παρουσιάζουν τις προτάσεις τους για την ανακαίνιση και τον εκσυγχρονισμό του υπάρχοντος κτιρίου. Η όπερα χρειάζεται νέους χώρους προβών και μαθημάτων, νέο δημόσιο χώρο. Συνολικά 62 αρχιτεκτονικά γραφεία από όλο τον κόσμο πήραν μέρος στον διαγωνισμό με το γερμανικό γραφείο Kadawittfeldarchitektur να προκρίνεται και τις εργασίες να έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν το 2023.

Οι αρχιτέκτονες έχουν να αντιμετωπίσουν την πρόκληση να δώσουν νέα όψη σε ένα κτίριο το οποίο ενσωματώνει μια ποικιλία από καταχωρισμένες κατασκευές που ολοκληρώθηκαν σε πολλές περιόδους μεταξύ 1890 και 1980.

Στην καρδιά του Βερολίνου ανάμεσα στην Unter den Linden και την Behrensstraße, σε άμεση γειτνίαση με το Pariser Platz και το Brandenburger Tor, οι προσόψεις που δημιούργησαν οι αρχιτέκτονες από πέτρα, χάλυβα, κεραμικό και μέταλλο είναι ένας συνδυασμός διαφορετικών στοιχείων και υλικών – παρόμοια με ένα σκηνικό. Μπεζ και κοκκινωπά χρώματα απεικονίζουν τις τέσσερις διαφορετικές λειτουργικές περιοχές του νέου κτιρίου στο εξωτερικό, ενώ οι γυάλινες προσόψεις του ισογείου είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να συνδέουν τον εσωτερικό με τον εξωτερικό χώρο.