Απομακρύνομαι σε κλάσματα δευτερολέπτου από άτομα που παραπονιούνται για τη σύγχρονη μουσική και προβάλλουν το βαθυστόχαστο επιχείρημα «παλιά ήταν καλύτερα». Ευτυχώς, ο μαέστρος Ilan Volkov, δημιουργός και επιμελητής του φεστιβάλ Tectonics που έρχεται στην Αθήνα από τις 7 Ιουνίου, είναι η αντίθετη περίπτωση. Μάλιστα, έχει ταξιδέψει σχεδόν σε κάθε γωνιά της Γης για να αποδείξει ότι η μουσική μπορεί να είναι σύγχρονη, πρωτοποριακή και όλες οι καλές στιγμές της δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά μπορούν να δημιουργηθούν και τώρα.

Τις καλύτερες συνθήκες για μια τέτοια δημιουργία προσφέρει το φεστιβάλ Tectonics, καθώς ενώνει αυτοσχεδιασμό, sound art, παραδοσιακή μουσική, ηλεκτρονικό noise και τραγούδι, παρουσιάζει 8 παγκόσμιες πρεμιέρες, site-specific έργα στο Παλαιό Χρηματιστήριο Αθηνών αλλά και σπάνια μουσικά όργανα. Όλα αυτά σε τρεις μέρες. Η μουσική λοιπόν όχι μόνο ενώνει, αλλά και ενώνεται, μέσα σε παράδοξες καταστάσεις.

Πειραματική, αυτοσχεδιαστική αλλά και λαϊκή μουσική: Όλη αυτή η μουσική μέσα σε τρεις μέρες, εντός και εκτός Στέγης. Τι άλλο θα παρακολουθήσουμε κατά τη διάρκεια του Tectonics Festival;

Το κεντρικό σημείο του φεστιβάλ είναι μια συναυλία με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και μερικές νέες δουλειές από Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες. Δίπλα σε αυτά, βρίσκονται οικείοι και δυνατοί μουσικοί από όλον τον κόσμο – για παράδειγμα, τον Ande Somby, έναν Sami τραγουδιστή που τραγουδά παραδοσιακή μουσική από τη Νορβηγία. Οι ΑΜΜ είναι ένα γκρουπ που είναι από τα πρωτοπόρα της δεκαετίας του ’60 της αυτοσχεδιαστικής μουσικής και κάνουν ένα σπάνιο και ιδιαίτερο set. Κάθε μουσικός του γκρουπ έχει μια εκπληκτική ιστορία στο προσκήνιο της νέας και πειραματικής μουσικής πάνω από πέντε δεκαετίες τώρα. Έχουμε και δύο site-specific περφόρμανς στο Παλαιό Χρηματιστήριο Αθηνών με τους Lemur, ένα σύνολο από Νορβηγία και τον Tetsuya Umeda από την Ιαπωνία.

Γιατί “Tectonics”; Ποια είναι η εξήγηση πίσω από το όνομα;

Το φεστιβάλ ξεκίνησε το 2012 στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας με την Ισλανδική Συμφωνική Ορχήστρα. Οι τεκτονικές πλάκες, που είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του ισλανδικού τοπίου, με ενέπνευσαν να σκεφτώ τις συγκρούσεις διαφορετικών μορφών τέχνης, ειδών μουσικής και ιδεών: μουσική γραμμένη από συνθέτη ενάντια σε μουσική αυτοσχεδιαστική, μεγάλη ορχήστρα και μέγαρα ενάντια σε μικρούς οικείους χώρους και σόλο κτλ. Είναι μια έντονη και διασκεδαστική εμπειρία το να αντιπαραθέτεις αυτά τα διαφορετικά μουσικά είδη και τους μουσικούς και να βλέπεις τι θα συμβεί. Μπορούμε τώρα να ζήσουμε την εμπειρία μιας πολύπλοκης ορχηστρικής μουσικής πέρα από ένα αρχαίο νανούρισμα και να εκτιμήσεις και τα δύο, και ενδιαφέρομαι να δω πως αυτές οι συγκρούσεις μπορούν να εμπνεύσουν και να αλλάξουν τις ανθρώπινες αντιλήψεις και… αυτιά.

H Sarah Kenchington.

Το Tectonics Festival έχει ήδη παρουσιαστεί 25 φορές σε όλον τον πλανήτη και αυτή είναι η 26η φορά: Αυστραλία, Νορβηγία, Ισραήλ, Ισλανδία, και για πρώτη φορά στην Ελλάδα παρουσιάστηκε το 2017. Τι έχετε αποκομίσει μουσικά από όλες αυτές τις χώρες;

Σε κάθε φεστιβάλ συμπεριλαμβάνουμε πολλούς ντόπιους καλλιτέχνες και έχω μάθει πολλά για τις ποικίλες μουσικές σκηνές, ειδικά στο Τελ Αβίβ, στο Ρέικιαβικ, στη Γλασκώβη και στην Αθήνα. Τόσοι πολλοί υπέροχοι άνθρωποι που δημιουργούν φανταστική και εμπνευσμένη μουσική αυτόν τον καιρό, είναι εκπληκτικό. Το κοινό παίζει μεγάλο ρόλο σε αυτό το event – είναι απαιτητικό και κάποιες φορές έχει μεγάλη διάρκεια. Η συμμετοχή του κοινού και ο ενθουσιασμός του κάνει όλη τη διαφορά και ανυπομονώ πολύ για αυτήν την εβδομάδα στην Αθήνα, καθώς το κοινό της πριν από δύο χρόνια ήταν πολύ, πολύ ιδιαίτερο.

H Nathalie Forget.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι το να ενώνεις μαζί τόσα διαφορετικά είδη μουσικής;

Είναι πολύ ενδιαφέρον να ρωτάς συνθέτες και μουσικούς που δεν γράφουν γενικά μουσική για ορχήστρα, να συνεργαστούν με το Tectonics Festival, για πάνω από επτά χρόνια τώρα. Για παράδειγμα, το να ζητάς από τον Dror Feiler, που έχει κλασικό αλλά και αυτοσχεδιαστικό υπόβαθρο, να γράψει ένα κομμάτι, στο οποίο αυτός και ο Blixa Bargeld από τους Einstürzende Neubauten είναι οι σολίστες. Η ιδέα του να έχεις σολίστες από διαφορετικές μουσικές σκηνές και μουσικά είδη έχει μεγαλώσει τα τελευταία χρόνια και έχω ευτυχώς δουλέψει με μουσικούς από την τζαζ, τη λαϊκή, την ηλεκτρονική, την αυτοσχεδιαστική μουσική και πολλές άλλες. Υπάρχουν τεχνικές και εννοιολογικές προκλήσεις, οι οποίες ξεπερνιούνται συνήθως αν κάποιος λειτουργήσει σύμφωνα με το πλάνο και δεν τα παρατήσει εύκολα…

Τι είναι το Ondes Martenot και γιατί δεν το χρησιμοποιούμε συχνά;

Το Ondes Martenot είναι ακόμα ένα πολύ σπάνιο μουσικό όργανο. Υπάρχουν πολλά από αυτά, αλλά όχι και επαρκές ρεπερτόριο. Είναι υπέροχο το ότι έχουμε τη Nathalie Forget μαζί μας, καθώς συνεργάζεται με πολλούς συνθέτες στη Νέα Υόρκη αλλά και δημιουργεί τη δική της μουσική. Το κομμάτι του Bernard Parmegiani από το 1969 το Ondes είναι ένα μεγάλο εύρημα, που συνεπήρε πέρσι το κοινό στο Tectonics της Γλασκώβης.

Τι θεωρείτε εσείς πρωτότυπο στη μουσική σήμερα και πόσο εύκολο είναι να βρείτε αυτό το χαρακτηριστικό στην εποχή του Youtube, του Soundcloud και του Bandcamp;

Προσωπικά, όπου κι αν κοιτάξω βρίσκω ακόμα πρωτοτυπία, όπως για παράδειγμα την αφρικανική ηλεκτρονική μουσική (κυρίως στο Bandcamp). Πιστεύω ότι το «σκάψιμο» και η αναζήτηση αυτών των πραγμάτων που αγαπάς είναι το πιο κρίσιμο σημείο. Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα εκεί έξω που δεν είναι εύκολο να συγκεντρωθείς και να κινηθείς μέσα σε αυτό χάος.

Info:

Τectonics | 7 – 9 Ιουνίου | Στέγη Ιδρύματος Ωνάση