Το πιο πρόσφατο έργο του Ντιέγκο Βελάσκεθ που ήρθε στη δημοσιότητα απεικονίζει την Olimpia Maidalchini Pamphilj, που γεννήθηκε το 1591 και ήταν αδερφή και κατά πολλούς και ερωμένη του Πάπα Ιννοκέντιου του 10ου, μια προσωπικότητα της εποχής της που ασκούσε μεγάλη επιρροή στον παπικό θρόνο, μια φεμινίστρια της μπαρόκ εποχής.

Το έργο που φιλοτεχνήθηκε το 1650, και έμεινε στο σκοτάδι από το 1724 είναι μια προσωπογραφία της και βγαίνει σε δημοπρασία στον οίκο Σόθμπις. Για σχεδόν 300 χρόνια είχε θεωρηθεί χαμένο ή κατεστραμμένο και πριν από ενάμιση χρόνο ταυτοποιήθηκε τελικά αφού ελέγχθηκε η αυθεντικότητά του, ενώ οι ιδιοκτήτες του έργου θεωρούσαν ότι έχουν έναν πίνακα αγνώστου, της ολλανδικής σχολής.

Πρόκειται για μια σπάνια απεικόνιση μιας γυναίκας που όσο λίγες στην εποχή της, στη Ρώμη του 17ου αιώνα χειραγωγούσε τον Πάπα, υπερασπιζόμενη παράλληλα τις πόρνες της Ρώμης και τις μοναχές της.

Η συγγραφέας του βιβλίου “Mistress of the Vatican: η αληθινή ιστορία της Olimpia Maidalchini” Eleanor Herman, γράφει ότι στη Ρώμη συνέρρεαν γυναίκες μόνο και μόνο για να τη συναντήσουν. Στην εποχή της ήταν μια ροκ σταρ, γιατί δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι μια γυναίκα με μέτρια καταγωγή έφτασε να έχει τόση δύναμη στην καθολική εκκλησία που κρατούσε τις γυναίκες μακριά από κάθε μορφή εξουσίας.

Η Donna Olimpia καθόριζε την εξωτερική πολιτική και επέλεγε τους καρδινάλιους. Οι βασιλιάδες και οι βασίλισσες σε όλη την Ευρώπη της έστελναν χρυσό και πολύτιμα κοσμήματα για να αποκτήσουν την εύνοιά της. Ο πάπας Ιννοκέντιος δεν έπαιρνε καμία απόφαση χωρίς να τη συμβουλευτεί. Είχαν κοπεί νομίσματα που την έδειχναν να φορά την παπική τιάρα και να κάθεται στο θρόνο του Αγίου Πέτρου. Οι άντρες της παπικής αυλής φοβούνταν και περιφρονούσαν την «τερατώδη δύναμη μιας γυναίκας στο Βατικανό». Έλεγαν ότι η κυβέρνηση της Ρώμης ήταν «στα χέρια μιας πόρνης». Ρωμαίοι καλλιτέχνες, μουσικοί, θεατρικοί συγγραφείς και γλύπτες απολάμβαναν την προστασία της, ενώ βρίσκεται πίσω από την Fontana dei Quattro Fiumi, το σιντριβάνι στην Piazza Navona που είναι σήμερα ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο.

Ήταν γυναίκα με προσωπικότητα, έντονα πάθη και μεγάλη γοητεία, που προστάτευε τις πιο αδύναμες γυναίκες από τις αδικίες των ανδρών. Αλλά ήταν επίσης και σκληρή και αλαζόνας. Μετά το θάνατο του αδερφού της και ενώ όπως λένε μετέφερε ένα μεγάλο τμήμα πολύτιμων αντικειμένων από το Βατικανό στο σπίτι της. Εκεί αποσύρθηκε, στο San Martino al Cimino και πέθανε το 1657.