Ο Ιάσονας Κεραμίδης, στα 34 του, έχει ήδη κατακτήσει τη θέση του αναπληρωτή Εξάρχοντος της φημισμένης Φιλαρμονικής του Μονάχου. Ο καταξιωμένος βιολονίστας μιλά για τη μεγάλη του αγάπη, το βιολί, αλλά και την καριέρα του μουσικού.

 

Το βιολί είναι, για πολλούς, το σημαντικότερο και πιο αναγνωρίσιμο όργανο μίας συμφωνικής Ορχήστρας. Τι σημαίνει όμως το βιολί για εσάς προσωπικά; Έπαιξε κάποιο ρόλο η επιρροή των αδελφών σας, οι οποίοι ήταν επίσης βιολονίστες;

Οι αδελφοί μου με βοήθησαν απεριόριστα: όταν μετακομίσαμε οικογενειακώς στη Γερμανία ήμουν 15 ετών. Εκτός από τους φυσικούς γονείς μου, είχα και τα αδέλφια μου σαν θετούς γονείς, καθώς πρόσεχαν ιδιαίτερα τόσο τη βιολιστική μου εξέλιξη, όσο και τη γενικότερη παιδεία μου και με φρόντιζαν με αγάπη αλλά και πειθαρχία. Το βιολί είναι ο καλύτερός μου φίλος. Είναι ο τρόπος να επικοινωνήσω με συναδέλφους πιο άμεσα και πιο εύκολα απ’ ό,τι ακόμα και με τον λόγο, προφορικό ή γραπτό.

Είστε αναπληρωτής Εξάρχων της Φιλαρμονικής του Μονάχου, ήδη από τα 33 σας. Ποιες προκλήσεις/ ευθύνες και ποιες δυσκολίες συνεπάγεται αυτή η θέση;

Καταρχάς να αναφέρω, πως η ηλικία των 33 δεν θεωρείται, στη Γερμανία τουλάχιστον, μικρή. Η ευθύνη είναι μεγάλη, καθώς κυριολεκτικά ανά πάσα στιγμή, δηλαδή, ακόμα και πέντε λεπτά πριν από μια συναυλία, θα πρέπει να μπορώ να αντικαταστήσω τον εξάρχοντα αν συμβεί οτιδήποτε απρόοπτο, ή μάλλον, όταν συμβεί. Αυτό συνεπάγεται αδιάκοπη μελέτη τόσο γενικά, ώστε να είμαι συνεχώς σε καλή κατάσταση, όσο και ειδικά του ρεπερτορίου που παίζει η ορχήστρα, ώστε να μπορώ να ανταποκριθώ σε αυτή την περίπτωση.

Το διεθνώς ανταγωνιστικό περιβάλλον το οποίο κινείστε, αφήνει περιθώρια να απολαύσετε μία επιτυχία ή σας υποχρεώνει να θέσετε αμέσως τον επόμενο στόχο;

Η απόλαυση της επιτυχίας δεν σημαίνει απαραίτητα και επανάπαυση. Καθώς οι συναυλίες διαδέχονται η μία την άλλη με ταχύτατους ρυθμούς, η επαγρύπνηση και εγρήγορση είναι απαραίτητα στοιχεία κάθε επαγγελματία σε αυτό το επίπεδο. Επιπλέον, ο προγραμματισμός γίνεται πολύ νωρίτερα, με αποτέλεσμα να υπάρχει χρόνος για προετοιμασία. Για να καταλάβετε, η ορχήστρα έχει προγραμματισμό ως το 2022, οπότε δεν μένουν πολλά περιθώρια για εκπλήξεις: οποιαδήποτε προσωπική συναυλία μουσικής δωματίου, ένα ρεσιτάλ ή κοντσέρτο με ορχήστρα μπαίνει στα κενά της ορχήστρας και στα ρεπό από αυτή.

Ποια κατά τη γνώμη σας είναι η – πολλές φορές λεπτή – γραμμή που διαχωρίζει τους πολύ καλούς μουσικούς από τους εξέχοντες που επιβιώνουν στον διεθνή στίβο;

Δεν νομίζω πως υπάρχει μια λεπτή γραμμή, καθώς ο διαχωρισμός είναι μόνο θέμα μάρκετινγκ και προβολής. Υπάρχουν εκατοντάδες μουσικοί που δεν είναι διάσημοι στο ευρύ κοινό, οι οποίοι ζουν κάνοντας μουσική σε πολύ υψηλό επίπεδο καθημερινά επί δεκαετίες, σε όλα τα γνωστά – και άγνωστα – μουσικά κέντρα του πλανήτη.

Από την εμπειρία σας, αν επρόκειτο να δώσετε μόνο μία συμβουλή σε έναν νέο μουσικό που θέλει να διαπρέψει στο εξωτερικό, όπως εσείς, ποια θα ήταν αυτή;

Νομίζω πως αρχικά, δεν πρέπει κάποιος να ξεκινάει με τέτοιο σκοπό. Ο σκοπός κάθε σπουδαστή μουσικής, είτε πρόκειται για κάποιον πολύ ταλαντούχο είτε για κάποιον που δεν είναι ιδιαίτερα προικισμένος, θα πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν αρτιότερη μελέτη της τέχνης του. Εφόσον λοιπόν, ο αρχικός στόχος έχει τεθεί στη σωστή βάση, και γίνουν κατόπιν καλές επιλογές, η μόνη μου συμβουλή είναι «υπομονή και επιμονή».

Τι είναι για σας μουσική;

Η μουσική είναι ο τρόπος έκφρασής μου, αυτό για το οποίο ζω και αναπνέω.